‫[سیارۀ قارچ]
‫قانون دکتر، امروز ۲۴۳ اُمین روزِ من در اینجاست.
‫برزخ قارچ دکمه ای.
‫و تنها هراهم یه سنگ ـه ‫که اسمشـو گذاشتم «استون». (سنگ)
‫سوال اینه که واسه کی دارم اینو تعریف میکنم؟
‫به نظر میرسه که من تبدیل ‫به یه بازیگر برجسته
‫در یک تئاتر مضحک شدم.
‫و توسط اون موش آبی منفور ‫در عمق فضا، بی کس و کار رها شدم.
‫ولی هیچ مشکلی نداره.
‫به لطف یه جوّ قابل تنفس و هوش عالی ـم،
‫خودم رو مقابل تنها رقیبی که میتونه ‫جلوم بایسته قوی میکنم.
‫فیل چپ به خونۀ D4
‫تلاشمو کردم تا قارچ ها رو ‫به یه نوشیدنی بدردبخور تبدیل کنم،
‫قهوه قارچ.
‫با کمترین
‫و کمترین
‫و کمترین میزان موفقیت.
‫اما امروز، روز ۲۴۳ اُم خوش بینی ‫جدیدی رو به تلاش مصرانه ام تزریق کرده.
‫خروج از سیاره واسه جبران محبت ‫و سرویس کردن دهن اون رفیق آبی رنگم.
‫اگه محاسباتم درست باشن
‫و دلیلی نداره که بگم «اگه»، ‫چون همیشه درستن،
‫این سیم پیچ جرقه، نیروی شاهکارم رو تأمین می کنه.
‫بیا این شمع رو روشنش کنیم ‫و ببینیم کی میاد و در میزنه.
‫سلام عرض شد.
‫«کلاتو بارادا نیکتو» ‫[کد رمزی از فیلم «روزی که دنیا از حرکت ایستاد»]
‫افسر استون، حالا.
‫دمت گرم، استون.
‫وقت خداحافظی با این سیاره آشغاله.
‫اونو از کجا آوردی؟
‫از یه موجود مزاحم آبی ‫در یه سیاره به اسم زمین.
‫خوشحال میشم راه رو نشونت بدم.
وبسایت دوستی‌ها تقدیم می‌کند
‫[سیاتل]
‫هنوز دنبالمونن.
‫این سرعتشونو کم میکنه.
‫مواظب باش. عذر میخوام، دارم رد میشم.
‫شب بخیر آقایون.
‫میشه من بشینم پشت رول؟
‫بهتره کمربندهاتونـو ببندین.
‫اون پشت اوضاع چطوره؟
‫حالا از اینور.
‫اوه عذر میخوام.
‫زبون چسبی رو بلد نیستم.
‫تو دیگه چه موجودی هستی؟
‫نترس شهروند عزیز.
‫من اون قهرمانی هستم که نیاز دارین، ‫و قهرمانی که لایقش هستین.
‫طلوع آبی رنگ که محوکنندۀ سیاه ترین...
‫یـا خود خـدا
‫نگران نباش. کسی آسیب نمیبینه.
‫اونا چی هستن؟
‫بمب، بمب، بمب. اونا بمبن.
‫آروم باش. حتی روشن هم نیستن.
‫پس دوباره تکرار میکنم، هیچکسی آسیب...
‫اوه نه، الان میمیریم.
‫چرا سرعتتو کم نمیکنی؟
‫واسه این کار نیاز به ترمز هست.
‫چرا نمیذاری پلیس خودش ‫به این مسائل رسیدگی کنه؟
‫چون قهرمان ها همچین کاری نمی کنن.
‫خیلی ممنون.
‫خواهش میکنم، نیازی به تشویق نیست.
‫میشنوی؟
‫یه بمب باقی مونده.
‫زیر صندلی رو چک کردی؟
‫معلومه که زیر صندلی رو چک کردم.
‫- تو توی این کار افتضاحی. ‫- میدونی چیه؟
‫این منفی نگریت به هیچکس کمکی نمیکنه.
‫توی چیزای تیغ تیغیتـه.
‫همیشه همه چی توی تیغ هام گم میشه.
‫یه پرتاب عالی!
‫دیدی؟ بهت گفتم کسی آسیب نمیبینه.
‫یا تمام مقدسات.
‫اوه سلام.
‫نترسید.
‫این فقط یه دریل (مانُور) ـه.
‫نیازی نیست ازم تشکر کنید شهروندان.
‫با تمام قوا در یک عملیات شبانه برای عدالت آبی.
‫تو قهرمان افتضاحی هستی.
‫[به گرین هیلز خوش آمدید]
‫صبحت بخیر، وید.
‫صبح بخیر سونیک.
‫صبح بخیر، گرین هیلز.
‫بیخیال بابا.
‫سونیک.
‫دلم واست تنگ شده درازچنگال.
‫دارم سعی میکنم مایۀ افتخارت بشم.
‫و حالا یکم چشمم رو استراحت بدم.
‫اوزی، دهنت بو میده.
‫سونیک، هنوز گرفتی خوابیدی؟
‫قرار بود بری پیش تام، یادته؟
‫اوف
‫باشه، باشه، بیدار شدم.
‫بیدار شدم.
‫عجب روزیه.
‫ممنون که باهام اومدی رفیق.
‫حس میکنم من و تو اخیراً زیاد ‫با همدیگه وقت نگذروندیم.
‫اونجا اوضاع چطوره؟ ‫چیزی گرفتی؟
‫وای من شنا بلد نیستم. ‫کمکم کن.
‫اگه مردم، توی کمدم رو نگاه نکن.
‫طوریت نیست. چیزی نیست.
‫خیلی خب، آروم باش.
‫طوریت نیست. خوبه.
‫اما حالا که چرتت رو زدی و حموم کردی،
‫دیشب رفتم توی اتاقت
‫تا چندتا کمیک جدید برات بیارم و...
‫واو واو، همونجا وایسا
‫اگه من بودم جلوتر نمیومدم، ‫چون این خارپشت کوچولو
‫یه عالمه سوسیس تند خورده.
‫اوه نه، اوه نه
‫چه آبروریزی ای شد.
‫از اینجا برو، زود. ‫اوه نه
‫یکی دیگه داره میاد.
‫برو دیگه
‫خودتو نجات بده.
‫واو واو، همونجا وایسا
‫اگه من بودم جلوتر نمیومدم، ‫چون این خارپشت کوچولو
‫یه عالمه سوسیس تند خورده.
‫اوه نه. خیلی آبروریزی شد.
‫از اینجا برو.
‫میدونستم باید از باد معدۀ واقعی استفاده کنم.
‫[خشونت و ویرانگری در سیاتل]
‫چندبار قراره اینکارو بکنیم؟
‫چی؟ اومدن به ماهیگیری ‫و دست خالی برگشتن؟
‫به نظر یه میلیارد بار پیش اومده.
‫گمونم میدونی درمورد چی صحبت میکنم.
‫دروغگویی، یواشکی جیم زدن، تظاهر به بتمن بودن.
‫- عدالت آبی، نشان تجاریم که در دست تأییده. ‫- هرچی. بی ملاحظه شدی.
‫دوباره این مسئله رو پیش نکش.
‫هی، واسه منم باحال نیست.
‫ولی اگه همینجور مسئولیت ناپذیر باشی ‫این مکالمه حالا حالاها تکرار میشه.
‫اینکه از قدرتم استفاده کنم ‫چطوری مسئولیت ناپذیریه؟
‫سونیک، تو یه خیابونِ شهر رو کامل نابود کردی.
‫اون بلوک خودش از قبل داغون بود.
‫کی اهمیت میده؟
‫ببین، من جلوی یه سرقت رو گرفتم.
‫من یه قهرمان بودم.
‫نه، تو افراد رو توی خطر قرار میدی.
‫و یه قهرمان چنین کاری نمیکنه.
‫تو خیر سرت باید رفیق من باشی.
‫سعی نکن جای بابام باشی.
‫میتونم از پس خودم بربیام.
‫سونیک، قهرمان بودن فقط این نیست ‫که از پس خودت بربیای.
‫بلکه باید مسئولیتِ بقیه مردم رو هم بپذیری.
‫و درحال حاضر، چه بخوای اینو بشنوی یا نه، ‫تو هنوز یه بچه ای.
‫قبل از اینکه بتونی یه قهرمان بزرگ بشی، ‫اول باید بزرگ بشی.
‫ولی بهم اعتماد کن وقتی بهت میگم،
‫زمانی میرسه که به قدرت هات نیازه.
‫ولی اون لحظه رو خودت انتخاب نمیکنی.
‫اون لحظه تو رو انتخاب میکنه.
‫واو، نگاش کن.
‫موهای تنم سیخ شد.
‫یه لحظه صبر کن.
‫- این تیکه رو از اُپرا دزدیدی؟ ‫- نه عزیزم،
‫مخصوص خونواده واکوسکی ـه.
‫پدرم همین حرفو توی همین قایق ‫و توی همین دریاچه زد.
‫همیشه سعی میکرد منو ‫در مسیر درست قرار بده.
‫کاری که من و مدی همیشه سعی کردیم ‫در قبال تو انجام بدیم.
‫پس تا وقتی اون لحظه ات برسه
‫ازت میخوام روی مسئولیت پذیریت کار کنی.
‫متوجه شدی؟
‫متوجه شدم.
‫بزن قدش.
‫آره آقای دوناتی و بلو بلر دوباره برگشتن.
‫سفت بچسب. ‫قایق موتوریش کنیم.
‫سونیک!
‫چقدر هیجان زده ای که میخوای با من بیای هاوایی؟
‫آره ایول.
‫به سونیک اِیر خوش اومدین.
‫سریع ترین راه برای سفرکردن.
‫حالا گروه یک و دو دارن سوار میشن.
‫- اوه سونیک، خیلی بامزست. ‫- خیلی متاسفم خانم
‫شما گروه سه هستین، لطفا نوبت رو رعایت کنید.
‫کسی از گروه یک و دو مونده؟
‫بذار خودشو خالی کنه.
‫بسیارخب، بقیه از این طرف.
‫ممنونم.
‫و شما آقا.
‫آره
‫- پیراهن افتضاح شناسایی شد. ‫- برو که بریم.
‫بسیارخب، میتونید برید. از سفرتون لذت ببرید.
‫فعلا خداحافظ.
‫بسیارخب، بغل رو بیا.
‫تام، من قراره واسه اولین بار ‫خارپشت خونه بشم.
‫گمونم واسه بغل خداحافظی یکم زیادی بالغم.
‫- خب نظرت درمورد مشت قدرت چیه؟ ‫- مشت قدرت؟
‫آره مشت قدرت.
‫این بهتره.
‫واکوسکی.
‫بسیارخب، واسه برگشتن به خونه ‫از این استفاده کنید.
‫خب دیگه، ما رفتیم.
‫خب، مراقبت کنید.
‫آره شماره مون رو داری.
‫ببخشید صداتون رو نمیشنوم.
‫دارید وارد یه دروازۀ میان بُعدی میشین.
‫- دلم واستون تنگ میشه. ‫- بسیارخب.
‫عروسی ریچل خوش بگذره.
‫خب، ۴۸ ساعت وقت داریم تا برگردن.
‫کانال تلویزیون، کانال های استریم
‫و یه خونه پر از غذا داریم، بدون آقا بالاسر.
‫بریم تو کارش.
‫اگه این مختصات دقیق باشن، اون اینجاست.
‫پیداش کردم.
‫فقط امیدوارم زیاد دیر نکرده باشم.
‫اون نزدیکه.
‫فقط باید جوری بهش نزدیک بشم که دیده نشم.
‫حمل و نقل روتینِ انسانی.
‫عالیه.
‫[آقای دوناتی]
‫سلام علیک
‫اوضاع چطوره رفیق؟
‫اوه، میدونی، یه شب آروم توی خونه
‫مشغول مطالعه یه کتاب خوب.
‫و شما؟ شما چه خبر؟
‫اوه، گفتم زنگ بزنم بگم که ما رسیدیم.
‫ولی حالا با هر حرفی که از دهنت خارج میشه ‫بهت مشکوک تر میشم.
‫چی؟ باید آروم باشی، رفیق.
‫توی اوآهوی چهارفصل هستی.
‫یه موهیتو بزن
‫از وقتی که کنار همسرت هستی لذت ببر.
‫جاهای شرم آورت رو آفتاب سوخته کن.
‫این آخر هفته مال شماست.
‫میدونی چیه؟ حق با توئه.
‫ما مشت قدرت زدیم.
‫پس هرکاری که داری میکنی مطمئنم که ‫وقتی برسیم خونه میتونی به حالت قبل برش گردونی.
‫- آره ‫- دقیقا
‫ولی خب بابت چنین اتهاماتی عمیقاً آزرده شدم.
‫خب، نامزد ریچل چطوره؟
‫ولی هی، هنوز روی سکویی.
‫بسیارخب، بهتره برم خودمو معرفی کنم.
‫- سمت دردسر نرو ‫- دردسر؟
‫نگران نباش. همه چیز اینجا کاملا عادیه.
‫خداحافظ رفیق.
‫ماشینش رو به کل خراب کردی، ‫بسته به صندلی ولش کردی؟
‫باید تیکه تیکه ات کنم.
‫اوه خدای من. ‫قیافتو نگاه کن، تامی.
‫نفس بکش پسر، نفس بکش. ‫داشتم شوخی میکردم.
‫هی پسر، داشتم کاملا شوخی میکردم.
‫شوخی میکردی؟
‫آره، متاسفم.
‫ریچل گفت اینکارو بکنم.
‫بدجنس.
‫گوش کن، نمیدونم خبر داری یا نه
‫ریچل اصلا بهت اهمیت نمیده
‫اوه، در جریانم. آره.
‫بسیار خب اوزی.
‫شب تماشای فیلم توی سرای سونیکه، ‫و نوبت توئه که انتخاب کنی.
‫ولی دیگه سگ های برفی رو نگاه نمیکنم.
‫مزخرف ترین فیلم تاریخـه.
‫برقا رفت.
‫اوزی...
‫ببخشید رفیق، همه چیز مرتبه.
‫عذر میخوام، ما روح سفارش ندادیم.
‫اگه پیک پیتزا هستی، ‫کارت اصلا حرفه ای نیست.
‫سلام، خارپشت.
‫دلت واسم تنگ شده بود؟
‫نمیدونم چطوری برگشتی
‫ولی اشتباه بزرگی کردی که اومدی اینجا.
‫اوه، اتفاقاً برعکس.
‫اشتباه این بود که فکر کردی پیروز شدی.
‫ولی تازه یه مقدمه بود.
‫یه نوشیدنی و دسر قبل از غذای اصلی.
‫فهمیدم
‫گمون نکنم فهمیده باشی.
‫ولی قراره بفهمی
‫و همینطور اون کلانتر احمق و همسرش.
‫و همینطور سگ کوچولوت.
‫مفلوک
‫چی؟
‫تو کی هستی؟
‫ادبم کجا رفته؟
‫سونیک؟
‫با ناکلز آشنا شو
‫جدیدترین و بهترین دوستم.
‫ببین رباتنیک
‫واسم مهم نیست که کی رو واسه کمک آوردی.
‫هرگز دستت به قدرت من نمیرسه.
‫به قیافۀ من می خوره ‫نیازی به قدرت تو داشته باشم؟
‫خیلی حال میده وقتی شخصیت شرور ‫انتظارات رو برآورده میکنه.
‫کجاست؟
‫اوه، میخوایش؟
‫بگیر که اومد.
‫انتظار بیشتری ازت داشتم.
‫تو بی مهارتی، بی تجربه ای
‫و بی ارزشی.
‫یکی رو یادت رفت
‫توقف ناپذیر
‫سرنوشت من اینه که کاری رو انجام بدم ‫که اجدادم نتونستن
‫تا قدرت نهایی رو به وطن مردمم برگردونم.
‫قدرت نهایی؟
‫نمیدونم درمورد چی صحبت میکنی.
‫اشتباه گرفتی.
‫قدرت نهایی؟
‫حالا به زبون من دارین صحبت میکنین.
‫منو خر فرض نکن، شاگرد درازچنگال!
‫تو درازچنگال رو میشناختی؟
‫درازچنگال و مردمش دشمن قسم خورده ی ‫قبیله من «اکیدنا» بودن.
‫جنگیدیم و به دست اونا کشته شدیم.
‫و حالا تو به دست من کشته میشی.
‫زود باش، سوار شو. من با توام.
‫عذرمیخوام. تو کی هستی؟
‫میدونی چیه؟ مهم نیست.
‫از اینجا ما رو ببر.
‫حسابی پیگیره.
‫داره لیسش میزنه!؟
‫حتما تلاشت رو بکن، اگمن.
‫خب بذار فقط بگم باعث افتخاره ‫که بالاخره باهات آشنا شدم سونیک.
‫اشکال نداره سونیک صدات بزنم؟
‫همه منو تیلز (دُم ها ) صدا میزن.
‫- شاید واست سوال بشه که چرا. ‫- بذار حدس بزنم.
‫- بخاطر دم اضافیت؟ ‫- درسته.
‫- باید میدونستم که متوجه میشی. ‫- باحاله.
‫ببینم جریان چیه؟
‫رباتنیک برگشته.
‫و اون هیولای عصبانی بزرگ قرمز کیه؟
‫اون ناکلزه، آخرین عضو اکیدنا
‫و خطرناک ترین جنگجوی کهکشان.
‫تمام فکر و ذکرش پیدا کردن «زمرد کبیر»ـه.
‫جدی میگی؟
‫زمرد کبیر؟
‫موقع خواب داستانشو واسمون میگفتن.
‫خب اون باور داره که واقعیه.
‫و حتما فکر میکنه تو کلید پیداکردنشی.
‫چراغ قرمز. چراغ قرمز. ‫فرمون رو بده به من.
‫- هی داری چیکار... ‫- طوریمون نمیشه.
‫فکر کنم گمش کردیم.
‫گمش نکردیم.
‫بدون شک گمش نکردیم.
‫یه فکری دارم. بهم اعتماد داری؟
‫معلومه که ندارم. تازه باهات آشنا شدم.
‫چیکار داری میکنی؟
‫داریم پرواز میکنیم.
‫الان باسنت تبدیل شد به یه هلیکوپتر؟
‫باسنکوپتر.
‫همچین چیزی فقط به ذهنِ ‫سونیک خارپشت میرسه.
‫حرکت مکارانه ای (روباهانه) بود.
‫اگه میخوای کاری به درستی انجام بشه...
‫باید کسی رو استخدام کنی ‫که بتونی بهش زور بگی.
‫همه با حروف بزرگ.
‫دکتر
‫تو کجایی؟
‫خل و چل.
‫[لاته منو آماده کن]
‫ببخشید دوستان.
‫باید زود تعطیل کنم.
‫همه برن بیرون. همه برن بیرون.
‫ممنون که اومدین به «مین بین».
‫خب شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫[باز است]
‫[تعطیل است]
‫[درجه بازرسی بهداشتی: عالی »»» بسیار ضعیف]
‫اون برگشته.
‫حالا این شد یه چیزی.
‫من دوباره متولد شدم!
‫خب، دوست دست گندهٔ من...
‫توی خونه
‫صحبت از قدرت نهایی کردی.
‫زمرد کبیر؟
‫به تو ربطی نداره.
‫تو رو از اون سیاره آوردم بیرون، ‫و تو من رو آوردی پیش خارپشت.
‫دیگه به درد هم نمیخوریم.
‫خب، دوست ندارم مخالفت کنم، ولی...
‫فکر کنم شاید بخوریم.
‫فکر کردی این ماسماسک ها ‫جلوی من حرفی واسه گفتن دارن؟
‫یه جوری بزنم بترکونمشون که...
‫عه، اینا پله هستن!
‫میدونی...
‫زمین قلمروی منه، ستون.
‫اگه ندونی چَ کار باید بکنی، ‫بدون من کار به جایی پیش نمیبری.
‫هیچی از اینایی که گفتی نفهمیدم.
‫بهت کمک میکنم زمرد رو برگردونی،
‫و تو ازش استفاده میکنی که...
‫خارپشت رو نابود کنی.
‫داری پیشنهاد هم پیمانی میدی
‫اینجاها، صرفاً با هم دست میدیم.
‫ای...
‫موجود وحشی فضایی!
‫دست مورد علاقه ام رو له کردی.
‫نه بابا؟ دست من که کاملاً سالمه.
‫ولی الان نسبت به تعهدت خیالم راحته.
‫خدا رو شکر!
‫فریاد که زد و دوتا از انگشت هاش رو ‫سر جاش برگردوند...
‫من...
‫خیلی از اینکه توی یه تیم هستیم خوشحالم.
‫سفر زمینی!
‫میذارم دماغت رو از پنجره ببری بیرون.
‫سونیک، کجاییم؟
‫به کلبهٔ درویشی وید خوش اومدین.
‫که امیدوار بودم اینو یه ‫روزی به یه خانوم میگفتم.
‫یکی که مادر خودم نباشه.
‫وید، تمرکز کن.
‫باید بفهمیم چرا ناکلز فکر میکنه ‫من کلید پیدا کردن زمرد هستم.
‫و چرا اسم درازچنگال رو آورد؟
‫حتماً یه ارتباطی هست.
‫یه لحظه وایسا، هست.
‫ببین!
‫یه نماد زمرد روی نقشه ای که ‫درازچنگال بهم داد هست.
‫تا حالا نمیدونستم یعنی چی.
‫یه اتفاقی داره میفته.
‫وای!
‫دراز چنگال؟
‫سلام، سونیک.
‫اگه اینو میبینی، پس یه اتفاقی برام افتاده.
‫و خدا کنه سالم و سلامت رسیده باشی زمین.
‫این دنیا برای دلیل خیلی مهمی انتخاب شده.
‫محل مخفی زمرد کبیره.
‫زمرد قدرت تبدیل کردن ‫افکار به واقعیت رو داره.
‫مثل اون یارو «مارشملو من» ‫که توی فیلم «شکارچیان روح» بود.
‫اگه دست آدم اشتباهی بیفته
‫میتونه برای تمام جانداران جهان خطرناک باشه.
‫محافظت از زمرد وظیفهٔ مقدسم بود.
‫و حالا باید این مسئولیت رو به تو بسپارم.
‫این لحظهٔ سرنوشت سازمه.
‫نقشه رو دنبال کن.
‫زمرد رو پیدا کن و مراقبش باش.
‫سونیک عزیزم
‫قلبی داری که هیچ موجود دیگه ای نداره.
‫خیلی دوستت دارم!
‫خدانگهدار.
‫نه، صبر کن.
‫اه...
‫ناامیدت نمیکنم، درازچنگال.
‫اون... بابای تو بود؟
‫چی؟
‫نه؟
‫طبق این نقشه اولین سر نخ توی سیبریه.
‫یه قطب نماست که ما رو به زمرد میرسونه.
‫و چون ناکلز همین الانشم اینجاست ‫باید دست بجنبونیم.
‫ناکلز؟
‫یکی تو مدرسه به اسم ناکلز میشناختم.
‫میتونست مشتش رو توی دهنش جا بده.
‫اگه همون ناکلز باشه، ‫کارمون ساخته ست.
‫این ناکلز یا اون ناکلز... ‫مهم نیست.
‫ما اول میریم اونجا.
‫ها ها... چیزه...
‫منظورت از ما چیه؟
‫تو هم باهام میای.
‫نه، نه، نه.
‫من فقط اومدم که بهت هشدار بدم.
‫من اهل عملیات نیستم.
‫نگران نباش، حواسم بهت هست. ‫نمیذارم اتفاقی برات بیفته.
‫مشت قدرته.
‫روی زمین یعنی قول مردونه.
‫خیلی خب، منم هستم.
‫دکتر...
‫واقعاً خودتی.
‫عوض شدی.
‫بابا سیبیل جدید داره!
‫میدونستم! میدونستم!
‫میدونستم برمیگردی.
‫مدام برات شیر بز اتریشی گرم میکردم.
‫چندتا قارچ هم باشه بد نیست.
‫یه چیزی آوردی.
‫یه جور جوجه تیغی فضایی.
‫جوجه تیغی؟من یه اکیدنام!
‫از بدو تولد تمام مبارزات مرگبار رو آموزش دیدم.
‫سرنوشتم اینه که افتخار رو به قبیله ام برگردونم.
‫و هر چیزی که سر راهم قرار بگیره رو نابود میکنم.
‫به جمع ما خوش اومدی.
‫یعنی بهت اعتماد داره، استون.
‫حالا بریم قضیه رو از سر بگیریم.
‫لاته، با شیر بز اتریشی پخته شدهٔ.
‫وای.
‫باریکلا.
‫آخ.
‫- شرمنده رفقا. ‫- بازی بعدی!
‫ما اینیم! ما اینیم!
‫ولی توی ریاضی کارشون خوبه؟
‫کار تیمی باعث میشه بترکونی.
‫شرمنده، تام جون.
‫- خوبی؟ ‫- آره بابا.
‫ممنون که دعوتم کردی بیام پیش ‫تو و ساقدوش هات.
‫جوّتون خیلی صمیمیه.
‫میدونی، داداش..
‫اونایی که اونجان، فقط ساقدوش من نیستن.
‫اونا تیم منن.
‫بدون اونا هیچ وقت نمیتونستم دووم بیارم.
‫بیا اینجا.
‫الان میام.
‫بعداً صحبت میکنیم.
‫آره.
‫خبرم کن هر وقت واسه یه سری ‫یوگای قدرتی آماده بودی.
‫- خیالت راحت. ‫- یالا، تامی، خودشه
‫شرمنده نکن دیگه.
‫ها ها!
‫دارم چیکار میکنم!
‫سلام، عمو تامی.
‫حالت... عه! اون حلقهٔ ازدواجه؟
‫اجازه هست؟
‫مسئول حلقه امون کارش رو حسابی جدی گرفته.
‫کل صبح رو تمرین کرده.
‫آره مشخصه. ‫چقدر مسئولیت پذیری!
‫ولی نباید دو تا حلقه باشه؟
‫اوه، اوه.
‫عمو تامی؟
‫خیلی خب. ‫اینجا چی داریم؟
‫میترکونی، بچه جون.
‫خودشه! ساقدوش درجه یک به اینا میگن!
‫اونا رو ببین.
‫کاش سونیک هم همچین چیزی داشت.
‫- منظورت عضله ست؟ ‫- چشمات رو درویش کن.
‫نه، رفیق. داداش، تیم.
‫سونیک همچین چیزی نداره.
‫تنهایی عمل میکنه.
‫عزیزم، باید آروم بگیری.
‫توی هتل چهار فصلی.
‫نوشیدنی بخور. ‫یه کم با زنت وقت بگذرون.
‫حرف اون بود.
‫جدی میگم، دقیقاً همینا بود.
‫دیدی؟ بچهٔ باهوشیه.
‫راهش رو پیدا میکنه.
‫ابداً نمیتونم مسیرم رو پیدا کنم.
‫ما کاملاً، بدون شک و مطلقاً گم شدیم.
‫سونیک، توی این هوا محاله که بتونیم ‫سیگنالی از این دریافت کنیم.
‫- برگردیم؟ ‫- نه، نه.
‫یه نور اونجا میبینم.
‫شاید بتونیم شب رو اونجا بمونیم.
‫عالیه.
‫مطمئنی؟
‫ما که نمیدونیم کی داخله.
‫نترس.
‫روی زمین مردم خیلی مهمون نوازن.
‫و عاشق اینن که غریبه ها رو به خونه شون راه بدن.
‫فرار کنید!
‫یه میز دو نفره لطفاً!
‫چی میل دارین؟
‫دو تا سوپ گوشت لطفاً.
‫[ در حال ترجمه ]
‫این همه تجهیزات خفن رو از کجا آوردی؟
‫خودم ساختم.
‫یه جورایی تخصصمه.
‫درواقع، به خاطر اختراعاتم تو رو پیدا کردم.
‫اون شب رو توی زمین بیسبال یادته؟
‫موج انرژیت تا سیارهٔ من رسید.
‫دیدم که روستات رو از دست اون
‫یارو سیبیلوی روانی نجات دادی.
‫وایسا ببینم، پس کل این مدت تحت نظرم داشتی؟
‫حتی موقع حموم؟
‫سؤال سختی بود.
‫سونیک خارپشت حمام پُر کف دوست داره.
‫کارت حرف نداره.
‫وقتی فهمیدم ناکلز دنبالته.
‫میدونستم نمیشه دست رو دست بذارم ‫و تماشات کنم.
‫باید میومدم بهت هشدار میدادم.
‫چی؟ یه لحظه وایسا.
‫آقای دوناتی سراغ گرفته.
‫[ در چه حالی؟ ]
‫لش کردم. تلویزیون میبینم.
‫نقطه. نقطه. نقطه.
‫دکتر...
‫چرا داریم با این خنگ کار میکنیم؟
‫چون اون اون آشغال کلهٔ فضایی
‫کلیدمون به سمت یه چیز خارق العاده ست.
‫یه چیزی که کمک میکنه ‫از خارپشت انتقام بگیری.
‫ذهنت رو باز کن، استون.
‫زمردی که دنبالشه میتونه منو ‫به تمامی خواسته هام برسونه.
‫نبوغ من رو دیگه فقط رو زمین نمیشناسن.
‫به تمام گوشه و کنار کهکشان راه پیدا میکنه
‫بهم اجازه میده تمامی نیروهای ‫منفی هستی رو در اختیار بگیرم
‫و با تاریکی اصیل ترکیبش کنم.
‫وای، خفن به نظر میاد.
‫سال هاست تو فکرشم.
‫قانون جذب.
‫برنامهٔ «راز» رو ندیدی؟
‫کاپلویی!
‫«یه شب خسته کنندهٔ دیگه تو خونه»
‫خارپشت برگشته خونه!
‫فالاسا!
‫که به لاتین یعنی اشتباه گفتی.
‫طبق داده های شبکه های مخابراتیم ‫توی سراسر جهان... داره دروغ میگه.
‫اون...
‫توی سرزمین دور افتاده باشکوه سیبری شرقیه.
‫یه دورغگوی دوره!
‫آره. بیشتر واسه این کارا اومدم.
‫خارپشت کوچولوی جادویی نابود شد.
‫حالا بریم سراغ کارمون.
‫صبر کن!
‫نوکرت چی؟ شیر داغ کن.
‫توی سیفنه جای استون نمیشه.
‫به نظرم ولش کنیم، دکش کنیم بره.
‫غیراخلاقیه.
‫کار و بار من اینجوریه.
‫عوق!
‫چیزه...
‫شرمنده، ولی گفتم سوپ گوشت میخوام.
‫دهنت بوی مدفوع بُز میده.
‫چی گفتی؟
‫بیاید اینجا.
‫چی شده؟
‫شاید فکر میکنن تولدمه.
‫بذار حلش کنم.
‫خیلی خب، دوستان ‫جدی نگیرید
‫مطمئنم یه توضیح کاملاً خوب واسه
‫هر چیزی که دوستم گفته یا کرده هست.
‫برگردین.
‫و گرنه شلیک میکنم.
‫میو...
‫این دوتا هیولا رو بندازین تو آتیش!
‫نه، نه، بیخیال، رفقا.
‫جدی نگیرید! ‫بیاید با صحبت حلش کنیم.
‫بیاید حرف بزنیم.
‫یالا، یالا!
‫در حال اسکن کردن رسم و رسومات سیبریایی ها.
‫حتماً یه چیزی پیدا میشه.
‫تیلز، هر کاری میکنی سریع بکن
‫فکر کنم پیداش کردم.
‫پیوانکا!
‫پیوانکا؟
‫پیوانکا!
‫تیلز، پیوانکا چیه؟
‫رسم اهالی سیبری واسه حل کردن اختلافات.
‫اگه ببریم، میذارن بریم.
‫اگه ببازیم...
‫باید نقشه رو گیر بیاریم و بریم.
‫نقشه کجاست؟
‫وای، نه! ‫رو میز جاش گذاشتم. ببین!
‫چی؟
‫وای خدا. مسابقهٔ رقصه.
‫سونیک، چیکار کنیم؟
‫میرقصیم... و اون نقشه رو میگیریم.
‫بریم.
‫خیلی خب، حالا بیا...
‫خیلی خب.
‫خوب پیش نمیره.
‫ چنینگ تینوم ‫یه جوری انجامش میداد انگار خیلی راحته.
‫وایسا، سونیک، اونجارو!
‫نقشه! یالا، بریم بگیریمش.
‫میخوایش؟
‫بیا بگیرش.
‫عجیب الخلقه ها!
‫یالا، تیلز، لازمت دارم.
‫نمیتونم انجامش بدم، سونیک. ‫من مثل تو شجاع نیستم.
‫وسیله ام ما رو تو این هچل انداخت. ‫نقشه ات رو هم که گم کردم
‫و قراره بندازنمون تو آتیش.
‫آها!
‫دی جی تون اومد.
‫یالا، رفیق. ‫یه فکری دارم.
‫به ما میگن عجیب الخلقه ؟
‫بیا عجیب بشیم.
‫فقط حرکاتم رو دنبال کن ‫چیزی نمیشه.
‫یوهو!
‫خیلی خب! ‫گروه پشتیبان!
‫بزن که بریم!
‫هورا!
‫چقد من اینجاست!
‫عاشق پیوانکام!
‫و... میایم پایین!
‫ایول!
‫من اینو میبرم.
‫هورا!
‫موفق شدیم!
‫عالی بود! ‫گل کاشتی، تیلز.
‫وای، فقط سونیک خارپشت میتونست
‫همچین مسابقه ای رو برنده بشه.
‫تا منو داری غم نداری، رفیق.
‫زمین ممکنه ترسناک باشه،
‫ولی همه چیز رو در مورد این کرهٔ آبی میدونم.
‫واقعی میگی؟
‫یعنی، همه چیز رو که نه.
‫ولی خیلی شبکهٔ مستند نگاه میکنم...
‫منظورم رفیق صدام کردنته.
‫البته، داداش.
‫وای! انتظارش رو نداشتم.
‫وقتی بچه بودم، دوستی نداشتم
‫همه توی روستامون فکر میکردن ‫دو تا دم داشتنم عجیبه.
‫ببین، اون حس رو میشناسم.
‫ولی بعد تو رو دیدم.
‫سریع ترین موجود کهکهشان.
‫تو هم عجیب بودی،
‫ولی تو یه افسانه بودی.
‫همین باعث شد فکر کنم ‫شاید عجیب بودن خیلی بد نیست.
‫بهم انگیزه دادی که روستام رو ترک کنم.
‫که پیدات کنم و توی مأموریتت کمکت کنم.
‫واقعاً خوشحالم اینجایی، تیلز.
‫منم خوشحالم، سونیک.
‫بریم بخوابیم.
‫اینجا به نظر واسه شب خوابیدن خوب باشه.
‫فردا که طوفان تموم بشه
‫میتونی مختصات رو روی دستگاهت پیدا کنی.
‫پس من...
‫شب به خیر، تیلز.
‫تیلز، تیلز
‫یه مشکلی داریم.
‫پیش بینی هواشناسی از هوای امروز ‫آسمانی آفتابی
‫و فرصت ۱۰۰ درصدی ماجراجوییه.
‫یکی از مختصات رو نشون داد.
‫همین جلوئه.
‫وای!
‫هی، تیلز، صبر کن.
‫خیلی خب، یه در جغدی غول پیکر داریم
‫روحیه بخشه به نظر.
‫وای.
‫اینو ببین.
‫- میتونی ترجمه اش کنی؟ ‫- آره
‫قرن ها پیش، گروهی از جنگجویان مخوف...
‫که به «اکیدنا» معروف بودن
‫هفت زمرد آشوب رو ترکیب کردند
‫و به مهارنشدنی ترین سلاحی که ‫ساخته شده تبدیلش کردن.
‫زمرد کبیر.
‫با اون، یه جنگجو
‫میتونه یه لشکر کامل رو شکست بده.
‫با توجه به اینکه کسی نباید ‫همچین قدرتی داشته باشه
‫محفلی از قهرمانان، زمرد رو پس گرفتن
‫و قسم خوردن که از دستان شر دور نگهش دارن.
‫به نظر میاد جغدها و اکیدناها
‫قرن هاست با هم میجنگن.
‫مثل «ون دیزل» و «راک»!
‫وایسا منم بیام!
‫خیلی خب، در بزرگ جغدی.
‫یه جغد بزرگ.
‫منطقیه.
‫وای!
‫یه لحظه وایسا. ‫این علائم رو قبلاً دیده ام.
‫خیلی خب...
‫خب یه کاری کرد!
‫وای! قطب نما!
‫این ما رو به زمرد میرسونه!
‫ببین، یه چیزی روی...
‫وای، نه!
‫تیلز، برگرد.
‫فرار کن!
‫بازم این یارو؟
‫سلام بر استالاگمیت های خودم!
‫کسی اوبر خواسته بود؟
‫ببین...
‫ممنون که این همه زحمت کشیدی.
‫ولی از اینجا به بعدش با ماست.
‫خیلی خب، واقعاً باید در مورد ‫ظاهر جدیدت صحبت کنیم.
‫چرا پروفسور ایکس ها رو ریختی تو مرد مونوپلی ها؟
‫و کدوم عقل کُلی با یه ماشین سقف باز میاد سیبری؟
‫همون عقل کلی که میتونه با یه اشاره
‫آتیش به پا کنه.
‫باریکلا! ‫مطمئنم چیز مهمی نبوده.
‫تیلز، باید از اونجا بریم.
‫یالا!
‫وای...
‫بیا جدا بشیم!
‫تو بالا رو داشته باش، من پایین.
‫باشه
‫یه ذره گرم کنیم، و.... بزن که بریم.
‫پس میخواید بازید کنیم؟
‫این جدید بود
‫سونیک!
‫گلوله برفی بازی!
‫خیلی راحته.
‫یالا دیگه، منو به چالش بکشید!
‫بذارید یکم کلاس و سطح یادتون بدم.
‫ها! خوب کارو در میارم خودمونیم!
‫عالی شد... «سرباز زمستان» تشریف فرما شدن!
‫به عنوان کسی که اسمت ناکلزه ‫خیلی مشتای بدی میزنی.
‫قطب نما رو رد کن بیاد.
‫تو مال این حرفا نیستی.
‫کل عمرم داشتم واسه این کار آماده میشدم.
‫منم اصلاً آماده نشدم،
‫ولی بازم از تو جلو زدم.
‫حتماً خیلی خجالت میکشی.
‫حلقه هام!
‫کسی تا حالا بهت گفته که
‫حسابی مشکل اعصاب داری؟
‫با جوک های مسخره ات دستم انداختی
‫ولی هیچی از من نمیدونی، خارپشت.
‫خب، میدونم شما اکیدناها عادت دارین که
‫سرزده پیداتون بشه ‫و زندگیم رو نابود کنید.
‫زندگی تو رو نابود کنیم؟
‫یه جوک بد دیگه.
‫من به خاطر تو همه چی رو از دست دادم.
‫چیزی به بزرگ ترین پیروزی قبلیهٔ من نمونده بود
‫آخرین جغدهای جنگجو رو پیدا کرده بودیم.
‫به زودی زمرد مخفیِ درازچنگال مال ما میشد.
‫ولی پدرم نذاشت وارد نبرد بشم
‫گفت لحظهٔ افتخارآفرینی منم واسه قبلیه ام میرسه
‫ولی این لحظه نیست.
‫اونا آخرین کلماتی بود که بهم گفت.
‫دیگه ندیدمش.
‫هر دومون اون روز همه چی رو از دست دادیم.
‫- خداحافظ، سونیک. ‫- نه!
‫درازچنگال!
‫سونیک، خوبی؟
‫شیّاد!
‫نه، تله نبود.
‫تیلز، قطب نما رو بگیر و از اینجا برو.
‫ایول!
‫فعلاً،عوضی ها
‫تیلز.
‫تیلز، زود باش، پاشو.
‫بجای اینکه بیاد دنبال قطب نما تصمیم ‫گرفت که به روباه کمک کنه.
‫معلومه که این کار رو کرد.
‫دوستان جدید، همون نقطه ضعف ‫رقت انگیز قدیمی.
‫همم.
‫وای نه!
‫نه، نه، نه. خیلی خب ‫حالا دیگه واقعا تو دردسر افتادیم.
‫زود باش تیلز. ازت می خوام که ‫پرواز کنی و ما رو از اینجا ببری!
‫وقت بیدار شدنه!
‫می بینم تون بچه ها.
‫از آرد تازه لذت ببرین.
‫[ریچل و رندال برای همیشه]
‫این حلقه ها...
‫نشان دهنده ی...
‫اوه!
‫شرمنده!
‫فکر کردم رو حالت بی صداست.
‫این حلقه ها...
‫امان از دست تو، توماس!
‫ببخشید...
‫خیلی خب، با عرض پوزش فراوان.
‫ببخشید، یه کار اضطراریه.
‫چیــه؟! ‫بهتره که مهم باشه. من الان...
‫رفتی اسکی؟
‫راستش دارم اسنو برد بازی می کنم.
‫ولی همین الان به کمکت نیاز دارم.
‫همین الان! مسئله مرگ و زندگیه!
‫ازت می خوام، از اون حلقه ای که ‫برای نجات دادنم بهت داده بودم استفاده کنی.
‫اونم همین الان!
‫خیلی خب، آروم باش، آروم باش. ‫من اصلا نمی دونم کجایی.
‫فقط باید جایی که حلقه باید بره رو تصور کنی!
‫پس اینجا رو تصور کن.
‫وای خدا! ‫خیلی خب، خیلی خب. وایسا!
‫چی؟
‫پرتش کردی؟
‫- وای خدا! ‫- چی شده؟!
‫بـ... بگو چرا وای خدا!
‫فکر کنم وقتی داشتم جوجو رو اذیت می کردم ‫حلقه ها رو با هم قاطی کردم.
‫چی؟ کجاست؟ ‫الان کجاست؟
‫اصلا دوست نداری بدونی.
‫اوه، اتفاقا خیلی دوست دارم تام!
‫خیلی خیلی دوست دارم بدونم قبل این که...
‫یه بستنی یخی با طعم خارپشت بشم!
‫یه خرده دیگه دووم بیار رفیق.
‫- ردیفش میکنم. ‫- با این حلقه...
‫ریچل...
‫- سلام! ‫- من...
‫سلام.
‫آه...
‫همه چی مرتبه رفیق؟
‫- عه... ‫- تام داری چی کار می کنی؟
‫ممکنه خیلی احمقانه بنظر بیاد، ولی...
‫ولی فقط... فقط برای یه لحظه ‫باید اون حلقه رو ببینم.
‫ببینم عقلت رو از دست دادی؟
‫سریع پسش میدم. قول میدم.
‫رندال قضیه خیلی مهمه، امکانش هست که...؟
‫نه داداش، برو بشین.
‫رندال حلقه رو بده من. لطفا فقط...
‫- رندال به اون نگاه نکن، به من نگاه کن. ‫- رندال، رندال، یه لحظه.
‫حلقه رو بذار رو انگشتم.
‫- رندال به من گوش کن. ‫- رندال!
‫- به من نگاه کن! حلقه دور انگشتم! ‫- رندال...
‫حلقه رو بده من! ‫میشه فقط یه لحظه...
‫حلقه رو بنداز دور انگشتم!
‫لطفا عزیزم، باشه؟
‫- با این حلقه... ‫- آره عزیزم...
‫خیلی بابت این قضیه متاسفم.
‫برف! وای خدای من!
‫اوه پسر!
‫سرتون رو بپّایین!
‫- سونیک! ‫- آه!
‫- هاوایی. ‫- حالت خوبه؟
‫- برای اینکه حسابی تو دردسر افتادی! ‫- خیلی خب تو...
‫خیلی خب. خلاصۀ داستان...
‫رباتنیک برگشته رو زمین ‫و دنبال یه زمرد جادوییه.
‫باید پسش بگیریم در غیر این صورت ‫دنیا محکوم به نابودیه.
‫تیلز!
‫وایسا!
‫- وایسا ببینم، تمام این اتفاقات دیروز افتاد؟ ‫- نه، نه، نه، نه!
‫- وایسا ببینم تیلز کیه؟ ‫- تیلز می تونی صدام رو بشنوی؟
‫وای خدا، حالا دوتا شدن!
‫خیلی خب، خیلی خب. بذار فکر کنم.
‫تیلز، زود باش رفیق!
‫هی!
‫رندال!
‫برای چی همه دوستات اسلحه دارن؟
‫دوستان هیچ مشکلی نیست.
‫ما مامورین فدرال هستیم.
‫تو هم همین طور آقای مامور. زود باش.
‫یعنی می خوای بهم بگی...
‫کل این عروسی، یه برنامه بوده؟!
‫ریچل یه لحظه وایسا!
‫کاملا درسته خانوم. جزء به جزء ‫عملیات هویت دروغین
‫کاملا ساختگی بوده.
‫عملیات هویت دروغین؟
‫پس هر کسی که اینجاست ماموره؟
‫تو هم ماموری؟
‫ای تف تو این زندگی...!
‫فلورس هم مامور بوده؟
‫عکاس چی؟
‫خانومی که موهام رو درست کرد...
‫تو سالن زیبایی؟
‫جوجو هم ماموره؟
‫- به من گوش کن. ‫- دیگه از گوش کردن خسته شدم!
‫دیگه از گوش کردن خسته شدم!
‫خیلی متاسفم.
‫واقعا هستم. خیلی متاسفم.
‫نه! ‫هی نه!
‫تام!
‫سونیک که تهدید نیست!
‫- اون طرف ماست! ‫- اون یه فرازمینی کنترل نشده ست!
‫و این دوران شراکت تون در جرائمش ‫و پناه دادن بهش به سر رسیده.
‫اونا رو تو هتل نگه دارین ‫تا هلیکوپتر برسه.
‫داری اشتباه می کنی.
‫این همچنان روز منه!
‫و یکی باید بهم توضیح بده...
‫اینجا چه خبر شده!
‫بعد از اتفاقات سانفرانسیسکو
‫یک گروه ویژه ی بین المللی تشکیل شد.
‫برای محافظت کردن از سیاره ی ما...
‫دربرابر تهدید ات موجودات فضایی!
‫در اون روز، واحدهای محافظین ملل بوجود اومد.
‫واقعا داری....؟ ‫جدی داری میگی؟
‫به جان خودم راست میگم!
‫پس محافظت کردن سیاره مون ‫جلوی دکتر رباتنیک چی؟
‫رباتنیک مرده.
‫اشتباه می کنید!
‫برگشته.
‫و الان شما تنها کسی که می تونست ‫جلوش رو بگیره رو زندانی کردین!
‫بنظر میاد که رباتنیک دوباره برگشته!
‫اگر این طوره، می خوام ‫که پیداش کنید. به سرعت!
‫و رزرو ساعت ۹ام رو توی باغ زیتون لغو کن.
‫بابا بی خیال! ‫نمی تونید ما رو اینجا نگه دارین!
‫دوستم آسیب دیده. ‫نیاز به دکتر داره!
‫خواهش می کنم! ‫یکی به حرفم گوش کنه!
‫تیلز! باید بیدار بشی رفیق!
‫لطفا! لطفا بیدار شو!
‫خیلی خب. نقشه.
‫من میرم تو هتل تا ببنیم تام رو کجا بردن.
‫منم میرم رندال رو پیدا می کنم درسته؟
‫و بعد با همین دستام
‫یه طوری گردنش رو فشار میدم ‫که یه ذره هوا هم
‫وارد اون ریه های کثیف و مردونه اش نشه!
‫خیلی داره بهم فشار میاد!
‫- پس بذار مدل خودم حلش کنم. ‫- حتما!
‫- خیلی خب. ‫- حتما.
‫کسی قضاوت نمی کنه.
‫- باید مجله میاوردم. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫این مثلا اسلحه ست؟
‫- این که خیلی نازه. ‫- آره.
‫بم بم! بگیر که اومد رندال!
‫فرار کن رندال!
‫خیلی خب!
‫قراره که بریم متوجه بشیم.
‫باشه؟
‫بریم بزنیم له شون کنیم.
‫ریچل!
‫همونجا وایسین!
‫کیف رو بیار. زود باش!
‫قراره برگرده پایین درسته؟
‫والا نمی دونم!
‫موفق باشی!
‫نگاه کن!
‫تام و سونیک حتما داخلن!
‫من یه نامزد دارم ‫که باید برم تبخیرش کنم!
‫- مراقب خودت باش آبجی! ‫- باشه.
‫پیداش کردیم!
‫وارد بشین!
‫خیلی خب.
‫اصلا برنامه ام این نبود ‫که همچین کاری کنم.
‫چیزی داره اذیتت می کنه مامور؟
‫سر کاری که با ریچل کردم ‫یکم احساس عذاب وجدان می کنم آقا.
‫اصلا نگرانش نباش.
‫براش یه کارت هدیه می فرستیم.
‫خب، باید این رو بگم.
‫به افتخار یک عملیات بدون نقص.
‫قربان بهمون حمله شده!
‫رندال!
‫همسرت اومده خونه!
‫وای خدا ریچل!
‫عجب زنی!
‫مردک بی عرضه...
‫پست فطرت...
‫دغل باز...
‫دروغگو!
‫ریچل به من گوش کن!
‫آخه کدوم آدم مریضی...
‫یکی رو گول میزنه و ‫براش یه عروسی الکی می گیره؟
‫مهمونی تموم شد عروس زیلا ‫همونجا وایسا!
‫تو...
‫مرتیکه...
‫- هر طور خودت دوست داری. ‫- نه!
‫نــــه!
‫هه!
‫ببینم اون مثلا قراره اسلحه باشه؟
‫نمی دونم ولی قراره بفهمیم!
‫به اندازه کافی برای یه روز ‫دردسر درست نکردی؟
‫من که هنوز شروع هم نکردم.
‫خشم هیچ کسی
‫به اندازه یه عروس عصبانی نیست!
‫بنظر میاد که واقعی باشه! هان؟
‫نه... درسته؟!
‫صادق باش.
‫چقدر وضعیتم بده؟
‫اصلا هم بد نیست.
‫یه خرده شوک بهت وارد شد ‫خوب میشی!
‫خیلی سردمه.
‫افتادی روی مجسمه یخی مون.
‫پاشو بابا!
‫فقط...
‫برای یه بارم که شده
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫چیزی راجع به خودت یا ما ‫بود که
‫اصلاً واقعی باشه؟
‫ریچل.
‫منو نگاه کن.
‫قبل از اینکه تو رو ببینم...
‫اصلا فکر نمی کردم بتونم به خوشبختی برسم.
‫ولی زمانی که تو رو دیدم ‫همه چی تغییر کرد.
‫و آخرشم اولین قانون ‫عملیات های مخفی رو شکستم.
‫چه قانونی؟
‫«هرگز عاشق نشو.»
‫- مدی! ‫- زود باش!
‫- مدی! ‫- باید از اینجا فرار کنیم!
‫- چطوری از نگهبان ها رد شدی؟ ‫- آره!
‫چون اون روباه کوچولوئه ‫چیزهای خیلی خفنی داره.
‫جغدها خیلی احمق بودن که فکر کردن
‫می تونن این رو پنهان کنن!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫وایسا!
‫آره!
‫پیداش کردم!
‫سونیک!
‫اون چیه؟
‫یه مشکل بزرگ!
‫قطب نما اونا رو به سمت زمرد هدایت کرد.
‫احتمالا چندین هزار مایل ‫با اینجا فاصله داره.
‫خیلی خب.
‫جمع بشین.
‫یه نقشه دارم.
‫با همدیگه.
‫اوه روباه کوچولو رو اونجا می بینی؟
‫از اون سر دنیا اومده
‫تا بتونه قهرمانش رو ببینه.
‫و حالا قهرمانش چی کار کرد؟
‫عملا نزدیک بود به کشتن بدمش.
‫می دونی چیه؟
‫درست میگی.
‫لحظه ی من فرا رسید
‫و من خرابش کردم.
‫من قهرمان نیستم.
‫- وایسا! ‫- نه!
‫اجازه نمیدم کس دیگه ای ‫به خاطر من آسیب ببینه!
‫تا زمانی که توانش رو دارم ‫میرم درستش کنم.
‫سونیک!
‫سونیک وایسا!
‫به خودت فشار نیار کوچولو، تو آسیب دیدی.
‫باید بهش کمک کنیم.
‫نمی دونید قراره با چی طرف بشه!
‫حالا حرف مون رو باور می کنی؟
‫اوهوم!
‫سلام باب!
‫سلام ماریا! ‫حالتون چطوره؟
‫کارمون درسته!
‫سالم نگه اش می داریم ‫نیازی به سوزوندن سوخت نیست.
‫حالا که حرف سوخت شد، آخ...
‫بسته ست؟
‫بنظر درست نمیاد.
‫نزدیک.
‫آره!
‫تغییر شکل، تغییر شکل!
‫ببینش.
‫پلیس! تکون نخور!
‫وای خدا دستای رباتی داره!
‫- دستای رباتی داری! ‫- نه اینا دستکشن!
‫ببرشون بالا!
‫حالا انگشتات رو از هم باز کن!
‫حالا تکون شون بده!
‫شماره هات رو تکون بده!
‫آره!
‫انگار که یه عدد موزیکال گنده رو تموم کردی!
‫خوبه!
‫برای چی رو سرت چراغ هست؟
‫چون این آخر هفته من کلانترم رفیق!
‫آب...
‫برای چی باید آب باشه؟
‫خیلی خب!
‫از پسش برمیای!
‫باید سریع بدوئم!
‫ای وای!
‫نمی خوام این طوری بمیرم!
‫مرگِ خزی ـه!
‫بذار بابایی رد بشه!
‫دوتا، دوتا!
‫عالیه!
‫همچنان دو پاییم!
‫کم و بیش.
‫آتیش!
‫حلش کردم!
‫هر هفت ثانیه یه تله هست.
‫این یکی یه خرده زود بود.
‫چقدر خوشحالم که...
‫سبیلم رو نزد!
‫قرمز کوچولوی تخریبگر!
‫می دونم که خیلی ذوق داری ‫تا اون زمردت رو بدست بیاری....
‫ولی امکانش هست که یه خرده بیشتر
‫به اطراف مون توجه کنیم؟
‫اجازه هست؟
‫۳۰ متر دیگه، به سمت چپ بپیچید.
‫هوشمندانه کار کن، نه سخت.
‫لگنم!
‫خیلی خب معبد مخفی...
‫بریم ببینیم چی تو چنته داری.
‫نه، نه، نه، نه!
‫آره!
‫شما به مقصد رسیدین.
‫عجب!
‫فضاش قشنگ باز شد.
‫دیگه نمی تونم اینجا رو بدون ‫دیوار غیرقابل نفوذ تجسمش کنم.
‫و آوار همیشه قشنگ ترش می کنه.
‫بالاخره!
‫زمرد کبیر!
‫قدرت نهایی!
‫به زودی نظم به جهان بازگردانده میشه.
‫تمامش به خاطر کارهایی که با هم کردیم.
‫چه ناکلز احساساتی ای هستی تو!
‫به زودی همه چی سر جای خودش برمی گرده.
‫متاسفانه...
‫الان همون قدر به دردم می خوری
‫که کارتِ رفتن به بک استیجِ
‫بند «لیمپ بیزکت» به دردم می خوره.
‫اَه، وای وای وای، اَه آه!
‫وای مادر!
‫ترکوندم.
‫این یارو همیشه دوست داره ‫یه اتفاق بد رو خراب کنه!
‫عه، شماها هم اینجایین؟
‫از مسیر طولانی اومدین، هان؟
‫ببینم همه چی برات شوخیه؟
‫برای چی همیشه باید توی ‫مسیر سرنوشتم اختلال ایجاد کنی؟
‫چون سرنوشت من...
‫اینه که از دوستان و خانواده ام محافظت کنم.
‫فکر کنم با این حرف ترش کردم.
‫و اگر اون زمرد رو می خوای...
‫اول باید...
‫از رو جنازۀ من...
‫رد بشی!
‫وااای!
‫امروز اکیدنایی ما دنبال ‫زندانی کردن کسی نیست!
‫سونیک آسیب دیده!
‫ولی آیا امیدش به زندگی اش رو از دست میده؟
‫نمی خوام باهات مبارزه کنم...
‫ولی تو هم چارۀ دیگه ای برام نذاشتی!
‫زیادی ساده بود!
‫بیا تمومش کنیم!
‫برای چی بی حرکت نمی مونی
‫و با افتخار نمی میری؟!
‫بذار بهش فکر کنم!
‫خیلی خب بهش فکر کردم!
‫و... قبول... نمی کنم!
‫سلام خوشگله!
‫واقعا اصل مطلبی مگه نه؟
‫تمام عمرم کجا بودی دنبالت می گشتم؟
‫خداحافظی بکن، خارپشت!
‫ناکلز وایسا!
‫رباتنیک داره زمرد رو می دزده!
‫منو انقدر احمق فرض کردی؟
‫خودت نگاه کن!
‫برای خودم...
‫وایسا!
‫قرار ما این نبود!
‫اوه!
‫موجود ساده و بیچاره!
‫تقصیر تو نیست.
‫یه موجود باهوش تر می تونست
‫از یک مایلی ‫این لحظه رو پیشبینی بکنه.
‫یا از ۱.۶ کیلومتری!
‫ولی من بهت اعتماد کرد!
‫تو دوست من بودی!
‫متاسفم.
‫خیلی بامزه بود.
‫بذار این آخرین درسی باشه که بهت میدم.
‫موجود بی خاصیتِ کم عقل بی ارزش.
‫دوست ها...
‫همه چی رو بهم میگن...
‫صادقن...
‫و پیش همدیگه آسیب پذیرن.
‫که یعنی ایکس به توان ۲، ضربدر
‫قطر مربع «وای» تقسیم بر ‫قدر مطلق دوستی،
‫برابره با...
‫هیچی!
‫وای نه!
‫هرج و مرج...
‫یعنی...
‫قدرت!
‫بیا از اینجا بریم!
‫ناکلز!
‫بازم آب؟
‫بابا بی خیال!
‫منو نجات دادی؟
‫با من حرف نزن.
‫اصلا حوصله اش رو ندارم.
‫چطور جرات می کنی به من حمله کنی
‫اونم تو لحظات ناخوشی ام؟
‫برای چی نجاتم دادی؟
‫چون تو اول منو نجات دادی!
‫که مشخصا بهت یه برتری استراژیک ‫میده که من نمی فهممش.
‫تاکتیک نبود که.
‫نمی تونستم بذارم بمیری!
‫چرا؟
‫از اولین لحظه ای که همدیگه رو دیدیم ‫من سعی کردم نابودت کنم.
‫چون قهرمان بودن به این معنی ‫نیست که از خودت محافظت کنی.
‫معنیش اینه که مسئولیت ‫افراد دیگه رو به دوش بکشی.
‫چه سخنان حکیمانه ای، ‫ضرب المثل معروفی روی زمینه؟
‫نه خیر. اون یه جمله معروف ‫خانواده واکوسکی هاست.
‫از یه نفر که سوار قایق بود یاد گرفتمش.
‫یه نفر که ارزش زیادی برام داره.
‫وایسا ببینم، اون صدای چیه؟
‫فقط سونیک خارپشتک ‫این همه باید نجات داده بشه.
‫ای روباه موزی!
‫یالا، کله پوک! هنوز شکست نخوردیم.
‫روی کوه که بودیم بهم گفتی ‫همه چیز رو از دست دادی.
‫مثل من.
‫ولی خیلی بنظر امیدوار و آزاد میای.
‫چطور تونستی بازم رو به جلو حرکت کنی، ‫وقتی که دوباره،
‫و دوباره، و دوباره شکست خوردی؟
‫باشه اونقدرا هم زیاد شکست نخوردم. ‫ولی من تنها نبودم.
‫یه خانواده ی جدید پیدا کردم، ‫دوستای جدید.
‫و تو هم می تونی.
‫لازم نیست دیگه تنها باشی.
‫آی دستمو له کردی بابا!
‫دیگه شوخی بسه.
‫چیزی که می خوام بدونمو بهم میگی.
‫و من دارم...
‫برای بار آخر ازت می پرسم.
‫چی می خوای روی بیگل بریزم؟
‫من هیچی بهت نمی گم.
‫و اون یک بیگل مصنوعیه.
‫من که نمی فهمم! همه کاری رو امتحان کردم.
‫هم خوش برخورد بودم، ‫هم خشونت آمیز بودم، هم بهت بیگل تعارف کردم.
‫آخرم هیچی!
‫اوه واقعا مصنوعیه.
‫دکتر، رسیدین!
‫بله من رسیدم...
‫ولی بازم...
‫نمیشه گفت کامل هستم.
‫قربان، حال ـتون خوبه؟
‫از خوبم بهترم.
‫ارتقا پیدا کردم!
‫شرور ورژن ۳ام.
‫یه سطح بالاتر رفتم.
‫سلام!
‫می تونم الکتریسیته توی مغزت رو حس کنم.
‫تو بوی اسنک میدی.
‫درسته. امروز دوتا اسنک خوردم.
‫بگیر بشین!
‫روی صندلی.
‫من نمی دونستم.
‫چون اون روی صندلی نشسته بود، برای همین...
‫قربان؟
‫یه مشکلی داریم.
‫- همه ی گروه ها سر موقعیت! ‫- منطقه رو تخلیه کنید!
‫بجنبید!
‫اشتباه می کنی...
‫دوست عزیزم.
‫بعد از تمام این سال ها...
‫من بلاخره
‫یه راه حل پیدا کردم.
‫- فرمانده. ‫- اعلام وضعیت!
‫رباتنیک با استون و یه گروگان اون تو ـه. ‫احتمالا یه پلیس محلی.
‫نمی خوام بگم که احمقه، ‫ولی اگه واقعا پلیس محله باشه،
‫این شهر تو دردسر بزرگیه.
‫وید.
‫خیلی خب.
‫می بینم که لباس های مدل جدید تنت کردی.
‫ببین کی اینجاست...
‫پادشاه شیرینی ها.
‫آقای دوناتی.
‫یه نابغه ی واقعی اسم کسی رو که کمک کرد
‫از این سیاره پرت بشی بیرون رو ‫یادش می مونه،
‫اگه دوباره خرابکاری کنی بازم انجامش میدم.
‫تبریک میگم که بطور موقت حس برتری داشتی.
‫کارت تموم رباتنیک! ‫همه چیزت رو ازت گرفتیم.
‫آزمایشگاهت، پهبادها، بودجه ات.
‫بذار ببینیم بدون ربات های کوچوی مسخره ات ‫چند مرده حلاجی.
‫دوست داری ببینی
‫چه مرد بزرگی می تونم باشم؟
‫خوش آمدید
‫به حالت عادی جدیدم!
‫خدای من!
‫دکتر! منم با خودت ببر!
‫داره همه چیزو خراب می کنه.
‫داره یه چیزی می سازه.
‫اون فقط یه چیز می تونه باشه.
‫قدرت ترسناک زمرد.
‫اگر که واقعا افکار رو به قدرت تبدیل می کنه، ‫تو بد دردسری افتادیم.
‫رباتنیک افکار بدی خیلی زیادی داره.
‫هی سونیک، مطمئنی فکر خوبی بود ‫این یارو رو هم با خودمون بیاریم؟
‫ناکلز اونقدرام آدم بدی نیست. ‫فقط یکمی گیج شده همین.
‫من هیچ هم گیج نشدم!
‫خیلی هم خوب تمرکز می کنم. آدم پیچیده ایم. ‫و برای یه سری آدما یکمی زیادیه.
‫امیدوارم هنوز ناراحت نیستی ‫که با اون ماشینه زدم بهت.
‫من که هیچیم نشد.
‫و انتقام من وقتی سراغت میاد ‫که اصلا انتظارش رو نداری، فاکس.
‫قربان...
‫شما شگفت انگیزید.
‫ممنونم، پاچه خوار عزیز.
‫تقدیرت اجتناب ناپذیره.
‫می دونستم!
‫درست مثل روحه تو فیلم «شکارچیان ارواح».
‫آلبوم موسیقی برای فتح دنیا.
‫عقب نشینی کنید!
‫بجنبید! عقب نشینی کنید!
‫چطوری می خوایم اینو شکست بدیم؟
‫یه نقشه لازم داریم. ناکلز، ‫از قدرتت استفاده کن تا...
‫از هواپیما بپری پایین.
‫وای، خیلی خب، بیا اینکارو بکنیم. ‫قدم اول: یکمی حواسشو پرت می کنیم.
‫قدم دوم: هیچ ایده ای ندارم.
‫سونیک!
‫چه عروسک باحالی، اگمن.
‫کاری هم می تونه بکنه یا همینجوری ‫با قیافه ی بی ریختش وایمیسته یه جا؟
‫مثل یه جوش می مونه، نمیشه از شرش خلاص شد.
‫توی لیست آدماییه که میشه کشت. ‫موشکا رو پرتاب کن، یه تصمیمی بگیر!
‫یه لحظه فرصت بدین. ‫نمی دونم اینا اصلا چجوری کار می کنن.
‫اصلا دستورالعمل ـش رو نگاه کردی؟
‫- نه! ‫- خودم انجامش میدم.
‫بابت رعد و برقام عذر می خوام.
‫شاید بهتر باشه سفت خودتو نگه داری.
‫می خوام یه جوری بزنمش که صدای...
‫سفت بچسب!
‫- آره! ‫- نزدیک بودا.
‫سونیک!
‫رباتنیک!
‫ای کلاهبردار!
‫بمیر، مگس موزی!
‫حس اش کردم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫سیبیل کوب ـه.
‫اینجا تو دستورالعمل نوشته بود.
‫باز نکرده پس فرستاده شد.
‫استون؟
‫عالی شد...
‫حالا میره بابت نا امن بودن محیط کار ‫از دستم شکایت می کنه.
‫اون بهترین حملات مون بود، ‫ولی هیچ تأثیری نداشتن.
‫تا وقتی اون زمرد رو داره ‫نمی تونیم رباتنیک رو شکست بدیم.
‫زیادی قوی ـه.
‫نگاه کنین، اونقدری قوی نیستیم ‫که تنهایی رباتنیک رو شکست بدیم،
‫ولی ما سه نفر هستیم.
‫قدرت تو، هوش تو و سرعت من باهمدیگه. ‫اونطوری می تونیم موفق بشیم.
‫پس اینجا باهاش مبارزه می کنیم. ‫توی میدون مبارزه.
‫به عنوان یه تیم.
‫همینه.
‫این لحظه ی ماست.
‫وقت جنگیدنه.
‫وقت مناسبی برای گفتنش نیست، ‫ولی من واقعا نقشه ای ندارم.
‫تیلز، نظری داری تو؟
‫باید نقطه ی ضعف اش رو پیدا کنیم.
‫من که می گم بزنیم تو جای حساسش.
‫چی؟ نه!
‫از قدیم و ندیم، جای حساس ‫همه مشترک بوده.
‫انقدر نگو «جای حساس»!
‫خارپشت!
‫مواظب باشین!
‫می دونم نقطه ی حساسش چیه. ‫منم.
‫نقطه ی حساس منم!
‫راجع بهش فکر کنین! ‫طرف کل فکر و ذکرش منم.
‫اگر که برم رو اعصابش...
‫فقط روی تو تمرکز می کنه، خودش رو
‫در مقابل حملات من ‫و روباه آسیب پذیر می ذاره.
‫خارپشت، تو جنگجو شجاع و شرافتمندی هستی.
‫با اقتدار کامل با مرگت روبه رو شو!
‫باید رو سخنرانی هات یکمی کار کنیم.
‫- آره. ‫- بزنید بریم!
‫خیلی خب، سیبیلو.
‫دلت منو می خواد؟ بیا سراغم!
‫«تو حق نداری به من بگی بیام سراغت».
‫من خودم خدای اومدن به سراغ هام!
‫میام سراغت.
‫دارم میام سراغت.
‫وای چقدر سنگینی.
‫بخاطر اینه که یه میلیون درصد عضله ام!
‫بجنب، روباه!
‫- بدویین! برگردین! ‫- یالا، بجنبین!
‫توقف نکنین!
‫- نه، صبرکن! ‫- وایسا!
‫تام، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫- «تو هم همون نظر منو داری؟» ‫- «بیا بریم سراغ بچه مون!»
‫ماشینت رو لازم داریم!
‫دارم میام سراغت...
‫خب نقشه چیه؟
‫می خوای یه خونه ی رباتی بزرگ بسازی؟ ‫یه زن رباتی بزرگ برای خودت بگیری؟
‫میخوام کل آدم ها رو برده ی خودم بکنم ‫و ازشون برای دستگاه هام استفاده کنم.
‫اولش گرین هیلز، ‫بعدش کل سیاره و بعدشم کل کهکشان.
‫بعدش کی می دونه؟ ‫شاید کافی باشه.
‫راستش رو بخوای...
‫تو قرار نیست باشی و ببینی.
‫لیزر از چشمات؟ واقعا؟
‫موشک دماغی!
‫نه!
‫به این زودیا تسلیم شدی؟
‫با یه نفر ۷۰۰ برابر بزرگ تر از خودت ‫در می افتی، اونقدرا شاخ نیستی، هان؟
‫نمی تونی منو شکست بدی!
‫من قدرتمندترینم! داناترین!
‫بیناترین هم هستم.
‫بنظر میاد که ربات خوشگلت یه ایرادی داره.
‫منم؟ یا من؟ اینجا. ‫بالا. پایین. پشت سرت.
‫اوه. من اینجام.
‫خیلی کندی. بازم سعی ات رو بکن!
‫- نمی تونی منو گول بزنی. ‫- بازم اشتباهی زدی.
‫من خودم همه رو گول می زنم!
‫من نمی خواستم گولت بزنم. ‫اومده بودم فقط برای حواس پرتی.
‫رباتنیک!
‫منم یه هولوگرامم.
‫بی وفا.
‫وفای من این شکلیه.
‫زمرد کجاست؟
‫نه! نه! نه!
‫کامپیوتر، از نیروهای کمکی استفاده کن!
‫زمرد اونجاست.
‫تکون بخور دیگه آشغال!
‫باید برسم بهش.
‫یالا!
‫اوناهاش! برو!
‫نه!
‫گرفتیمت، سونیک.
‫سفت بچسبین!
‫- حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫زمرد دست منه. ‫هنوز می تونیم شکستش بدیم.
‫یالا! این چطوری کار می کنه؟ ‫چیکار باید بکنم؟
‫چی؟
‫نه!
‫خانواده ی شاد و خوشحالو ببین.
‫باید از من دور بشین. ‫اون منو می خواد.
‫ما قرار نیست جایی بریم.
‫ما یه خانواده ایم.
‫و خانواده ها همو تنها نمی ذارن.
‫مهم نیست چی بشه.
‫دوستون دارم!
‫ما دوست داریم، سونیک.
‫نه!
‫سراغش رفتم!
‫بلاخره گیرش آوردم!
‫اون دیگه چی بود؟
‫دیگه کارت تمومه، اگمن.
‫از ظاهر جدیدت خوشم میاد. ‫بهت خیلی میاد.
‫نظرت چیه که گذشته رو فراموش کنیم؟
‫من یه سری کارا کردم، تو هم همینطور. ‫تو هر دو طرف آدمای خوبی وجود دارن.
‫یقینا دو موجود هوشمند...
‫می تونن این چیزا رو باهم حل کنن.
‫- یالا رفیق! ‫- حسابش رو برس، سونیک!
‫عه اینطوریه؟
‫باشه پس، ما دوست نیستیم.
‫بعدا می بینمت، خارپشتالو!
‫- سونیک! ‫- «رفیق!»
‫صبرکن! نباید بهش دست بزنین.
‫قدرت زمرد دست خارپشته.
‫متأسفم. دیگه اون سونیکی که می شناسین نیست.
‫چی؟
‫وای شمام باید یه گاز بزنید.
‫خیلی خب، دقیقا همون ‫سونیکی ـه که قبلا می شناختین.
‫سونیک!
‫بیا بغلم!
‫خوبه که دوباره آبی شدم.
‫اون طلایی فناناپذیر هم خوب بود، ‫ولی همیشه آبی رو ترجیح می دم.
‫بهت خیلی میاد.
‫سونیک، تو قدرتمند ترین قهرمان جهان بودی،
‫و اون قدرت رو رها کردی. ‫چرا؟
‫چونکه هنوز خیلی چیزا هست باید یاد بگیرم.
‫- و از بچه بودن هم خوشم میاد. ‫- و تو یه بچه ی عادی نیستی.
‫بچه ی مایی.
‫درسته.
‫- بیاید ببینم! ‫- آخ جون بغل!
‫خوبه که یه خرده پیش اینکارو نکردیم. ‫وگرنه منفجر می شدین.
‫اوه، درستش کردی.
‫کل عمرم رو وقف این کرده بودم.
‫حالا تو دستمه...
‫حالا دیگه تو دستای ماست.
‫باهاش چیکار کنیم؟ قدم بعدی چیه؟
‫یه زمانی دوتا نظام قهرمان ها وجود داشتن
‫که جهان رو در برابر سواستفاده کننده های ‫زمرد محافظت می کردن.
‫ولی الان دیگه همه شون ‫به میدون جنگ بزرگ در آسمان پیوستن.
‫خب بیاین یه نظام جدید درست کنیم. ‫خودمون سه تا.
‫این کار ساده ای نیست. ‫باید سوگند یاد کنیم.
‫تا از قدرت هامون برای ‫محافظت از جهان استفاده کنیم.
‫تا که بتونیم از همدیگه مراقبت کنیم.
‫قبیله ی جدیدمون.
‫اوه من می دونم!
‫- می تونیم «بزنیم قدش» ‫- فکر خوبیه!
‫یه سنت مخصوص کره زمینه. ‫یه قل که هیچجوره شکسته نمیشه.
‫خیلی خب.
‫پس همون «می زنیم قدش».
‫بزن قدش!
‫روز بسیار زیبایی برای بیسبال ‫اینجا در گرین هیلز هست.
‫تیم فوق العاده ای رو امروز داریم،
‫و همچنین نمایش دو بازیکن جدید!
‫مشاهده می کنید، یک تازه کار با استعداد ‫که از اون طرف کهکشان اومده،
‫مایلز «تیلز» پراور.
‫و رغیبش قدرتمندش، ناکلز اکیدنا.
‫من درک نمی کنم. چرا باید ‫از دست توپ دشمن عصبی باشم؟
‫عصبانی نمی خواد باشی.
‫فقط باید تا جایی که می تونی محکم ‫بهش ضربه بزنی و دور بیس ها بدویی.
‫ولی اگر که آخر سر باید به همینجا برسم،
‫پس چرا اصلا بدو ـم؟
‫ای بابا مغزم رو خورد. ‫چرا اصلا دارم تلاش می کنم.
‫این فقط یه بازیه. ‫اومدیم اینجا خوش بگذرونیم.
‫فقط می خوایم خوش بگذرونیم.
‫خوش گذرونی.
‫خیلی خب. محکم پرت کن سمتش، تیلز!
‫امیدوارم آماده ی پرتاب سریع باشی.
‫پرتاب سریع ات رو شرمسار می کنم.
‫و همچنین خودت رو، روباه.
‫آروم باشین بچه ها!
‫سعی کن زیاد بهش فکر نکنی! ‫فقط آرنجت رو بالا بگیر...
‫حواست به توپ باشه و بفرستش بره!
‫بفرستمش؟ کجا؟
‫بزن قدش!
‫من بردم!
‫هی قبول نیست. ‫اونو نباید حساب کرد.
‫بیس اول هم از آن منه!
‫- فکر کنم فقط همون یدونه توپ رو داشتیم. ‫- بیس دوم رو هم فتح کردم!
‫خیلی خب، کی بستنی می خواد؟
‫پوست توپه رو کندم.
‫آخ جون بستنی!
‫من دارم خوش رو می گذرونم. بستنی دیگه چیه؟
‫یه دسره. اگه از خوشگذرونی خوشت میاد، ‫عاشق بستنی میشی.
‫آخ جون! دسر. توش انگور هم داره؟
‫نه، معمولا نداره.
‫به کوچولومون افتخار می کنم.
‫از دوستای جدیدش واقعا خوشم میاد، ‫مخصوصا اون قرمزه.
‫- همه اش منو می خندونه. ‫- خیلی هم خر زوره.
‫یالا روباه، دسر ماجراجویانه ای ‫پیش رو داریم.
‫- آفرین بچه ها! ‫- آره!
‫تو هم همینطور عزیزم. ‫بیا بریم بستنی بگیریم، یالا.
‫واقعا خوشحالم برات رفیق.
‫برای خودت رفیق پیدا کردی. ‫دوستای عالی که در کنارشون بزرگ بشی.
‫- یالا ناکلز! ‫- آه، درشکه ی پیروزیم!
‫چیزی که دارم خیلی بیشتر از این حرفاست...
‫پدر.
‫تا ماشین باهات مسابقه می ذارم.
‫یک، دو، سه، برو!
‫رحم نکنیا، می خوام تلاشت رو بکنی!
‫سونیک، الان بهم گفتن که ‫اسمارتیز هم روش می ریزن.
‫هم بستنی هم اسمارتیز؟ ‫این سرنوشت جدیدته.
‫چه غذای خوبی که پیروزیم رو ‫توی بیسه بال جشن بگیرم.
‫- چی؟ ‫- بزور تونستی شکست ام بدی.
‫تاحالا به این بدی نباخته بودی.
‫نباید اینو یادمون بره.
::. www.Doostihaa.com .::
‫«فیلم ادامه دارد...»
‫- اگمن؟ ‫- سلام، خارپشت! دلت برام تنگ شده بود؟
‫مأمور، گزارش های جدید رو بهم بده.
‫هنوزم در حال گشتنیم قربان. ‫اثری از رباتنیک نیست.
‫هیچکسی نمی تونست ‫از اون انفجار جون سالم به در ببره.
‫کباب شده. شرّش کم.
‫مرتیکه دوونه چه هرج و مرجی به پا کرد.
‫قربان...
‫یه مسئله دیگه هم هست.
‫وقتی داشتیم رباتنیک رو از داده هامون ‫پاک می کردیم، یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه پرونده ای که تو سیستم مون دفن شده بود، ‫که به بیش از ۵۰ سال پیش بر می گرده.
‫- چی بودش؟ ‫- یه سری مختصات، قربان.
‫مختصات؟ مختصاتِ کجا؟
‫یک مرکز تحقیقاتی مخفی.
‫یک مرکز مخفی بوده، قربان.
‫یه نفر خیلی تلاش کرده بود ‫تا اینجا رو مخفی نگه داره.
‫خدای من!
‫«پروژۀ سایه»...