وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫در پایان جنگ داخلی کشورمون،
‫خیلی از بچه ها یتیم شدن.
‫پدراشون تو میدون جنگ کُشته شدن،
‫و مادراشون از مریضی یا غم مُردن.
‫خیلی هاشون با قطار یتیم ها،
‫که یه برنامه برای منتقل کردن بچه های
‫اهل شهرهای ویران شدۀ شمالی
‫به خانواده های مناطق دیگه بود، ‫تغییر مکان داده شدن.
‫خانواده هایی که بهشون محبت بکنن.
‫و اونا هم مزارعشون رو اداره کنن.
‫منو خواهر و برادرم، سرد و گُشنه و ترسیده،
‫سوار قطار یتیم ها شدیم.
‫اون موقع نمی دونستیم
‫که عشق و محبت پدرمون به بچه هاش
‫تنها چیزی بود که از مرگ هم قوی تر بود.
‫دلم برات تنگ میشه بابا.
‫منم دلم برات تنگ میشه.
‫این یه عروسکه.
‫برای هردوی شما دخترها.
‫وقتی من رفتم، این ازتون مراقبت می کنه.
‫هروقت دلتون برای بابا تنگ شد،
‫شبا که می خواین برین بخوابین ‫می تونین اون عروسک رو بغل کنین،
‫و بدونین که من همیشه تو فکرتون هستم.
‫خیلی خب؟
‫بیا اینجا لیلی.
‫اه، دوسِت دارم.
‫وقتی پدر گفت می خواد
‫به جمگ بره،
‫برادرم بزرگترمون، فیلیپ، ‫هم خواست که باهاش بره.
‫چارلی، دیگه تو مرد خونه ای.
‫پدر بهش گفت که بمونه و مراقب ما باشه.
‫ولی بالأخره تسلیم شد.
‫به زودی برمی گردم خونه.
‫فیلیپ!
‫پدر.
‫کجات صدمه دیده؟
‫پام رو نمی تونم حس کنم.
‫بیا، هواتو دارم.
‫برید عقب.
‫ببرش یه جای امن. ‫ببرش یه جای امن.
‫ستوان!
‫همین جا بذارش زمین.
‫بذارش زمین.
‫برو پایین.
‫دارن میان، دارن میان.
‫حمله کنین! ‫با تعداد زیادتری دارن میان.
‫حالم خوبه می تونم برگردم.
‫- نه، نباید برگردی. ‫- می تونم برگردم.
‫نمی تونی برگردی!
‫- چارلی. ‫- بله قربان.
‫- نمی تونم تنهاشون بذارم پدر. ‫- پیش من بمون.
‫- دوسِت دارم. ‫- نه! پدر، نه!
‫- پدر، نه! ‫- پیش من بمون.
‫- نه!
‫سرجونه، پیش من بمون.
‫همه سوار قطار بشین.
‫ممنون.
‫بیاین این بچه ها رو سوار قطار کنیم.
‫پنج دقیقه دیگه حرکت می کنیم.
‫مادر شنیده بود که ‫پدر تو میدان مبارزه مُرده.
‫انگار یه بخشی از وجودش نابود شده.
‫انگار یه سوراخ در قلبش داره.
‫خیلی زود، سل اومد تا اون سوراخ رو پر کنه!
‫جلو پاتو بپا!
‫با سوار شدن تو اون قطار،
‫یه ک کمتر احساس تنهایی کردیم.
‫در مقایسۀ بقیۀ بچه های یتیم،
‫خودمون رو خوش شانس می دونستیم.
‫حداقل ما هم دیگه رو داشتیم،
‫حداقل ما هنوز یه خانواده بودیم.
‫تو چطور آخر و عاقبتت به قطار یتیم ها کشید؟
‫پدرم از جنگ برنگشت.
‫و مادرم به تازگی مُرد.
‫پس می ریم که با برادرم فیل زندگی کنیم.
‫ایندیپندنس، میزوری
‫خبردار.
‫پیش فنگ.
‫بعضی ها زودتر از بقیه مَرد میشن.
‫همراهم به انجمن کمک به کودکان بیا.
‫بهشون گفتیم که تو زنده ای،
‫و فکر کنم خواهر و برادرات به زودی میرسن اینجا.
‫- مراقب خودت باش. ‫- بله قربان.
‫- پسرم، مشکلی برات پیش نمیاد.
‫ادامه بده.
‫ممنون.
‫اوهوم.
‫سرجوخه، ارتش داره پست شما رو جابه جا می کنه.
‫افراد زیادی دارن میرن سمت غرب
‫و می خوان پست شما رو به یکی از
‫مسیرهای بوزمن منتقل کنن.
‫دولت بهت زمین میده و کمکت می کنه،
‫تا بتونی یه خونه کنار رودخونه
‫خارج از بوزمن بسازی.
‫اوهوم.
‫پسرم، این کار خیلی سختیه.
‫می فهمی که چی میگم؟
‫فکر کنم شروع خوبی برای
‫تو و خانواده ت باشه.
‫بله قربان، می فهمم. ‫ببخشید.
‫شروع خوبی خواهد بود.
‫امیدوارم همین طور باشه. ‫ممنون.
‫چند تا قبیلۀ خشمگین هستن پسرم.
‫و نمی تونم شماتتشون کنم.
‫ساکنین به سرعت به سمت غرب رفتن
‫و این اوضاع رو به هم ریخته.
‫به سربازان خوبی مثل تونیاز داریم تا...
‫کمک کنن صلح برقرار بشه.
‫خیلی خب.
‫فقط یه دقیقه بهم مهلت بده ‫تا خودمو جمع و جور کنم.
‫اه، من...
‫بعدش می تونیم بریم بالا.
‫نمی خوام. من چیزی ازتون نمی خوام.
‫من فقط...
‫اه، من می خوام...
‫یه نوشیدنی برای این خانم بیارین.
‫حالتون خوبه؟
‫بله.
‫می تونی بیای داخل.
‫اوم.
‫چهارسال پیش مجبور شدم ‫بچه م رو سوار قطار یتیم ها کنم.
‫می خوام بدونم الآن چه شکلی شده.
‫می خوام محض احتیاط ‫که یه وقتی برگرده تختش آماده باشه.
‫اگه بخوای می تونیم درباره ش حرف بزنیم.
‫تا حالا هیچ کسی نخواسته که
‫بمونه و باهام صحبت کنه.
‫اسم دخترت چی بود؟
‫گرتل.
‫اسم مادرم رو روش گذاشتم.
‫می خواستم زندگی ای بهتر از چیزی
‫که من می تونستم براش تأمین کنم داشته باشه.
‫حالا که جنگ تموم شده می خوای چی کار کنی؟
‫اوم.
‫من پدر و مادرم رو از دست دادم.
‫حالا باید از برادر ‫و خواهرهای کوچیکترم مراقبت کنم.
‫ارتش منو به موناتانا منتقل کرده پس...
‫اسم برادر و خواهرهات چیه؟
‫اسم برادر کوچیکترم چارلیه.
‫و خیلی به اون کوچولو افتخار می کنم.
‫اون...
‫یه روزی می تونه شخص بزرگی بشه، می دونی.
‫خیلی منو یاد پدرم می ندازه.
‫و، اه، خدای من، لیزی.
‫یه آتیش پاره.
‫و اون یکی هم لیلیه. می ترسم منو یادش نیاد.
‫و مدام به این فکر می کنم که
‫چطور باید...
‫چطور باید بهشون بگم که پدر مُرده.
‫و فقط منو دارن.
‫و من چطور قراره جای اونو پر کنم؟
‫اوم، شاید فردا بتونم...
‫باهاتون به ایستگاه قطار بیام، آقا...
‫ببخشید اسمتون چی بود؟
‫فیلیپ، فیلیپ کالگرف.
‫ممنون که باهام حرف زدین.
‫خواهش می کنم.
‫چی شده عزیزم؟
‫دلم برای مامان و بابام تنگ شده.
‫خیلی متأسفم.
‫چرا خدا اجازه میده اتفاقات بد بیفته؟
‫جوابی برای این سؤال ندارم،
‫ولی باید ایمان داشته باشیم.
‫سعی کن یه کم بخوابی.
‫سفر طولانی ایه.
‫مامانم همیشه برام آواز می خوند تا بخوابم.
‫♪اُه، خدا من، وقتی در شگفتی بسیار هستم ♪
‫♪ تصور می کنم همه چیز به دست تو ساخته شده ♪
‫♪ ستارگان رو می بینم ‫صدای غرش رعد و برق رو می شنوم ♪
‫♪ قدرتت در تمام جهان جلوه می کنه ♪
‫♪ و بعد روح مرا می خواند، ‫خدای نجات دهندۀ من، تو را ♪
‫♪ تو چقدر بزرگی ♪
‫ویرجینیا
‫بیاین، پا شین.
‫جنگ تموم شده.
‫حرکت کن پسر!
‫به حرکتت ادامه بده.
‫زود باش.
‫ادامه بده، برو.
‫راه بیا دزمند.
‫ادامه بده. برو.
‫عقب رو نگاه نکن.
‫زود باش دزموند.
‫وایسا.
‫جک کالگرف
‫سموئل هیگن.
‫انگار بهتون سخت گذشته.
‫آره.
‫دزموند ریچارد.
‫سموئل هیگن.
‫این اسبا رو اینجا دارم.
‫اسبای بی صاحبی که از میدون جنگ پیدا کردم.
‫چطور می خواین برین خونه؟
‫مالی!
‫چارلی!
‫من اومدم خونه!
‫مالی؟
‫کسی خونه نیست.
‫همه چیز مرتبه آقای کالگرف؟
‫مالی!
‫وای، وای.
‫مالی.
‫اونا فکر می کنن من مُرده م.
‫باید بچه هام رو پیدا کنم.
‫آقایون، اجازه بدید از طرف
‫مردممون بازگشتتون به خونه رو تبریک بگم،
‫و بدونید که مرگ هم رزم ها، برادران
‫و دوستانتون بیهوده نبوده.
‫و بدونید که مردمتون ازتون متشکرند.
‫باورم نمیشه.
‫گروهان، پیش فنگ.
‫مالی چند روز بعد از شنیدن خبر مرگت،
‫مُرد، جک.
‫سل گرفت.
‫متأسفم.
‫مالی می خواست بچه ها برن پیش فیلیپ
‫تو میزوری زندگی کنن.
‫فیل هنوز زنده س؟
‫آره.
‫خدایا شکرت.
‫کی از چارلی،
‫لیزی و لیلی مراقبت کرده؟
‫ارتش با یه یتیم خونه تو نیویورک تماس گرفت.
‫با یه آقایی به اسم ادوارد پگن.
‫داره خیلی کارهای خوب انجام میده،
‫بچه ها رو می بره پیش خونواده های خوب.
‫نهضت قطار یتیم ها.
‫داری میگی که،
‫بچه های منو فرستادی یتیم خونه؟
‫جک، وقتی که فهمیدم فیلیپ هنوز زنده س،
‫باید بچه ها رو می فرستادم میزوری تا ببیننش.
‫50 تا بچه تو اون قطاره.
‫به نظر من
‫منطقی ترین گزینه،منتقل کردنشون بود.
‫اه، خدایا کمکم کن.
‫تو بچه هام رو سوار قطار کردی ‫و فرستادیشون میزوری؟
‫می دونی چقدر کار خطرناکیه؟
‫اونجا قلمروی دشمنه!
‫تازه جنگمون با
‫جایی که اون قطار داره میره تموم شده!
‫افسر مسلح تو اون قطار هست؟
‫آره جک.
‫دولت دستور داده که گروه «کِی»
‫قطار یتیم ها رو برونه تا ازشون در مقابل
‫دشمنان متفق و بومیان مراقبت کنه.
‫گروه کِی یه گروه از تیراندازان خوبِ
‫اهل میشیگان هستن.
‫من تو هنگ 54 بودم
‫و یه کم با گروه کی کار کردم.
‫جک، می تونم از طریق گروه کی یه پیام
‫برای پسرت فیلیپ بفرستم و بگم تو زنده ای.
‫بهتره مسیر اون قطار رو بهم نشون بدی.
‫خدا روحت رو شاد کنه.
‫همه رو جمع کردم.
‫مجبور نیستی که همراهم بیای.
‫بهتره یه کم از صلح و آرامش لذت ببری.
‫آره.
‫جای دیگه ای ندارم که برم.
‫و می خوام کمکت کنم تا خونواده ت رو نجات بدی.
‫تو مَرد خوبی هستی.
‫بیا راه بیفتیم.
‫بزن بریم.
‫چارلی. من گشنمه.
‫خیلی خب، همین جا وایسا.
‫اوم، ببخشید. ‫امکانش هست که
‫چند تیکه نون و یه مقدار آب بیشتر بهم بدین؟
‫بله عزیزم.
‫میام به همه نون میدم.
‫ممنون.
‫چی سر تو اومده؟
‫دیگه مامانت نمی خوادت؟
‫یا ولتون کرده و رفته یه جا دیگه زندگی کنه؟
‫بیا اینجا پیش ما بشین.
‫- چارلی حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫اینم یه کم نون واسه تو.
‫ممنون.
‫بفرما.
‫صبح همگی بخیر!
‫صبح بخیر.
‫روز قشنگی برای بعضی خانواده های جدیده.
‫پدرها، مادرها، برادرها و خواهرها.
‫ممنون که اومدین.
‫به ایندیپندنس میزوری رسیدیم،
‫و قراره همه تون برین خونه هاتون.
‫خواهش می کنم فعلاً سر جاهاتون بشینین،
‫و آقای اسمیت الآن میاد ‫تا بهتون بگه باید کجا برین.
‫باید فرم های اداری رو
‫پیش این آقا پر کنین.
‫قانونشه.
‫اونایی که قبلاً فرم های اداری رو انجام دادین
‫می تونین از صف بیاین جلوتر.
‫الآن بچه ها رو میاریم بیرون.
‫چندتا پسر قوی می خوام که کمکم کنن.
‫مشکلی نیست.
‫اه، پسرها و
‫دخترهای قوی هم داریم.
‫اسم هم دارن؟
‫اه، بله، همه شون اسم دارن.
‫همه از قطار بیاین بیرون.
‫دنبالم بیاین تا یه صف تشکیل بدیم.
‫جلو پاتون رو بپایین.
‫بیا پایین.
‫همین جوری.
‫همین جوری جیمی.
‫بفرما.
‫لطفاً یه صف جلو ایستگاه تشکیل بدین.
‫همینه کوچولو.
‫گرفتیش خانم کوچولو؟
‫بفرما.
‫فیل!
‫لیزی!
‫فیل!
‫چیزی نیست.
‫جلو پاتو بپا!
‫سلام رفیق.
‫وای خدای من. ‫ببین چقدر بزرگ شدی.
‫لعنتی.
‫هی، هی، اه، لیلی، من... ‫می دونم شاید منو یادت نیاد.
‫ولی من برادر بزرگترت، فیلیپ هستم.
‫می خوام ازت مراقبت کنم، خیلی خب؟
‫از وقتی مامان و بابا مُردن حرف نزده.
‫خیلی خب.
‫همۀ وسایلتون همیناس که اینجاس؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، من...
‫قربان، باید فرم های اداری رو پر کنین.
‫خیلی خب، باشه، شما برین تو صف.
‫من الآن برمی گردم.
‫خیلی خب.
‫اینگرید؟
‫خیلی خب، پدر و مادرها، ‫بیاین جلو.
‫می خوام فرم هاتون رو ببینم.
‫بیاین. ‫بیاین.
‫نترسین.
‫ممنون.
‫از این طرف لطفاً.
‫اه.
‫از این طرف.
‫ممنون.
‫ممنون قربان.
‫از این طرف لطفاً.
‫به نظرم فرم های اداری خوبه.
‫گروه بعدی.
‫اسمت چیه؟
‫امیلی.
‫سلام امیلی، به خونوادۀ ما خوش اومدی.
‫بعدی.
‫خودتون باید لیاقت موندن ‫تو خونۀ ما رو نشون بدین.
‫اگه سخت کار کنین، یه شام خوب جایزه می گیرین.
‫اگه سخت کار نکنین، باید بزنین به چاک.
‫تو این خونه، من خودِ قانونم. ‫فهمیدین؟
‫بله قربان.
‫- شیرفهم شد؟ ‫- بله قربان.
‫خیلی خب. بیاین.
‫از این طرف. ‫این وری.
‫زود باشین. بیاین.
‫برای چارلی، لیزی و لیلی کالگرف لطفاً.
‫اون برادرم فیله.
‫فیل، می تونیم مری رو با خودمون ببریم؟
‫خیلی متأسفم بچه ها.
‫ادیسون، مری، جانی، ری و جیکوب
‫همگی توسط خانوادۀ اسمیت ‫به فرزندخواندگی گرفته شده ن و ...
‫هنوز نیومده ن.
‫اگه تا فردا صبح نیان،
‫دوباره سوار قطار می شین.
‫ولی امشب تو یتیم خونۀ محلی می خوابین.
‫وایسا، پس جیمی چی؟
‫خب خانواده ای قبولش نکرد.
‫خیلی وقت ها بچه های بزرگ تر رو قبول نمی کنن.
‫خداحافظ.
‫این عروسک رو بابام بهم داد.
‫می خوام پیش تو باشه.
‫خداحافظ.
‫خیلی خب، لیلی، لیزی، چارلی.
‫وقت رفتنه.
‫بیا. من اینو واسه ت میارم.
‫بیا عزیزم.
‫خداحافظ.
‫تو یه مَرد خیلی شجاعی.
‫و گاهی اوقات آدمای شجاع باید از بقیه جدا بشن.
‫خیلی خب رفیق.
‫التماست می کنم، لطفاً کمکم کن.
‫دخترم رو بردن.
‫خواهش می کنم.
‫گم شده ای؟
‫جز کسایی که دارن ‫از جنگ برمی گردن اینجا نیستن.
‫و اینجا واسه یه زن سیاه پوست جای امنی نیست.
‫یه شهری هست...
‫تو 25 مایلیِ پشت سر ما.
‫- ممنون. ‫- مطمئنم اونجا کسی هست که
‫بتونه کمکت کنه.
‫اسلحه ت رو بیار پایین.
‫انگار چند تا یانکیِ بد پیدا کردیم.
‫یانکی ها..
‫جنگ تموم شده. ‫به راهتون ادامه بدین.
‫هروقت ما بگیم تمومه.
‫چطوره از اسب بِکِشمتون پایین؟
‫به مسیرت ادامه بده.
‫باید به راهمون ادامه بدیم.
‫منم به همون شدتی ‫که تو می خوای، دلم می خواد بُکُشمشون.
‫یه قدم دیگه بیای جلو مُرده!
‫کارش تمومه!
‫یه قدم دیگه بیای جلو...!
‫با ما بیا.
‫دخترت...
‫تو یه جعبۀ مقوایی تو یه کوچه زندگی می کرد.
‫چاره ای جز بیرون کردنش نداشتیم.
‫اینو بهم نگو!
‫نمی دونی چه بلایی کشیدم تا آزاد بشم!
‫حالا هم بچه م ازم جدا شده!
‫بهم میگی که الآن بچه م کجاس!
‫همین حالا!
‫خواهش می کنم، التماستون می کنم قربان.
‫التماست می کنم، خواهش می کنم. ‫تا حالا بدون من نبوده.
‫مادر خوبی هستم، قول میدم. ‫مادر خوبی هستم.
‫قول میدم.
‫مادر خوبی هستم.
‫منو ببخش.
‫بذار ببینم چی کار می تونم برات بکنم.
‫مثل این که مری توو یه قطاره که
‫همراه با 40 تا بچۀ دیگه به سمت میزوری میره.
‫اون میره به یه یتیم خونه ‫که ازش خوب مراقبت بشه.
‫مطمئنی دخترت تو اون قطار یتیم هاس؟
‫دو سال از عمرم تو اردوگاه های متفقین هدر رفت.
‫هر روز صدای بچه هام تو گوشم بود.
‫همین باعث شد زنده بمونم.
‫دخترت چند سالشه؟
‫10 سالشه.
‫گفتی اسمش چی بود؟
‫- مری. ‫- مری؟
‫مری بگز.
‫مری.
‫کجا داری میری؟
‫بهت گفته بودم نباید با کسایی که میان اینجا
‫درگیر مسائل احساسی بشی.
‫اونا خطرناکن.
‫هیچ وقت این جور زندگی رو نمی خواستم.
‫فکر کردی هیچ کدوم ‫از ما این جور زندگی رو می خواستیم؟
‫واسه این که تو رو همراه خودم ‫و جیمی آوردم اینجا از خودم متنفرم.
‫وقتی مُرد، فکر کردم می تونم اینجا کار کنم
‫تا با کس دیگه ای ازدواج کنم یا...
‫یا شغل شرافت مندانه ای ‫پیدا کنم تا ازت مراقبت کنم.
‫هیچ وقت نمی خواستم ‫تو رو با خودم به این چاله بِکِشونم.
‫می تونیم صبح از اینجا بریم.
‫و هیچ وقت برنگردیم.
‫با یه سرباز شرافتمند آشنا شدم.
‫مثل بقیه نبود. ‫فقط می خواست باهام حرف بزنه.
‫ای اینگرید احمق.
‫فکر کردی این مرد شرافتمند می خواد
‫تو رو کجا ببره؟
‫فکر کردی قراره چی بشه؟
‫من دارم میرم!
‫ترجیح میدم به طرز وحشتناکی بمیرم
‫ولی یه شب دیگه اینجا نمونم ‫و کس دیگه ای لمسم نکنه.
‫وقتی دختربچه بودیم رو یادمه.
‫قبلاً از بین مزارع آفتابگردون
‫تو کارولینای شمالی می دویدیم.
‫قبلاً بهم می گفتی که رؤیاها از سمت خدا هستن.
‫و وقتی دست از رویاپردازی برداری، ‫یعنی از زندگی دست کشیدی.
‫سارا، ما داریم زندگی نمی کنیم.
‫رؤیاها حقیقت ندارن.
‫حتی مطمئن نیستم هیچی واقعی باشه.
‫ولی جلوی رفتنت رو نمی گیرم.
‫بفرما.
‫لیلی، این واسه توئه.
‫- اینم واسه چارلی. ‫- ممنون.
‫- بفرمایید. ‫- اه، کیک فنجانی ها خوردنیِ موردعلاقۀ منن.
‫و آخری و مطمئناً مهم ترین، لیزی خانم.
‫ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫خب، چند تا خبر دارم. ‫ارتش داره منو به مونتانا منتقل می کنه.
‫یعنی فردا صبح باید راه بیفتیم.
‫فکر کنم شروع دوبارۀ خوبی برای همه مون باشه.
‫اونجا باید چی کار کنیم؟
‫ارتش یه مقدار زمین کنار رودخونه بهم داده.
‫و، اوم...
‫می خوام به مزرعه تبدیلش کنم.
‫و محصولات کشاورزی و اسب
‫و گاو و گوسفند خواهیم داشت.
‫و اونجا یه شهر هم هست.
‫و تو اون شهر، یه مدرسۀ کوچیک هست
‫که همه تون رو می برم اونجا.
‫اه، می تونم تو رودخونه ماهی گیری کنم؟
‫قبلاً عاشق ماهی گیری کردن با پدر بودم.
‫هرچقدر بخوای می تونی ماهی گیری کنی.
‫آره. مثل یه خانواده.
‫آره، ولی من بیشتر ماهی گرفتم.
‫مرگ پدر رو به چشم دیدی؟
‫نه.
‫سلام.
‫اه، سلام.
‫اه، بیا تو، بیا تو.
‫سلام. من لیزی هستم.
‫سلام لیزی. ‫از دیدنت خوش وقتم. من اینگرید هستم.
‫سلام چارلی.
‫سلام لیلی.
‫اوم، بفرما. بیا یه چیزی بدم که بخوری.
‫سه تاتون خیلی شبیه همین.
‫اه، چارلی، لیلی و لیزی،
‫اینگرید یکی از دوستان منه.
‫اوم. ‫می تونم باهاتون بیام مونتانا؟
‫دردسر درست نمی کنم. ‫فقط...
‫یه زندگیِ بهتر می خوام.
‫به نظرم خوبه که همراهمون بیاد.
‫آره. اوم، من... ‫گمونم خوب باشه.
‫ممنون.
‫اینگرید، به نظرت بتونی با فیل صحبت کنی
‫تا اجازه بده دوستامون باهامون بیان مونتانا؟
‫فکر نکنم خونه ای داشته باشن.
‫اوم، اونا با بچه های دیگه تو قطار یتیم ها
‫دوست شدن،
‫و اونا امروز صبح به فرزندخوندگی قبول نشدن.
‫ولی می دونین چیه؟
‫می دونم که امروز تو قطار ‫روز طولانی ای رو گذروندین.
‫و فردا هم قراره روز طولانی ای داشته باشیم،
‫چون اگه قراره بریم سفر،
‫باید قبلش وسایل رو جمع کنیم.
‫پس فکر کنم دیگه وقتشه که برین بخوابین.
‫می تونم یه تشک کاهی ‫کنار آتیش براشون درست کنم.
‫- اه. ‫- لیزی و لیلی،
‫چطوره که قبل از خواب موهاتون رو ببافم؟
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫هی، هی، هی.
‫برو، برو، برو، برو.
‫جک، تعدادشون خیلی زیاده!
‫جک، اینا گروه کِی هستن!
‫بابت کمکت ممنون، سرباز.
‫بیاین بریم.
‫ممکنه بازم بیان.
‫زود باشین.
‫چند وقتیه که دنبال این اپچی ها هستیم.
‫ستوان کالگرف.
‫شانتو.
‫گروهان کِی، از ارتش ایالات متحده.
‫اه، شما گروه تیراندازانِ اتحادیه ملی هستین.
‫بله قربان.
‫یه لحظه وایسا.
‫کالگرف.
‫نامه رو بده لطفاً.
‫کدوم نامه؟
‫تو همون پدری هستی ‫که داره میره دنبال بچه هاش.
‫این نامه ایه که داریم می بریم
‫به ایستگاه ایندپندنسِ میزوری.
‫ولی چرا اونجا نبردین؟
‫ما شبا از قطار یتیم ها نگهبانی میدیم.
‫و بعد میریم سراغ این اپچی هایی که
‫الآن باهاشون مواجه شدین.
‫و این باعث شد از مسیر دور بشیم.
‫پسرم فیلیپ کالگرف تو ‫ایندپندنس میزوری زندگی می کنه.
‫اونجا مستقر شده.
‫قرار بود بچه ها رو ببرن پیش اون.
‫چقدر از اینجا فاصله داره؟
‫حدود 100 مایل با اینجا فاصله داره.
‫راه بیفتین.
‫بچه ها هنوز خوابن.
‫صبح بخیر.
‫دیگه همه چیز رو بار زدم.
‫همه چیز مرتبه؟
‫ما... ما هم دیگه رو نمی شناسیم.
‫ولی اینو می دونم که به نظر
‫ما تو یه نقطه از زندگی هامون هستیم.
‫هر دومون دنبال یه هدف والاتریم.
‫من...
‫نمی تونم یهو سرپرستیِ ‫6 تا بچه رو به عهده بگیرم.
‫به زور می تونم از پس مراقبت خودم بربیام.
‫من ایمانم به وجود ‫چیزهای خوب رو از دست داده بودم.
‫تا اون شبی که هم دیگه رو دیدیم.
‫از اون شب به بعد، من...
‫به این فکر کردم که شاید ‫راه دیگه ای برام وجود داشته باشه.
‫شاید با وجود این بچه ها، من...
‫شاید به یه دردی بخورم.
‫می تونم کمکت کنم.
‫ما از پسش برمیایم.
‫مری، ادی، جانی، جیکوب، ری، جیمی.
‫بیاین اینجا!
‫لیزی!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫- جیکوب. ‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫جیمی!
‫خب.
‫هنوز هیچی نشده برادرتون برگردوندتون، آره؟
‫نه قربان.
‫می خوایم دوستامون رو با خودمون ببریم.
‫می خوام به طور رسمی ‫این بچه هایی رو که باقی مونده ن
‫به فرزندخوندگی قبول کنم.
‫جدی میگی آقا؟
‫خیلی جدی.
‫هورا!
‫می تونیم از کمک همه تون ‫برای ادارۀ مزرعه استفاده کنیم بچه ها.
‫خب، همه تون از داشتن
‫یه خانوادۀ دیگه خوشحال میشین، مگه نه؟
‫- بله. ‫- بله قربان.
‫فرم های اداری رو میارم ‫و بعد می تونین راه بیفتین.
‫- خیلی خب، ممنون. ‫- همه تون.
‫ممنون.
‫ری، به خونواده خوش اومدی.
‫من فیل هستم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- مری.
‫من فیل هستم.
‫خداحافظ فرنک.
‫دلم برات تنگ میشه ری.
‫منم دلم براتون تنگ میشه.
‫خداحافظ جیمی.
‫موفق باشی.
‫امیدوارم بازم ببینمتون.
‫ممنون.
‫خدا خیرت بده.
‫خیلی خب، همگی.
‫خانوادۀ دیگه ای رو ‫که داشتن شهر رو ترک می کردن دیدیم،
‫و باهم، راه افتادیم ‫تا زندگیِ جدیدی رو شروع کنیم.
‫درحالی که پشت اون واگن ها جمع شده بودیم،
‫آماده بودیم تا دنیا رو تصاحب کنیم.
‫چارلی چرا نمیای اینجا
‫و نشونشون نمیدی که این چطور کار می کنه؟
‫- اون که اونجاس. ‫- خیلی خب.
‫تو می تونی.
‫همگی برید عقب.
‫اوه.
‫آفرین چارلی.
‫- آره، چارلی. ‫- زدی وسط خال رفیق.
‫اصلاً غافلگیر نشدم.
‫نفر بعدی کیه؟
‫من می تونم بیام؟
‫آره، بیا اینجا.
‫خیلی خب، درست مثل برادرت،
‫روی اون قوطی های کنسرو که گذاشتم نشونه بگیر.
‫خیلی خب.
‫یه خرده صداش زیاده، پس گوشات رو می گیرم.
‫خیلی خب. ‫یه کم آماده ش کن.
‫درست شد؟
‫اوه.
‫شلیک خوبی بود، دختر شجاع!
‫ممنون.
‫آفرین لیزی، تو می تونی تیراندازی کنی.
‫.من میرم. آسونه.
‫اونی که اونجاس رو بزن.
‫بفرما.
‫مثل دو نفر قبلی، آماده ش کن.
‫وقتی آماده بودی شلیک کن.
‫ماشه کدومشونه؟
‫- وای. ‫- هی.
‫خیلی خب، اولین قانون اسلحه به دست گرفت اینه که،
‫هیچ وقت نباید سمت شخص دیگه ای بگیریش.
‫فقط درصورتی که آدم بدی باشه.
‫ممنون چارلی. ‫فقط درصورتی که آدم بدی باشه.
‫بچه ها، شام حاضره.
‫خیلی خب، بعداً انجامش میدیم.
‫بیا جیمی.
‫با سفر کردنمون به سمت غرب،
‫زخم های ناشی از ازدست دادنِ
‫پدر و مادرامون بهبود پیدا کردن.
‫خشم و ترسمون رو رها کردیم.
‫عشق دوباره به زندگی مون راه پیدا کرد.
‫سرجوخه.
‫به میزوری خوش اومدین ستوان.
‫دنبال یتیم خونۀ محلی هستم.
‫می تونی مسیر رو نشونمون بدی؟
‫اون سمت در حاشیۀ شهر.
‫ممنون.
‫هی، هی، هی، هی.
‫اومده م دنبال بچه هام.
‫اه، بله قربان.
‫خب، ازتون می خوام که این موارد ضروری رو...
‫فکر کنم متوجه نشدی!
‫بچه های من چند روز پیش رسیدن اینجا.
‫فیلیپ کالگرف.
‫فیلیپ کالگرف، بله.
‫و بچه ها.
‫اونا... اونا با اونن.
‫کدوم گوری هستن؟
‫تو یه واگن دارن میرن
‫سمت اورگن.
‫- غربه. ‫- بگو ببینم! نقشه داری؟
‫اینجا نقشه داری؟
‫من کلی نقشه دارم. من...
‫مطمئنم که می تونی پیداش کنی.
‫بچه ای به اسم مری بگز هم باهاشون بود؟
‫مری بگز، مری بگز.
‫ستوان، ستوان.
‫نمی تونی تنهایی اونجا بری.
‫مسیر رو بلدی؟
‫معلومه که بلدم.
‫همه با هم میریم.
‫مری، آره، آره، آره، اون باهاشونه.
‫آره، آره. مری رو یادمه.
‫اون باهاشونه.
‫این کاغذ لازمت میشه.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش.
‫- ممنون. ‫باشه.
‫به فیل یه پُست جدید داده شده.
‫حتماً یکی دستورش رو داده.
‫انگار شماها یه جنگ رو ول کردین،
‫و اومدین سراغ یه جنگ دیگه.
‫اونا کجان؟
‫اینجا.
‫بوزمن، مونتانا.
‫می بینین، خیلی از این ‫قبایل به زور به غرب رونده شدن،
‫و دولت زمیناشون رو تصرف کرد.
‫اونا ساکنین رو مقصر می دونستن ‫و به کل منطقه حمله کردن.
‫باید افرادی رو تو مناطق مختلف مستقر می کردیم
‫تا بتونیم صلح رو برقرار کنیم.
‫بچه ها تو خطرن؟
‫خب بیشترین مشکل رو
‫شاین درست می کنه.
‫چارلی، دخترها رو ببر.
‫زود باشین، زود باشین.
‫از این طرف.
‫زود باشین، زود باشین بچه ها.
‫ما دنبال دردسر نیستیم.
‫فقط داریم رد میشیم.
‫سمت مزرعۀ مونتانا.
‫بفرما، بیاین با ما غذا بخورین.
‫هوم.
‫خیلی خب، آره. خیلی خب.
‫بچه ها، بیاین غذا بخوریم.
‫مشکلی نیست.
‫نه!
‫بخوابین زمین.
‫خواهش می کنم، خواهش می کنم دیگه نه.
‫خواهش می کنم، خواهش می کنم.
‫خواهش می کنم، دیگه بسه.
‫بسه!
‫نه!
‫لطفاً، خواهش می کنم، دیگه نه.
‫اونا فقط بچه ن.
‫اونا بچه ن، نه!
‫نه!
‫چارلی، نه!
‫چارلی!
‫چارلی، نه!
‫بگیرش.
‫اون مُرده.
‫این بچه ها.
‫اون مُرده.
‫خواهش می کنم، نه.
‫اه، نه.
‫نه، چارلی، چارلی، چارلی، چارلی.
‫چارلی هنوز نفس می کشه.
‫بیا اینجا، هواتو دارم.
‫گرفتمت، گرفتمت.
‫هواتو دارم.
‫بابا، درد می کنه.
‫می خواستم ازشون مراقبت کنم.
‫کارت خیلی خوب بود، چارلی.
‫کارت خیلی خوب بود.
‫نرو.
‫لطفاً بمون.
‫تو پسر منی.
‫پسر منی چارلی.
‫نرو.
‫گرفتمت.
‫بابا اینجاس، بابا اینجاس.
‫خدایا خواهش می کنم، لطفاً ازم نگیرش.
‫ازم نگیرش.
‫نه!
‫هر شب
‫دور میز می نشستیم.
‫یه آیه از انجیل می خوند.
‫به نوبت دعای شبانه رو می خوندیم.
‫چار...
‫چارلی همیشه اولین نفر بود ‫که همون دعا رو می خوند.
‫روزی که من رفتم مَرد شد.
‫و بی گناه مُرد.
‫می دونم بهش شلیک کردن، چون...
‫می خواست جون کسی رو نجات بده.
‫شوهرم چارلز و من
‫می خواستیم از مزرعه فرار کنیم.
‫مری نوزاد بود.
‫و می خواستیم یه زندگیِ بهتر براش مهیا کنیم.
‫وقتی متوجه شدیم تقریباً
‫از اون مزرعه خارج شده بودیم.
‫چارلز بهم گفت:« بدو و عقب رو نگاه نکن.»
‫من برگشتم و...
‫اونا به صلیب کشیدنش.
‫و جلو چشمای من آتیشش زدن.
‫اتفاقاتی که برای ‫بعضی ها تو این دنیا می افته
‫اصلاً منصفانه نیست.
‫متأسفم.
‫ممنون.
‫من دخترت رو پیدا می کنم خانم بگز.
‫بچه هام رو پس می گیرم.
‫هیچی جلوم رو نمی گیره.
‫هیچی.
‫فقط یه دقیقه تنهام بذارین.
‫دلم برات تنگ میشه، پسرم.
‫پدر، نرو.
‫اه، لیلی.
‫بهت قول میدم، به زودی برمی گردم خونه.
‫چطور می خوای پیداشون کنی؟
‫اونا رو سمت خودمون می کشونیم.
‫بله.
‫به خاطر واگن بعدی ای که بخواد رد شه برمی گردن.
‫دیر یا زود داره، ولی سوخت و سوز نداره.
‫بریم آماده بشیم.
‫عجله نکن.
‫اضطراب نداشته باش.
‫آروم باش.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫چیزی نیست.
‫فیل. فیل.
‫بگو ببینم.
‫بچه هام اونجان؟
‫تو پسر منو کُشتی؟
‫تو پسر منو کُشتی؟!
‫چند نفر تو اردوگاهتون هستن؟
‫خیلی.
‫خیلی خب، تو ما رو می بری اونجا.
‫شانتو، افرادت رو جمع کن.
‫شما از سلسلۀ کوه پایین برید.
‫من وسطش می بینمتون.
‫نه! ولش کن.
‫نه، ولش کن.
‫نه. برید عقب، برید عقب.
‫از اون طرف برید عقب، از اون طرف.
‫لیلی!
‫- کجا رفتن؟ ‫- از اون طرف فرار کردن.
‫لیلی!
‫زود باش!
‫زود باش، بجنب، جنب.
‫پا شو. پا شو، زود باش.
‫فیل!
‫حالت خوبه؟
‫- متأسفم. ‫- هواتو دارم.
‫- مراقب باش. ‫- برو حواست به بچه ها باشه.
‫- حواست به بچه ها باشه. ‫- بچه ها رو ببر یه جای امن.
‫دخترها کجان؟
‫هی،
‫هی.
‫بابا! بابا!
‫لیزی، خواهرت کجاس؟
‫اونا بردنش. ‫اونا بردنش.
‫- کجا؟ کجا؟ ‫- زیر پل.
‫خیلی خب.
‫این هفت تیر منه.
‫اگه کسی نزدیکتون شد، شلیک کن.
‫خیلی خب؟
‫خیلی خب.
‫اه، لیلی.
‫دارمت.
‫بابایی، خواهش می کنم،
‫- خواهش می کنم دیگه ترکم نکن. ‫- دیگه در امانی.
‫لیلی!
‫بفرما.
‫الیس.
‫مری؟
‫مری!
‫- مری. مری. ‫- مامان!
‫مری!
‫اه، خدای من.
‫بذار ببینمت.
‫اه، حالت خوبه؟
‫آره؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫امیدوارم با خدا آشتی کرده باشی.
‫تو پسرم رو کُشتی، ‫و من کاری می کنم که
‫تک تکتون تقاص پس بدین.
‫جک.
‫خواهش می کنم بس کن.
‫ممنون.
‫بالا بیارین!
‫آتش!
‫شانتو به پدر پیشنهاد داد که
‫به تمام کسانی ‫که اون روز مُردن ادای احترام کنیم.
‫که برای برقرار کردن صلح،
‫اول باید اشتباهات خودمون رو بپذیریم
‫و این که کسانی که قدرت دستشونه
‫باید چرخۀ خشونت رو بشکنن.
‫سرآخر رفتیم مونتانا
‫و رو زمینی که دولت بهمون داده بود
‫یه یتیم خونه تأسیس کردیم.
‫ما از همۀ کسانی که می خواستن ‫به جامعۀ ما بپیوندن استقبال کردیم
‫با این وعده که سنت های اونا رو یاد بگیریم.
‫خوش اومدی. ‫از آشنایی باهات خوش وقتم.
‫ممنون که بچه ها رو آوردی.
‫باعث افتخارمه.
‫جلو پاتو بپا!
‫فکر کنم وقتش بود ‫که دوباره رؤیا دیدن رو شروع کنم.
‫جک!
::. www.Doostihaa.com .::
‫اسمت چیه بچه جون؟
‫جک کوچولو.
‫جک کوچولو، من لیزی کالگرف هستم.
‫اینم خواهرم لیلی کالگرفه.
‫سلام لیلی کالگرف.
‫می خوایم خیلی خوب ازت مراقبت کنیم.
‫خدا سخت ترین نبردهاش رو
‫به قوی ترین سربازانش داد.
‫پدر، وقتی کوچیک بودم ازم مراقبت کردی.
‫وقتی افتادم، منو گرفتی.
‫تو قهرمان کودکیِ من بودی.
‫و همچنین سال های بعدش.
‫تو بهم یاد دادی که هدف زندگی
‫پیدا کردن استعدادها و رشد دادن ‫و در اختیار بقیه گذاشتنه.
‫می دونم بهشت جای زیباییه
‫چون تو اونجایی.