وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫برنامه ات برای تعطیلات تابستون چیه؟
‫اولین کار، از شر کتاب ریاضی خلاص میشم.
‫سوریا، امروز باهامون بیا.
‫بریم دوچرخه سواری کلی حال کنیم.
‫من نمیام.
‫عمرا اگر بیاد.
‫اونجا رو نگاه کن. پدرش، ‫رامالینگام ریسکی اینجاست.
‫بیایین از اینجا بریم.
‫ازت پرسیدن که با هم برین دوچرخه سواری؟
‫اگر قبول می کردی ها
‫مجبورت می کردن تو ‫تپه های اوتی دوچرخه سواری کنی.
‫پرت می شدی می خوردی به یه سنگ
‫بعد با گریه و یه زانوی آسیب ‫دیده می اومدی خونه.
‫رامالینگام ریسکی!
‫حتما تو زندگی قبلی شون میمون بودن. هیچ ‫احترامی برای بزرگ تر از خودشون قائل نیستن.
‫باید مستقیم از بعد از ‫مدرسه بیای خونه. بریم.
‫این پدرمه، رامالینگام.
‫زندگی رو در یک ترس همیشگی از این ‫که قراره بلایی سر من بیاد سپری می کنه.
‫همیشه همین طور پشت سر هم درباره ی خطرات
‫هر چیزی و همه چیز حرف می زنه.
‫مردم شروع کردن صداش می کنن ‫رامالینگام ریسکی.
‫می تونم همین طوری درباره اش حرف بزنم.
‫کل دنیا تو معبد به یه شکل نارگیل می شکنن...
‫ولی پدر من...
‫برای چی این طوری میشکنی اش؟
‫اگر همین طوری بشکنی اش، ‫ممکنه تیکه هاش بره تو چشمات.
‫امکان نداره. خطر داره. ‫بریم.
‫من مادر ندارم. ‫من و بابا تنها زندگی می کنیم.
‫اون تمام روز توی مغازه اش کار می کنه ‫و شبا میاد خونه.
‫کل دنیاش همینه.
‫سوریا، فردا تعطیلاتت شروع میشه.
‫برای سال بعد برات کتاب خریدم.
‫حتی برات یه برنامه زمانی ‫برای درس خوندن درست کردم.
‫روی درسات تمرکز کن، ‫نمرات خوب بگیر...
‫و یه روزی، می تونی یه کار خوب ‫با حقوق امن پیدا کنی.
‫اون طوری می تونی از یه خانواده ی ‫کلاس بالا دختر به همسری بگیری.
‫می تونی زندگی ات خیلی ‫با رفاه تر از من باشه.
‫بخور بخور.
‫تمام بچه ها مشتاق اینن که ‫تعطیلات تابستونی شون شروع بشه.
‫ولی من از تعطیلات هراس داشتم.
‫تا مدرسه ها دوباره باز بشه ‫روز شماری می کردم.
‫فکر می کردم امسال هم ‫قرار نیست فرقی کنه.
‫ولی بعد راجیو وارد زندگی ام شد.
‫و عمو بهارات.
‫تموم شد؟ ‫کی دیگه داره بار خالی می کنه؟
‫کریشناسوامی، کسی اسباب کشی داره؟
‫دلت نمی خواد که بدونی.
‫اینا امور پلیسیه.
‫امور پلیسی؟ ‫همین کافی بود.
‫زن و بچه هات چطورن؟
‫خوبن، برادر.
‫ولی هیچ وقت خونه ی من نمیای ‫چون من پلیسم.
‫اصلا عادلانه نیست!
‫- بابا، اینجا خونه ی کیه؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫این راجیوـه.
‫اومد تو کلاس ما.
‫پدرش، بهارات کالیان آی پی اس...
‫ یه مامور بازنشسته ‫اداره آگاهی و تحقیقاته هنده.
‫برنامه تابستونی راجیو با من ‫زمین تا آسمون فرق داشت.
‫- راجیو... ‫- بله بابا؟
‫اگر آرزو داری که یه روزی ‫افسر پلیس خوبی بشی...
‫نباید یه لحظه از تعطیلات ‫تابستونی ات رو هم هدر بدی.
‫بگیرش. ‫زود باش.
‫من زمان می گیرم.
‫برو.
‫هر دفعه که می دیدم شون،
‫عمو بهارات همیشه داشت یه چیز
‫جدید و جالب رو به پسرش یاد میداد.
‫حلش کردم بابا.
‫هفتاد ثانیه. ‫هر روز داری بدتر میشی.
‫تنبیه ات اینه که 10 دقیقه پلانک بری.
‫برو!
‫خیلی از چیزهایی که بهش یاد می داد ‫و همین طور روش هاش خوشم می اومد.
‫سریع تر!
‫بابا، نمی تونم این کار رو بکنم. ‫درد داره.
‫یه ثانیه.
‫اینم از این.
‫- بابا درد داره. ‫- بذار درد بگیره.
‫تنها افرادی که تونستن به ‫درد غلبه کنن در زندگی موفق شدن.
‫و درد و به دشمن شون برگردوندن.
‫شگفت زده شده بودم که ‫همچین پدری اصلا وجود داره.
‫زود باش، تحملش کن. ‫تکون بخور!
‫امیدوار بودم منم این چیزا رو یاد بگیرم.
‫یه روز، زمانی که کسی ‫تو خونه شون نبود...
‫هی!
‫- چطور جرات کردی از خونه مون دزدی کنی؟ ‫- راجیو وایسا.
‫اسمت چیه؟
‫سوریا.
‫- تو پسر همسایه بغلی نیستی؟ ‫- چرا عمو.
‫فهمیدم که یه مکعب روبیک گم شده.
‫- اینم می دونستم که تو دزدی اش. ‫- نه، عمو...
‫متاسفم. شما هر روز ‫یه چیز جدید بهش یاد میدین...
‫منم می خواستم یاد بگیرم.
‫برای همین اومدم اینجا و برش داشتم.
‫خوبه.
‫- بگیرش. ‫- نه ممنون عمو.
‫یاد گرفتم چطوری حلش کنم. ‫فقط به پدرم نگین.
‫- یاد گرفتی؟ ‫- بله.
‫راجیو، بیا اینجا.
‫بگیرش.
‫بیا.
‫هر دوتاتون باید تو یه زمان حلش کنید.
‫برنده...
‫یه شکلات جایزه می گیره.
‫زمان می گیرم.
‫برو!
‫- حلش کردم بابا. ‫- 53 ثانیه
‫آره! 62 آخرین رکوردم بود.
‫9 ثانیه بهتر شدم.
‫متاسفم راجیو.
‫سوریا قبل از تو تمومش کرد.
‫چهل و پنج ثانیه.
‫خوبه.
‫شکلات برای توئه.
‫ممنون، عمو.
‫می خوای بازم چیزای بیشتری یاد بگیری؟
‫بله عمو.
‫مشکلت چیه؟
‫خوشم نمیاد. ‫دیگه نمی خوام بهم آموزش بدی.
‫راجیو...
‫چی ناراحتت کرده؟
‫من تو یه دقیقه تمومش کردم.
‫ولی هرگز تحسینم نکردی، ‫و شکلات رو به اون دادی.
‫بهش بگو بره.
‫مگه من پسرت نیستم؟
‫تا الان فقط به من آموزش دادی.
‫هر کاری می کنم، ‫به صلاح خودته.
‫آخرین باری که مکعب روبیک ‫رو تو 62 ثانیه حل کردی کی بود؟
‫تابستون پارسال.
‫ولی امروز، ‫توی 53 ثانیه حلش کردی.
‫چی باعث شد این دفعه سریع تر حلش کنی؟
‫رقابت.
‫تمام این روزها، ‫داشتی تنهایی تمرین می کردی.
‫ولی لحظه ای که رقیب پیدا کردی...
‫قدرت هات بدون اینکه خودت بدونی ‫شروع به شکوفا شدن کردن.
‫- ولی بابا... ‫- به من گوش کن.
‫زمانی که داشتم خدمت می کردم...
‫13بار سعی کردن منو بکشن.
‫یه گلوله اینجا دارم.
‫تقریبا موفق شدن.
‫همچنان از تهدیدهای مرگ رها نشدم.
‫برای همین همیشه گوش به زنگم.
‫چون مردمی که به سمت ما نشونه رفتن
‫ممکنه ازمون باهوش تر و قوی تر باشن.
‫روزی که به نیروی پلیس ملحق بشی...
‫اگر دشمنت یکی بود مثل سوریا...
‫میای پیش من گریه کنی؟
‫یا این که باهاش مقابله می کنی و برنده میشی؟
‫باهاش مبارزه می کنم و برنده میشم بابا.
‫این یعنی پسر من بودن.
‫راجیو! بیا، نصفش برای تو.
‫راجیو...
‫پسش بده.
‫باید جایزه ات رو بدست بیاری.
‫اگر برای باختن جایزه بگیری، ‫دیگه علاقه ات به برد رو از دست میدی.
‫باشه؟
‫دقت کن.
‫از امروز، باید با همدیگه آموزش ببینید.
‫تو تمرینات تکاوری بهش میگن ‫جفت شدن با رفیق.
‫این نتایج بهتری به نسبت ‫تمرین تنهایی داره.
‫ولی چیزی که مهمه اینه که...
‫نباید با اون یکی سازش کنید.
‫زمانی که رقابت می کنید، ‫شما دشمن همدیگه اید.
‫باقی زمان ها، ‫بهترین دوستای هم هستین.
‫رفیق. ‫باشه؟
‫دست بدین.
‫خودشه.
‫اگر می خواین که یه افسر پلیس خوب ‫مثل من بشین...
‫باید تمرینات خیلی سختی رو ‫پشت سر بذارین.
‫مهم ترین چیز، حافظه تصویر برداریه.
‫حالا چی هست، زمانی که یه ‫جا یا صحنه رو می بینید...
‫باید تو مغزتون مثل یه عکس ثبت بشه.
‫هر دوتاتون، چشماتون رو ببندین.
‫بیایین حافظه تصویربرداری تون رو آزمایش کنم.
‫از اون مسیری که گذشتیم، ‫چه چیزهایی به خاطرتون مونده؟
‫غرفه ذرت. غرفه سرخ کردنی. ‫و غرفه هویج فروشی.
‫سوریا، ژاکت فروشی رو یادت رفت.
‫آره، همین طور مغازه ژاکت فروشی.
‫می دونید یه پلیس چی میگه؟
‫پشت سر منو نگاه کنید.
‫یه مرد 40 ساله که داره تو غرفه ی میوه ‫موز می خوره.
‫صاحب غرفه چایی، داره 5 تا چایی می ریزه.
‫یه خانومی داره یه شال صورتی می اندازه ‫دور گردن بچه ای که تو مغازه ی ژاکت فروشیه.
‫دارن تو مغازه گل فروشی ‫گل های زرد دسته می کنن.
‫خانومی که رو صندلی چرخ دار نشسته ‫داره هلو می خره.
‫یه موتور باجاج هست. ‫تی ان 43 1408.
‫و یه ماروتی 800 کنارش. ‫تی ان 37 6843.
‫وای! فوق العاده بود عمو.
‫سوریا، اون خانوم 5 تا آلو برداشت.
‫متوجه شدی که یکی از ‫آلوها خراب شده بود؟
‫عالیه! مثل جادو می مونه عمو!
‫زمانی که در جایگاه بیننده می بینی اش ‫مثل جادو بنظر میاد.
‫ولی اگر سخت روش کار و تمرین کنید، ‫هر کسی می تونه جادوگر بشه.
‫به آموزش های من خیلی دقت کنید
‫و سخت تمرین کنید ‫بدون این که سوال بپرسید...
‫و تبدیل به شخصی مثل من می شید.
‫هر دوتاتون آماده اید؟
‫- آماده ام عمو. ‫- آماده ام بابا.
‫خودشه.
‫سردتون شده؟
‫- نه عمو. ‫- نه بابا.
‫برای همینه که باید ‫طبیعت رو با خودمون همراه کنیم.
‫زمانی که پلیس ها وارد یه صحنه جرم ‫میشن، دنبال چی می گردن؟
‫سلاح قتل، ‫جای پا، اثر انگشت،
‫جای دست، جای کفش، ‫رد لاستیک، لکه خون...
‫و در آخر، قصد.
‫آفرین.
‫مامان بزرگ کاری میگو درست کرده.
‫راجیو...
‫چی شده راجیو؟
‫سلام؟
‫عمو، راجیو بعد از خوردن میگو ‫حالت خفگی بهش دست داد.
‫به غذای دریایی حساسیت داره.
‫می دونه که خوردنش ‫زندگی اش رو تو خطر می اندازه.
‫می تونی آلگرا رو تو نزدیک ترین ‫داروخانه پیدا کنی.
‫باشه، عمو.
‫قربان، لباس مبدلم چطوره؟
‫لباست خوبه.
‫- ولی سلام نظامی ات همه اش رو خراب کرد. ‫- ببخشید قربان.
‫پسرم، راجیو و دوستش تا چند لحظه ی دیگه
‫از مدرسه میان بیرون.
‫فراموش کن که یه افسر پلیسی.
‫- الان جیب بری. ‫- قربان...
‫مثل جیب برها رفتار کن.
‫باید تو ایستگاه اتوبوس ‫مثل جیب برها رفتار کنی.
‫بذار ببینم پسرام می تونن قبل از وقوع ‫جرم، تو رو شناسایی کنن.
‫چطور این پسرهای کوچولو ‫می تونن اینکار رو بکنن.
‫این پسرها رو دست کم نگیر. ‫من بزرگ شون کردم.
‫قربان، راجیو دانش آموز باهوشیه.
‫می تونه دکتر یا مهندس بشه.
‫واقعا نیازه تو این سن تحت ‫همچین تمرینات سختی قرار بگیره؟
‫مگه همه ی آدم های باهوش ‫باید دکتر و مهندس بشن؟
‫مجرم ها هر روز دارن باهوش تر میشن.
‫تو اداره پلیس به چند نفر ‫آدم باهوش نیاز داریم که جلوشون رو بگیرن.
‫خب دیگه برو. ‫موقعیت بگیر.
‫ممنون.
‫راجیو، اینجا چی کار می کنی؟ ‫بنظر میاد قراره بارون بیاد. بریم.
‫خیلی خب، دیگه برو. ‫فردا همو می بینیم.
‫به اون دختره چی دادی؟ داری با ‫دختر های بزرگ تر از سنت می گردی؟
‫اون دختر بی چاره پدر و مادر نداره.
‫فقط می خواستم بهش کمک کنم.
‫دمت گرم، رفیق.
‫سلام!
‫برای چی شما اینجایین عمو؟
‫هر چیزی یه دلیلی داره.
‫امروز، می خوایم که حافظه تصویربرداری تون ‫رو آزمایش کنیم.
‫بهتون 10 ثانیه وقت میدم.
‫با دقت به اطراف تون نگاه کنید.
‫و بعد ازتون سوال می پرسم، باشه؟
‫زمان گرفتم.
‫برو.
‫تموم شد.
‫شخص مشکوکی دیدین؟
‫پینه دوز سوزن دستش بود.
‫مردی بود که داشت بیدی می کشید.
‫An old man with a black umbrella.
‫و...
‫فهمیدم بابا. ‫اونی که ژاکت سیاه پوشیده بود.
‫همه داشتن به جاده نگاه می کردن ‫و منتظر اتوبوس بودن.
‫ولی اون داشت جیب افرادی که ‫جلوش وایساده بودن رو نگاه می کرد.
‫اون یه جیب بره بابا.
‫فوق العاده ست!
‫امروز، شکلات برای توئه.
‫- چی شده سوریا؟ ‫- خب، عمو...
‫منم تمام چیزهایی که راجیو بهشون ‫اشاره کرد رو دیدم.
‫ولی ژاکت اون طرف یه مقداری پایین تر ‫از اون یکی طرفشه.
‫جیبش باد کرده.
‫احتمالا داره یه چیز سنگین ‫مثل تفنگ حمل می کنه.
‫نزدیکی در مدرسه یه موتور پلیس دیدم.
‫به مدل موهاش و سیبلش نگاه کنید.
‫پلیس.
‫اون یه پلیس تو لباس شخصیه.
‫دوست شماست عمو؟
‫شما دعوتش کردین ‫که بخشی از این بازی باشه؟
‫باور نکردنیه قربان.
‫این پسر کیه؟
‫اسمش سوریاست. ‫تو همسایگی ماست.
‫ولی خیلی استعداد داره پاتل.
‫توی دو ماه، تمام چیزهایی که تو دو سال ‫به پسرم یاد دادم رو یاد گرفت.
‫اگر به آکادمی پلیس بره، ‫سطحش از پسرم بهتر میشه.
‫خیلی با استعداده.
‫ساعت چنده؟
‫عمو بهارات داشت بهمون ‫حافظه ی تصویربرداری رو یاد میداد بابا.
‫فائزه ی تصویربرداری؟
‫می خواد تو اوتی استودیو عکاسی باز کنه؟
‫همیشه داری با اون می گردی.
‫به مرد اعتماد ندارم.
‫این طوری درباره ی ‫عمو بهارات نگو.
‫اون یه پلیس با استعداده. ‫گفت که به ما هم آموزش میده.
‫می زنم در گوشت ها!
‫مثل احمق ها حرف نزن. ‫پلیس!
‫می خواد که تو هم مثل اون ‫گلوله بخوری
‫و بی حرکت رو صندلی بشینی؟
‫دیگه نبینم که اطراف خونه اش می گردی....
‫با دقت گوش کن.
‫اصلا نمی خوام که حتی ‫کلمه ی پلیس به دهنت بیاد.
‫یا این که از مدرسه میارمت بیرون ‫و مجبورت می کنم که تو مغازه با من کار کنی.
‫اوه، پس ملکه ی منو هدف گرفتی؟
‫حالا می خوای چی کار کنی؟
‫سوریا، مهم نیست چقدر سخت تلاش کنی، ‫دستت به ملکه ام نمی رسه.
‫کیش.
‫دیگه حرکتی برات نمونده.
‫کیش و مات.
‫راجیو!
‫بابا داره صدام می زنه. ‫الان برمی گردم.
‫سوریا!
‫بابا...
‫سوریا ببین! ‫یکی به بابام چاقو زد و فرار کرد!
‫پاشو بابا.
‫بابا...
‫سوریا، لطفا یه کاری بکن.
‫چطور همچین اتفاقی ‫برای یه افسر پلیس میفته؟
‫اون مامور سابق بخش کاراگاهی پلیس بود.
‫4 یا 5 تا مرد ریختن تو خونه اش ‫و بهش چاقو زدن.
‫داریم تحقیق می کنیم. ‫لطفا مزاحم من نشید.
‫بذارین کارمون رو بکنیم.
‫قربان، ما بی گناهیم.
‫این چه رفتاریه؟ ‫بشین.
‫بشین!
‫پسر...
‫تو کی هستی؟ ‫تو اون خونه چی کار می کردی؟
‫قربان، من همسایه بغلی اونام.
‫من و راجیو داشتیم بازی می کردیم.
‫- من همیشه میرم اونجا. ‫- همیشه؟ برای چی؟
‫عمو بهارات داشت بهمون ‫تمرینات پلیسی میداد.
‫تمرینات پلیسی؟ چی داری میگی؟ ‫لطفا شرح بده.
‫قربان، گذاشتین اون افراد فرار کنن. ‫هیچ شواهدی جمع نکردین.
‫حالا هم دارین از ما بازجویی می کنید ‫انگار که ما مظنونیم.
‫بچه می زنمت ها. ‫چطور جرات کردی منو زیر سوال ببری؟
‫زندانی ات می کنم و ‫استخوان هات رو خرد می کنم.
‫نمی تونی همچین کاری بکنی.
‫اصلا آوردن بچه ها به پاسگاه پلیس اشتباهه.
‫زبون درازی داری.
‫- پسرک... ‫- قربان!
‫پسرم هیچی نمی دونه. ‫بذارین بره قربان.
‫داره قوانین رو بهم یاد میده! ‫و آموزش پلیسی می بینه؟
‫منظورش اینه که ما اینجا ‫پامون رو انداختیم رو پامون؟
‫قربان، اون دروغ نمیگه.
‫ما رو به صحنه ی جرم ببرید.
‫می تونیم توی تحقیقات بهتون کمک کنیم.
‫این قدر گستاخ نباش پسر.
‫قربان، ایشون با کارت ‫به بچه ها ریاضی یاد میداد.
‫من هیچ اطلاعی از این چیزا ندارم.
‫پس معمولا می رفت اونجا ‫که چیزی ازشون یاد بگیره.
‫قربان، تو تمام زندگی ام پرونده ام پاکه پاکه.
‫ما تو همسایگی اینا هستیم. ‫هیچ چیز دیگه ای نمی دونیم.
‫ولی بابا، ما دیدیم که ‫یه ماشین از اونجا رفت.
‫تو هیچی نمی دونی. ‫دهنت رو ببند.
‫قربان، اصلا نمی تونم ببینم که ‫پسرم تو پاسگاه پلیسه.
‫لطفا بذارین بره.
‫کریشناسوامی، لطفا بهش بگو.
‫قربان، اون هیچ وقت ‫تو هیچ درگیری ای نبوده.
‫سرش تو کار خودشه.
‫این یه پرونده قتل معمولی نیست.
‫این یه قتل خیلی حساس مامور پلیسه.
‫مسئله اعتبار پلیس در میانه.
‫ما دستور داریم که این پرونده رو بررسی ‫کنیم و مجرم رو دستگیر کنیم.
‫اونا با ماشینی که فرار کرده بودن ‫زدن به تیر برق تو همون خیابون...
‫ماشین رو رها کردن ‫و فرار کردن.
‫فقط دو تا پسر اونا رو دیدن.
‫تمام مجرمین اون اطراف رو خبر می کنم.
‫این پسرا باید اونا رو شناسایی کنن.
‫- تو... ‫- قربان؟
‫- آدرس و شماره تلفن شون رو گرفتی؟ ‫- بله قربان.
‫هر زمانی که خبرت کردم باید پسرت رو ‫بفرستی بیاد اینجا.
‫متوجه شدی؟ حالا برو. ‫- بله قربان.
‫بابا، راجیو چی پس؟
‫- بابا، بذار راجیو با ما بیاد. ‫- به من گوش کن!
‫راجیو دوست منه.
‫- اجازه بده با ما بیاد. ‫- برادر وایسا!
‫تمام عمرت از خطر فاصله گرفتی...
‫و حالا خودت رو درگیر ‫همچین پرونده ی سنگینی کردی.
‫محقق پرونده آدم عجیبیه.
‫این پرونده در نهایت ‫تبدیل به یه وضعیت وحشتناک میشه.
‫قاتل ها هنوز فراری ان.
‫برادر، می تونم یه چیزی بگم؟
‫اون پسر بچه ست. هنوز فرم اطلاعات اولیه ‫رو برای اون بچه پر نکردن.
‫زیادی بهش فکر نکن. ‫فقط از شهر خارج شو.
‫- کریشناسوامی، رئیس می خواد ببینتت. ‫- دارم میام قربان.
‫سوار ماشین شو.
‫- باید به سرعت از اینجا بریم. ‫- بابا، وایسا...
‫اگر ما شواهد جمع نکنیم و اونا رو ‫تو 6 ساعت دیگه پیدا نکنیم...
‫دیگه غیرممکن میشه.
‫فقط برای ده دقیقه منو ببر تو اون خونه.
‫می تونم آدمایی که عمو بهارات ‫رو کشتن رو پیدا کنم.
‫ببینم دیوانه شدی؟
‫تصورش رو بکن اگر اونا ‫به تو هم چاقو زده بودن چی میشد.
‫چندین بار بهت گفتم که وارد اون خونه نشی.
‫سوریا، تو دلیلی هستی که من زنده ام.
‫تنها چیزی که دارم تویی.
‫یادت رفته چه اتفاقی برای مادرت افتاد؟
‫رفت جلوی یه دعوا تو روستا رو بگیره، ‫ولی جنازه اش برگشت خونه.
‫اون اختلاف حل شد.
‫ولی آخر و عاقبت خانواده مون ‫به خیابون کشید.
‫از یلور به اوتی اومدیم ‫تا از این قضیه عبور کنیم.
‫و حالا تو هم خودت رو درگیر ‫یه همچین مسئله ای کردی؟
‫چطوری می تونم حالیت کنم؟
‫- می خوام قلبم رو از سینه ام بکشم بیرون... ‫- بابا، حرفم رو باور کن...
‫فقط برای 10 دقیقه منو ببر تو اون خونه.
‫به همین حرفات ادامه بده و...
‫از اون تپه می پرم پایین و خودم رو می کشیم.
‫بابا، لطفا.
‫بابا، هر چی بگی گوش می کنم.
‫بابا، لطفا نرو. ‫هر کاری بگی می کنم.
‫بابا، لطفا.
‫بهم قول بده.
‫هرگز درباره ی این که پلیس بشی ‫حرفی نمی زنی.
‫هرگز تو زندگی خطر نخواهی کرد.
‫بهم قول بده که هرگز همچین کاری نمی کنی.
‫بهم قول بده طوری زندگی می کنی من می خوام.
‫اگر می خوای پدرت زنده بمونه، بهم قول بده.
‫بهم قول بده پسر.
‫قول میدم بابا.
‫2021 ‫سنگاپور
‫پاسپورت مون رو پس می خوایم!
‫مهاجرهای هندی ارزش شون کم نیست!
‫پاسپورت مون رو پس می خوایم!
‫یه لحظه وایسا. ‫تمومش کن.
‫برای چی اینجا جمع شدین؟
‫برادر، ما 150 نفریم.
‫الان سه ماهه که بهمون کار ندادن.
‫بعلاوه، حقوق مون رو هم بهمون ندادن.
‫یکی از ما اگر بخواد بگرده ‫خونه هم دیگه نمی تونه.
‫اونا پاسپورت های ما رو هم گرفتن.
‫خرج نون روز مون رو هم نداریم،
‫و مثل یتیم ها داریم تو خیابون زندگی می کنیم.
‫اصلا حقوق عقب افتاده مون برامون مهم نیست.
‫حداقل پاسپورت مون رو پس بدن.
‫باهاش خداحافظی می کنم، ‫و برمی گردم خونه.
‫وایسا، آروم باش.
‫تمومش کن! نمی تونید برای خودتون ‫با این تابلوها تو خیابون راهپیمایی کنید.
‫اینجا مثل کشور خودمون نیست.
‫شما رو می اندازن زندان.
‫حتی پاسپورت هم ندارین، ‫بعد دارین اینجا سر و صدا می کنید؟
‫کسی که منو فرستاده اینجا خودش از ‫هندی های سنگاپوره به اسم اشوارامورتی.
‫من باهاش حرف می زنم تا به نتیجه ای برسیم.
‫مشکل تون رو بررسی می کنم.
‫اسم کمپانی ‫ساخ و ساز یلو استونه.
‫صاحبش یه آدم چینیه.
‫گفته که اجازه کاری شون چند وقت ‫قبل لغو شده...
‫و الان آزادن که هر جا دوست دارن کار کنن.
‫داره دروغ میگه قربان.
‫داره دروغ میگه که نذاره اونا ‫کارهای دیگه رو بگیرن.
‫آره، می دونم.
‫ولی ماه ها طول می کشه ‫تا توی دادگاه این رو ثابت کرد.
‫باید با صاحب شرکت حرف بزنی.
‫اونا هر چی بهتون نشون دادن ‫ رو امضا کردین.
‫و خودتون پاسپورت تون رو بهشون دادین.
‫آخرش، وقتی به مشکل خوردین ‫اومدین پیش ما.
‫متاسفم گانش.
‫بدون کمک صاحب اینجا ‫نمی تونم کاری بکنم.
‫قربان، این آدما سال ها ‫زحمت این طرف رو کشیدن.
‫ولی حالا مامورهای امنیتی اش دارن ‫ما رو مثل سگ ولگرد فراری میدن.
‫روتون حساب می کنیم.
‫لطفا یه کاری بکنید قربان.
‫چه نیازی به پلیس داریم ‫وقتی قرار نیست کمک مون کنن؟
‫پدرش داره برای زندگی اش می جنگه.
‫نمی دونیم می تونه دوباره پدرش رو ببینه یا نه.
‫تاریخ وضع حمل همسرم نزدیکه.
‫ازم پرسیده برای چی برای هزینه های ‫بیمارستان هیچ پولی نفرستادم.
‫ولی نمی تونم درباره ی شرایط ‫اینجام چیزی بهش بگم.
‫اصلا از هیچی خبر نداری.
‫حس می کنم دارم می میرم.
‫منم دارم برات می جنگم.
‫امیدت رو از دست نده.
‫جانا، ماها مهاجرهایی هستیم که
‫با صداقت و کار زیاد پول بدست میاریم.
‫این ها قرار نیست بیهوده از بین بره.
‫شیطون کوچولو.
‫کوچولو
‫چطوری یواشکی دوربین های امنیتی رو دور زدی؟
‫یه رازه.
‫این دفعه ترسیدی، مگه نه؟
‫معلومه که نه. بچه ها خوش شون میاد وقتی ‫بزرگ ترها وانمود می کنن ترسیدن.
‫ببین چطوری گولت زدم!
‫عمو، شما کسی هستی که گول خورد.
‫زبون درازی نکن!
‫وقتی پسرم برگرده، ‫بهش میگم که موهات رو ببره.
‫از فردا، وقتی هوا تاریک میشه باید ببندم.
‫عمو، همین پسرتون بود که ‫بهم یاد داد چطوری شما رو بترسونم.
‫عمو سوریا به این زودی ها برنمی گرده.
‫مثل این که مردم ما یه سری ‫مشکل سر پاسپورت دارن.
‫الان تو ایستگاه پلیسن. ‫عمو سوریا رفته اونجا.
‫پسر من؟ ‫رفته پاسگاه پلیس؟
‫- سلام؟ ‫- سوریا، کجایی؟
‫دیوالی نزدیک همین پیچه. ‫کلی سفارش شیرینی داریم.
‫برای همین اومدم اینجا که ‫به صورت عمده شیر بخرم.
‫چطور مگه بابا؟
‫شیر؟
‫یه مشکلی تو پاسگاه پلیس هست،
‫تمام مردم ما اونجان...
‫این آدم بزرگ قد فندوق بهم گفته که ‫تو هم داری میری اونجا؟
‫پاسگاه پلیس؟
‫هرگز نمیرم اونجا بابا. ‫خطرناکه مگه نه؟
‫شرمنده که بی دلیل بهت زنگ زدم ‫و مزاحمت شدم.
‫خب، شیرینی مخصوص امسال چیه؟
‫- حلواست بابا. ‫- عالیه.
‫دیدی، رفته شیر بخره.
‫این پسریه که من بزرگ کردم.
‫پسر من هرگز هیچ گونه ‫کار خطرناکی انجام نمیده.
‫بذار یه چیز دیگه هم درباره ی ‫پسرم بهت بگم.
‫همیشه قدم تو راه راست میذاره.
‫از بچگی،
‫نمی دونست قدم گذاشتن ‫تو راه نادرست اصلا یعنی چی.
‫اصلا دوست نداره که وارد ‫دعواها و اعتراض ها بشه.
‫می دونه اونجاها چقدر خطر هست... ‫حتی بهتر از من.
‫سوریا، صدای شکستن شیشه شنیدم.
‫دندونش بود. ‫سریع ردیاب جی پی اس رو بررسی کن.
‫خیلی پیچیده ست.
‫فقط دوتا دکمه ست!
‫اسپیس و اینتر.
‫نمی تونی این کار رو بکنی؟
‫اوه، درسته.
‫حله!
‫از کدوم طرف برم؟ ‫راست یا چپ؟
‫راست.
‫اتاق گاوصندوق کجاست؟
‫همین طوری مستقیم برو.
‫گاوصندوق مستقیمه.
‫جانا...
‫- چیه؟ ‫- گشنمه.
‫این طوری نیست که ‫بریانی و دسر خورده باشم.
‫آدم رزل!
‫متوجه نشده ما اینجا خوابیدیم و ‫یه کیسه آشغال پرت کرد سمت ما.
‫جانا، شک دارم.
‫چیه؟
‫یادته چطوری به قربانی های غذایی ‫غذا اهدا کردن؟
‫آره...
‫همون طوری، شاید یکی دلش به حال مون سوخته ‫و برامون یه مقدار غذا تو کیف گذاشته؟
‫پر از پلاستیکه.
‫رفیق، اینا پاسپورتن!
‫همین طور حقوق هامون.
‫وایسین! آروم باشین.
‫رامش، این برای تو. ‫مورالی...
‫پاسپورت هامون!
‫حالا می تونیم وارد هر کاری ‫که دوست داریم بشیم.
‫اونجا رو ببین، سوریاست!
‫زود باشین.
‫سلام سوریا.
‫برای همه ناسی بریانی آوردم.
‫یه بشقاب بردارین. ‫یه مقدار گوشت بخورین.
‫اینا همین طوری آواز می خونن و ‫کلی سر و صدا به پا کردن.
‫اومدن اینجا که کار کنن، ‫باید رفتار درستی داشته باشن.
‫چقدر مغرورن!
‫چی شده بابا؟
‫نیازی نیست درباره اش بدونی.
‫اذیتت می کنه.
‫بهم بگو بابا.
‫یه چیزی رو می دونی؟
‫یکی دزدکی وارد اون ساختمون شده ‫و پاسپورت هاشون رو بهشون برگردونده.
‫می دونی قدیمی های ما چی می گفتن؟
‫چی؟
‫زمانی که مردم همچین کارهایی می کنن، ‫واقعا تقصیر خودشون نیست.
‫درست تربیت نشدن.
‫مطمئن که پدرش ‫یه آدم بدرد نخوره.
‫چی؟
‫نگرفتی؟
‫مطمئنم که پدرش ‫به درد جزر دیوار هم نمی خوره.
‫الان خندیدی؟ ‫برای چی خندیدی؟
‫فکر می کنی قدیمی ها اشتباه می کنن؟
‫اصلا همچین چیزی نگفتم بابا.
‫- پس موافقی؟ ‫- با چی؟
‫که پدرش یه آدم به درد نخوره.
‫باشه، موافقم.
‫خوبه.
‫کیه؟
‫پیک سوپرمارکت چوژان.
‫در رو برات باز می کنم.
‫- بذارشون کنار تلویزیون. ‫- باشه.
‫نمی دونم باید چی کار کنم.
‫قسم می خورم که فقط می خوام برگردم وطنم.
‫کارام برای دو روز دیگه ست.
‫می خواستم یه چیز مهم برای ‫تحقیقاتم رو ببینم...
‫ولی بهم گفتن که قیمتش حدود 10,000 ‫اس جی دی ـه تا بتونم دانلودش کنم.
‫سعی کردم از طریق سایت های چنتا از ‫دانشگاه ها بهش دسترسی داشته باشم.
‫همه شون میگن، دسترسی ممنوع.
‫می گن که جراحی ایمپلنت های پزشکی ‫یه رشته ی پیشرفته ست.
‫یعنی مردم فقیر هرگز نمی تونن ‫تحصیلات تو رشته های پیشرفته داشته باشن؟
‫من یه دانشجوی مهاجرم که دارم ‫با دوستم اینجا زندگی می کنم.
‫مادرم خونه مون رو داده رهن بشه و ‫برای تحصیلاتم یه وام گرفته.
‫حالا مادرم برای اینکه بتونه پول ‫بیشتری بفرسته باید کجا بره؟
‫از پس هزینه اش نمی تونیم بر بیاییم. ‫خیلی چیزهامون رو از دست دادیم.
‫میشه من حرف بزنم؟
‫پس یعنی دیگه نمی خواین با ما کار کنید؟
‫می خواین تمام راه های ‫ارتباطی ای که داشتیم قطع بشه؟
‫ولی قبل از این که تصمیمی بگیرین، ‫یه نگاهی به این بندازین.
‫برای چندین سال، ‫جمعیت چین از هند بیشتر بوده.
‫ولی الان دیگه تقریبا یکی شده.
‫پرجمعیت ترین کشور دنیا میشه هند.
‫با این حال...
‫شما یه کشور صادر کننده هستین.
‫هند یه کشور وارد کننده.
‫می تونید هر آشغالی رو بفروشید ‫و مردم ما اونا رو بخرن.
‫مردم 200 روپیه پول میدن ‫اونم برای چیزی که 20 روپیه ارزش داره.
‫اگر روی همون چیز یه برند خارجی بزنید...
‫حتی 2000 روپیه براش پول میدن.
‫می خواین این بازار رو از دست بدین؟
‫ممنوعیت برنامه های چینی.
‫ممنوعیت واردات.
‫جنبش های ضد چینی.
‫یه نفر پشت همه ی این داستان هاست.
‫آرونداتی موهان. ‫وزیر امور خارجه ی هند.
‫ولی کمپانی شما نمی تونه جلوش رو بگیره. ‫و نمی تونید بهش رشوه بدین.
‫ما نمی خوایم ضرر بیشتری رو متحمل بشیم.
‫تمام این سال ها، ‫تمام وزیرها رو خریدیم.
‫گوش کن...
‫زمانی که حرف هند میشه...
‫هر 40 سال این طورا، با سیاستمدارهای ‫صادق رو به رو میشی.
‫یعنی می خواین بی خیال ‫یه تجارت 100 ساله بشیم؟
‫یه راه حل دارم. ‫اینجا رو نگاه کنید.
‫هوچین، یه تجار ژاپنی، تو تصادف ماشین مرد.
‫ماریا، یه خبرنگار آمریکایی ‫سر خودکشی مرد.
‫شاهول، یه مدل بالیوودی، ‫رو تو استخر مُرده پیدا کردن.
‫و خیلی دیگه از این موارد.
‫ولی طبق چیزی که پلیس گفته...
‫یا حادثه بودن یا خودکشی.
‫ولی دنیای زیرین می دونه...
‫تمام اینا توسط هندی ها انجام شده.
‫تمام این ها یه سری برنامه های ‫قتل برنامه ریزی شده بودن.
‫اگر همین مرگ سراغ آرونداتی موهان بیاد چی...
‫بدون این که شکی رو برانگیخته کنه؟
‫- چی؟ ‫- درست میگه.
‫چطور ممکنه؟
‫تمومش کنید!
‫این یه تجارت 100 میلیاد دلاریه.
‫من می خوام که رای گیری بشه.
‫کی نمی خواد که استخدامش کنیم؟
‫و کی می خواد که استخدامش کنیم؟
‫مقاله ی تحقیقاتی ام ‫دیگه تقریبا تموم شده.
‫فقط باید تایپش و ثبتش کنم.
‫تبریک می گم!
‫رویای شما قراره به واقعیت تبدیل بشه.
‫مادرت قراره خیلی خوشحال بشه.
‫ولی چطوری تو؟
‫منم نمی دونم.
‫یه نفر از سوپرمارکت سوریا ‫اومد که وسایل رو تحویل بده.
‫ناراحت بودم، برای همین...
‫گفتم بیاد تو وقتی که داشتم با ‫دوستم حرف می زدم.
‫ولی لپ تاپم روشن بود.
‫زمانی که صورتم رو شستم و برگشتم ‫تمام اون صفحات باز بودن.
‫این قدر دروغ نگو
‫حقیفت رو بهمون بگو.
‫به خدا قسم راست میگم.
‫خودت ببین. ‫یه یادداشت هم گذاشته.
‫آدمایی مثل تو، لایق این هستن که ‫پزشکی بخونن دوست من.
‫چقدر مهربون.
‫ولی اصلا عادلانه نیست.
‫من هنوز پایان نامه ام رو تموم نکردم.
‫نه اون. ‫و اون.
‫چطوریه که فقط به تو کمک میشه؟
‫شانس آورد دیگه. ‫فراموشش کن.
‫امکان نداره. ‫حتما باید هکری چیزی باشه.
‫دسترسی پیدا کردن به مقاله ها ‫خیلی موضوع مهمیه.
‫2 کیلو عدس...
‫اون یارو؟
‫سوریا...
‫چرا برای یه تحویل ‫این قدر کارت طول کشید؟
‫سلام، باید باهاتون حرف بزنم.
‫برای چی صدات رو عوض کردی رفیق؟
‫تو وارد خونه ام شدی
‫و برای دوستم مقاله های پزشکی رو ‫هک کردی و بهش دادی؟
‫همچین چیزی بهت گفته؟
‫چطور یه فروشنده ساده ‫می تونه این کار رو بکنه؟
‫فکر کنم جای اشتباهی اومدین.
‫همون دست خط.
‫می دونم که کار تو بوده.
‫لطفا به منم کمک کنید.
‫بذار یه چیز رو روشن کنیم.
‫من اونی نیستم که ‫شما دنبالش می گردین.
‫اگر عدس می خواین ‫اینجا می تونید بخرید.
‫اگر برنج می خواین، ‫هر کدوم رو خواستین انتخاب کنید.
‫ولی من هیچی درباره ی ‫هک کردن و اینا نمی دونم...
‫کار اشتباهیه.
‫یکی روز و شب زحمت کشیده
‫و میلیون ها هزینه کرده ‫که تحقیقاتش رو کامل کنه.
‫می خواین که مجانی هکش کنم؟
‫این خلاف قوانینه.
‫خیلی خطر زیادیه.
‫من اینجام. ‫برای چی داری داد می زنی؟
‫وقت بستنه. ‫دیگه باید برین.
‫پس بهم کمک نمی کنید؟
‫خانوم، گفت که کار اون نبوده. ‫این قدر اذیتش نکنید.
‫بیرون.
‫سوریا، همون طوریه که گفتم...
‫درست بزرگ نشده.
‫پدرش بدرد نخور بوده.
‫اون دختر جوانیه.
‫یه اشتباهی کرده. ‫برای چی این قدر عصبانی میشی؟
‫دختر جوان؟
‫اومده تو مغازه و ‫سرم داد زده.
‫و انتظار داری که هیچ کاری نکنم؟
‫دیروز ساکت موندم ‫چون پدرم اونجا بود.
‫امروز قضیه رو باهاش حل می کنم.
‫رفیق، بیا تو دردسر نیفتیم.
‫اوناهاش اومد.
‫بیشتر از داد زدن کاری نکنی.
‫نزنی اش.
‫خانوم آشویتا...
‫موضوع مقاله ی شما چیه؟ ‫بهتون کمک می کنم.
‫خودم از پس تحقیقاتم برمیام.
‫به کمک شما نیاز ندارم.
‫خانوم آشویتا ‫لطفا همچین چیزی نگین.
‫- هر چی باشه می تونم کمک تون کنم. ‫- بهش بگو که بره.
‫آشویتا...
‫آشویتا!
‫برای چی هنوز نیومده؟
‫خانوم آشویتا... ‫لطفا ببینید چی میگم.
‫لطفا بهم اعتماد کنید. ‫فقط موضوع تحقیق تون رو بهم بگین.
‫لطفا یه لحظه وایسین.
‫یه لطف بزرگی در حقت کردم. ‫تو بهم بگو...
‫موضوع تحقیقش چیه...
‫خفه شو!
‫بهم بگو، لطفا.
‫تمومش کن.
‫برای چی همه اش افتادی دنبال اون دختر؟
‫- واقعا می خوای بدونی؟ ‫- آره.
‫حالا که حقوق گرفتی. ‫سریع بفرستش خونه.
‫برادر گانش، حالتون چطوره؟
‫وضعیتم خوبه.
‫- بچه تون تو مدرسه چطوره؟ ‫- خوبه.
‫از اون کامپیوتری که ‫براش سر هم کردین داره استفاده می کنه.
‫همیشه درباره ی شما حرف می زنه.
‫رفیق، منم کار پیدا کردم.
‫ممنون که تو شرکت گاز ‫این کار رو برام جور کردی.
‫مشکلی نیست. اگر چیز دیگه ای ‫نیاز داشتی بهم بگو.
‫من همچین آدمی ام. ‫داوطلبانه به مردم کمک می کنم.
‫این دختر اومد پیش من ‫چون دنبال کمک بود.
‫چطور می تونم رد کنم؟
‫واقعا اشتباهه.
‫چی؟
‫بنظر نمی اومد که ‫می خوای به اون دختر کمک کنی.
‫انگار می خواستی که اون ‫سر چیزی بهت کمک کنه.
‫وقتت رو تلف نکن. ‫این کارها جواب نمیده.
‫از دستت ناراحته.
‫- بیا، بریم سر کار. ‫- یه نقشه ی دیگه دارم.
‫چه نقشه ای؟
‫سلام عرض شد.
‫اول، آشویتا، ‫اجازه بده ازت عذرخواهی کنم.
‫می دونم که از دستم ناراحتی.
‫ولی حتما بهت کمک می کنم.
‫تو نمی خوای موضوع تحقیقت رو بهم بگی.
‫برای همین تمام مقاله های
‫دانشگاه تون رو تو 10 سال گذشته دانلود کردم.
‫تو و دوستات از هر کدوم که به ‫ دردتون می خوره می تونید استفاده کنید.
‫ولی لینک تا یک ساعت دیگه ازبین میره.
‫- فقط یک ساعت؟ عجله کنید. ‫- وای نه.
‫خدایا، لطفا کمکم کن.
‫آشویتا...
‫سه تا از پایان نامه هامون ‫سه تا رنگ اول شدن.
‫آخجون!
‫ممنون!
‫این یکی داره باهام حرف می زنه، ‫ولی شما نه.
‫خیلی خب، دوست؟
‫دوست؟
‫فقط دوستی کافی نیست؟
‫بابا، داری می سوزی. ‫به آشویتا زنگ بزن.
‫- شرمنده. ‫- چیزی نیست.
‫ببخشید.
‫- کمک تون کنم؟ ‫- بله، حتما.
‫شما از سنگاپورین؟
‫نه، از هند اومدم.
‫اوه. تلاطم خیلی زیاد بود، آره؟
‫آره.
‫بچه کوچولوتون که اذیت نشد؟
‫پسر یا دختر؟
‫راستش، هنوز نمی دونم.
‫برای تعطیلات اومدم اینجا. ‫همین جا اسکنم رو هم انجام میدم.
‫تو هند خلاف قانونه.
‫ولی تو سنگاپور همچین قوانینی وجود نداره.
‫خودتون چی می خواین؟ ‫پسر یا دختر؟
‫مسلما دختر.
‫حتی براش اسم آمایا رو هم انتخاب کردم.
‫اگر پسر بشه چی؟
‫اگر پسر بشه...
‫مشکلی نیست. ‫در هر صورتی بچه ی منه.
‫ولی چرا توی صداتون ‫یه احساس دل شکستگی کردم؟
‫اگر پسر باشه، ‫اسمش رو می ذارم آکاش.
‫حالا خوشحال شدی؟
‫باید برای پسرها بجنگم.
‫- تنها سفر کردین؟ ‫- بله.
‫نیاز دارین جایی برسونم تون؟
‫نه، مشکلی نیست. ‫یه کاری اش می کنم.
‫- از دیدن تون خوشحال شدم. ‫- منم از دیدن شما خوشحال شدم.
‫[من رسیدم.]
‫[همه چی مرتبه. برنامه رو ادامه میدم.]
‫اوه، وای.
‫اوه، سلام!
‫اینجا مستقر میشین؟
‫بله، ولی فقط برای دو روز.
‫مرکز اسکن به اینجا خیلی نزدیکه. ‫امروز عصر اونجا ویزیت دارم.
‫پس این بعد از ظهر متوجه میشیم ‫آکاش ـه یا آمایا.
‫واقعا مشتاقم که بدونم!
‫اگر مشکلی نداره، ‫امشب برای شام همدیگه رو ببینیم؟
‫اون موقع می تونید نتیجه رو بهم بگین.
‫حتما، مشکلی نیست.
‫چطوره غروب ساعت 8 همدیگه رو ‫تو لابی ببینیم؟
‫خوبه.
‫اگر آمایا شد مهمون شما، ‫اگر آکاش شد مهمون من.
‫قوبله؟
‫رفیق، آشویتا خیلی زیباست.
‫خیلی مهربونه.
‫- دیشب سر شام... ‫- بسه دیگه، به کارت برس.
‫برای چی هر وقت درباره ی آشویتا حرف ‫می زنم این طوری قاتی می کنی؟
‫همین اخیرا وارد زندگی ات شده، بعد ‫تو برداشتی عکسش رو زدی رو تابلوی مغازه؟
‫چهره اش باعث نمیشه که مردم دلشون بخواد ‫برای خرید بیان اینجا.
‫الان 6 سالی هست که باهات دارم کار می کنم.
‫چرا صورت منو نمی ذاری اونجا؟
‫فلفل سبز ها رو بهم بده.
‫باشه، فکر کنم ببخشمت. ‫ولی بازم...
‫بهش فهرک کن، ‫این کارات جواب نمیده.
‫برای چی جواب نمیده؟
‫آشویتا داره پزشکی می خونه.
‫فکر می کنی متوجه هست که
‫تو چه چیزهایی رو قربانی پدرت کردی...
‫و تو رو آورده تو مغازه ی خوشگلش؟
‫تو تحصیلات تکمیلی ات و دکتری ات رو ‫با مکاتبه گرفتی.
‫تو یه مرد باهوش و شایسته ای. ‫اجازه نمیده تو این مغازه کار کنی.
‫بعلاوه، شخصیت پدرت ‫اون رو نمی ترسونه؟
‫پدرم همیشه این طوری نبود.
‫مادرم زمانی که داشت یه اعتراض ‫محلی رو رهبری می کرد، مرد.
‫از اونجا ترسش شروع شد.
‫دکتر گفته که فوبیای پیچیده ایه.
‫خیلی برام زحمت کشیده.
‫برای همین تصمیم گرفتم که ‫زندگی ام رو اون طوری که دوست داره بگذرونم،
‫تا زمانی که زنده ست.
‫وای نه!
‫وای نه! جانا...
‫جانا...
‫وای نه....
‫سوریا، جانا رو ببین.
‫مرده.
‫تو بودی که براش کار پیدا کرده بودی.
‫وضع حمل همسرم نزدیکه.
‫ازم پرسیده چرا برای هزینه های ‫بیمارستان براش پول نفرستادم.
‫ولی نمی تونم درباره ی وضعیت اینجام بهش بگم.
‫هیچی نمی دونی.
‫حس می کنم دارم می میرم.
‫الان زنش تو بیمارستانه.
‫برنامه داشت هفته ی بعدی برگرده خونه.
‫وای خدا.
‫وای نه! گوپی!
‫اصلا حقوق های نداده مون ‫برامون مهم نیست.
‫حداقل پاسپورت هامون رو پس بدن.
‫باهاشون خداحافظی می کنم، ‫و برمی گردم خونه.
‫سوریا، نگاه اش کن.
‫حالا باید جواب پدرش رو چی بدم؟
‫نمی خواست پسرش رو بفرسته سنگاپور.
‫بعد پسرش رو به من سپرد.
‫حالا چطوری تو روش نگاه کنم؟
‫لطفا برو کنار...
‫همه تون مُردین؟
‫سوریا... اینجا رو نگاه کن.
‫بابو...
‫یک نشتی گاز باعث انفجار در ‫اداره ی گاز
‫در نزدیکی محله ی هندی های سرانگون شد.
‫تا الان هشت نفر جان خود را از دست داده اند.
‫پنج نفر اون ها در بیمارستان ‫وضعیت وخیم دارن.
‫دلیل نشتی گاز همچنان نامعلومه.
‫پلیس ها در حال بررسی اداره گاز هستن.
‫دولت اعلام کرده که غرامتی به مقدار...
‫10,000 دلار سنگاپور ‫به هر قربانی خواهد داد.
‫ارزش زندگی فقط 500,000 روپیه ست؟
‫با این پول حتی نمیشه ‫جسد هاشون رو فرستاد هند.
‫من کسی بودم ‫که براشون کار پیدا کرده بود.
‫سوریا، تو که نیتت خیر بوده.
‫کی فکرش رو می کرد این اتفاق بیفته؟
‫یازده مرد جوان.
‫اونا روز و شب کار کردن ‫و برای خانواده هاشون پول می فرستادن.
‫کی می تونه حادثه رو پیش بینی کنه؟
‫ما هم شانس آوردیم.
‫اونا یا تو بیمارستانن یا تو سرد خونه.
‫احتمالا هیچی نخوردن. ‫بریم.
‫بابو، من خونه غذا درست کردم.
‫بیا غذا رو پخش کنیم.
‫باشه عمو. ‫بریم.
‫- ماشین رو نگه دار. ‫- برای چی اینجا نگه می داریم؟
‫- یه دقیقه. ‫- رفیق!
‫برادر، تمام اجساد رو بردن سردخونه...
‫برای چی این رو گذاشتن بمونه؟
‫عه نه، این سگ خونه ی طبقه ی بالاست.
‫همین یک ساعت پیش حالش خوب بود.
‫- یک ساعت پیش؟ ‫- آره برادر.
‫پس تو انفجار نمرد؟
‫همین تازگی مرده.
‫من یه مقدار درگیر کار بود. ‫یهو اومدم دیدم که اینجا افتاده مرده.
‫- داره دیر میشه. بریم. ‫- وایسا.
‫داری چی کار می کنی؟
‫بابو، فیوز ترانس رو خاموش کن.
‫- چرا. ‫- کاری که بهت گفتم رو بکن.
‫بابو، این رنگ رو ببین.
‫نشتی گاز حادثه نبوده.
‫یکی نشتی رو از قصد ایجاد کرده.
‫این رنگ چه ربطی به نشتی گاز داره؟
‫یه اسید قوی با این رنگ ترکیب شده.
‫گنگ جوزف تمام نقاشی های رنگی رو ‫تو محله ما انجام میده.
‫هیچ کسی بدون اجازه اونا نمی تونه ‫به دیوارهای اینجا دست بزنه.
‫حالا از کجا می تونیم پیداشون کنیم؟
‫جوزف...
‫هی، وایسا!
‫هی، مراقب باش.
‫جوزف، دیگه تحملم تموم شده.
‫می دونم که کار تو بوده.
‫بهم بگو چرا.
‫بهم بگو!
‫لطفا منو نزن.
‫من یه سیگاری ام.
‫می زنی منو می کشی.
‫منو می شناسی.
‫تا زمانی که به اندازه بهم پول بدن، ‫سوال نمی پرسم.
‫یه یارویی از طریق واتس اپ بهم پیام داد.
‫حتی اسمش رو هم نمی دونم.
‫بهم قول داد که 10,000 دلار سنگاپور بهم بده.
‫کاری که گفته رو بود رو انجام دادم.
‫بهت چی گفت؟
‫بهم گفت یه ساختمون رو نقاشی کنم.
‫و منم رنگ زدم. ‫همین.
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫دارم بهت میگم. ‫لطفا منو نزن.
‫ازم خواست که اسید موریاتیک رو ‫با رنگ معمولی ام قاتی کنم.
‫قسم می خورم نمی دونستم باعث ‫خوردگی لوله ی گاز میشه...
‫و نتیجه ش میشه ‫انفجار ساختمون.
‫چطوری پول رو بهت پرداخت کرد؟
‫یه لیست بهم داد و ازم ‫خواست اون وسایل رو از اطراف بخرم.
‫بعد از این که اونا رو خریدم و تحویل دادم...
‫همون طوری که قول داده بود ‫پول توی سطل آشغال بود.
‫برش داشتم و فرار کردم.
‫اون لیست رو بهم بده.
‫بدتش بهم.
‫سوریا...
‫- قربان؟ ‫- بشین.
‫حس می کنم که چیز دیگه ای نمی دونه.
‫ولی مثل همیشه، ‫تحقیقات بسیار هوشمندانه ای بود.
‫موقعیت و ابعاد دقیق لوله های گاز...
‫رو می دونسته که توی اون ‫ساختمون کار گذاشته بودن.
‫یه کار کاملا سازماندهی شده بود.
‫ولی دلیل این حمله رو نمی دونم.
‫ممکنه حمله ی تروریستی باشه؟
‫این یه سوال باقی می مونه.
‫اون شخص به صورت هوشمندانه ای ‫دلیل انفجار رو پنهان کرده بود.
‫یه کاری کرد مثل حادثه بنظر بیاد.
‫معمولا، حمله های تروریستی ‫جمعیت های بزرگ رو هدف می گیرن.
‫و اجتماع رو هدف قرار میدن.
‫قربان، نگاهی به اون لیستی که ‫به جوزف داده بود انداختین؟
‫تمام این ها ابزار هک از راه دور هستن.
‫اونا رو در نزدیکی محله ی هندی های ما گذاشت.
‫به یه دلیلی منطقه ی ما رو انتخاب کرده بود.
‫قربان، برنامه ی سفری جدید انجل. ‫نیاز به همسان سازی داریم.
‫باشه.
‫اگر جزیئات دیگه ای پیدا کردم بهت خبر میدم.
‫بله قربان.
‫- سوریا، یک دقیقه. ‫- قربان؟
‫- می تونی بری. ‫- بله قربان.
‫راستش، قوانین بهم اجازه نمیدن
‫درباره ی این مسائل ‫با افراد خارج از اداره صحبت کنم.
‫ولی برای تو دارم استثنا قائل میشم.
‫می دونی، وزیر امور خارجه ی هند ‫آرونداتی موهان،
‫قراره از سنگاپور دیدن کنه؟
‫یک ماه پیش برنامه ی سفرش رو دریافت کردیم.
‫به خاطر حادثه ای که خیلی از هندی ها رو ‫تو منطقه ی شما کشت...
‫به طور ناگهانی مسیرش رو عوض کرده ‫تا بتونه ادای احترام کنه به درگذشتگان.
‫دولت سنگاپور هم باهاش موافقت کرده.
‫پس قراره بیاد تو منطقه ی شما قبل از اینکه
‫با وزارت سنگاپور دیدن کنه.
‫حس می کنم که این اتفاق ربطی به ‫بازدید این شخص داره.
‫قربان، نمی شه جلوشون رو بگرید که ‫این بازدید رو انجام ندن؟
‫من هیچ گونه مدرک مشخصی ندارم.
‫می خوام تمام جزئیات پرونده رو...
‫به بالا دستی هام بفرستم ‫و همین طور مامورهای امنیتی هند.
‫اونا افرادی هستن که تصمیم می گیرن.
‫کی قراره این ملاقات صورت بگیره؟
‫فردا 9 صبح.
‫از این طرف خانوم.
‫به سمت ماشین برین.
‫گوروم...
‫خانوم، به سنگاپور خوش اومدین.
‫- شما یکی از کانال های هندی سنگاپور هستین؟ ‫- بله خانوم.
‫می تونید توی محله ی هندی ها ‫ باهام مساحبه کنید.
‫ به عنوان یک زن هندی اهل سنگاپور، به عنوان ‫یک فعال اجتماعی شروع به فعالیت کردین...
‫یه عمل جراحی قلب داشتین...
‫و حالا وزیر خارجه
‫یکی از بزرگ ترین کشورهای دموکرات جهانید.
‫واقعا بهتون افتخار می کنید.
‫میشه بیشتر درباره ی این ملاقات بگید؟
‫ممنون.
‫سنگاپور و هند روابط اقتصادی قوی ای دارن.
‫رهبر هر دو کشور امیداورن که ارتباطات ‫امنیتی اون ها هم گسترش پیدا کنه.
‫برای همین به اینجا اومدم ‫تا توافق نامه های جدید امضا کنم.
‫شنیدیم که چین مخالف این توافق نامه هاست.
‫زمانی که کسی سعی می کنه ‫کار خوبی انجام بده...
‫کاملا عادیه که با مخالفت هایی روبه رو بشه.
‫درباره ی اتفاقی که در محله ی هندی ها ‫افتاد چه نظری دارین؟
‫بسیار ناراحت کننده.
‫بیشتر قربانی ها افراد جوانی بودن.
‫امیدوار بودم بتونم در این اجتماع حضور ‫پیدا کنم و ادای احترام کنم.
‫مهم نیست هندی ها در ‫سرتاسر دنیا کجا هستن...
‫اگر با سختی ای روبه رو بشن، ‫دولت در کنار آن ها خواهد بود.
‫مخصوصا اگر هندی های سنگاپوری ‫با مشکل روبه رو بشن،
‫من اولین نفری خواهم بود ‫که به اون ها کمک می کنه.
‫- ممنون. ‫- خیلی خب، کافیه.
‫خانوم، فقط یه سوال دیگه.
‫در برنامه ی انجل تغییری ایجاد نمیشه.
‫حس می کنه ظاهر درستی نداره که سفرش ‫به هند کوچیک رو لغو کنه.
‫قربان، ما کاملا آماده ایم.
‫به خاطر خطر هک...
‫ما در تمامی مسیر انجل، موبایل ها و ‫ترافیک سیگنالی رو قطع کردیم.
‫- تمام ماهواره ها در حال بررسی هستن. ‫- بسیار خب، دریافت شد.
‫محافظین انجل. ‫در پلیس سنگاپور.
‫لطفا وضعیت و موقعیت رو اعلام کنید.
‫انجل در راه هست.
‫- گوروم. ‫- بله خانوم؟
‫گوشی من آنتن نداره. ‫میشه یه نگاهی بندازی؟
‫خانوم، این پروتکل امنیتی هست. ‫به ما گفتن خطر هک وجود داره.
‫تا زمانی که به هتل برسیم نمیشه ‫از وسایل و موبایل استفاده کرد.
‫همچین تهدیدی در سنگاپور بی سابقه ست.
‫برای چی اینجا منتظر موندیم؟
‫برگردیم سر کار.
‫ما امروز اینجا کار برای انجام دادن داریم.
‫چرا؟
‫- قراره یه اتفاقی بیفته. ‫- خب؟ می خوای بخشی ازش باشیم؟
‫شما طرف رو گرفتین و ‫هر چی می تونستن بهش گفتین.
‫اونجا پر از پلیس و ارتشیه. ‫اینجا کاری نداری.
‫یکی مردم خودمون رو ‫جلوی چشم مون کشته.
‫می خوای که هیچ کاری نکنم؟
‫- حرف بزن. ‫- سوریا، من لیست رو بررسی کردم.
‫اونا نمی تونن از وسایل دور بردی ‫مثل ماهواره استفاده کنن.
‫پس چی؟
‫نیمی از این وسایل فقط ‫در صنعت پزشکی استفاده میشن.
‫وسایل برد کوتاه.
‫هکر باید تو شعاع 100 متری باشه.
‫100 متری؟
‫- داری چی کار می کنی؟ ‫- وایسا.
‫انجل به محل مورد نظر رسید.
‫سلام به همه.
‫اتفاقی که در اینجا به وقوع پیوست ‫بسیار ناراحت کننده بود.
‫من از دولت سنگاپور خواستم که ‫یک تحقیق کامل انجام بشه...
‫و به قربانی ها غرامت داده بشه.
‫ما هر کمکی بتونیم ‫به شما می کنیم.
‫سوریا...
‫- تیم... ‫- در حال بررسی قربان.
‫زمانی که پای انسانیت به میان میاد...
‫دولت هند در کنار شما ایستاده...
‫اینا وسایل دور بردی نیستن که ‫بتونن از ماهواره استفاده کنن.
‫فقط وسایل برد کوتاه.
‫در روزهای آتی...
‫دولت...
‫بگیرینش.
‫اسلحه رو بنداز. ‫اسلحه رو بنداز.
‫حرکت نکن. ‫تکون نخور.
‫- محافظ ها! ‫- تکون نخور. همونجا بمون.
‫مراقب باش.
‫به انجل تیر اندازی شده.
‫تکرار می کنم، به انجل تیر خورده.
‫گوروم، اون آدم بدی نیست.
‫دستش رو باز کن.
‫قربان!
‫قربان، اون از محله ی ماست. ‫این پسر رو خوب می شناسم.
‫- اجازه بدین باهاش حرف بزنم. ‫- اون الان مشکله.
‫ما می دونیم که شما دیروز صحبت کردین.
‫متاسفم. ‫باید این کار رو بکنم.
‫بهم دستور دادن که ‫موقعیت رو به دست بگیرم.
‫باید بازداشت بشی.
‫میگن که یه مغازه دارین.
‫تیراندازی ات که کاملا دقیق بود.
‫کی بهت آموزش داده؟
‫داعش؟
‫لشکر یا تویبا؟
‫قربان، هر ثانیه که تاخیر بکنید...
‫دارین به قاتل شانس فرار کردن میدین.
‫تو به وزیر شلیک کردی.
‫با اسلحه گرفتنت.
‫و داری میگی که قاتل یکی دیگه ست؟
‫تا دو دقیقه دیگه، ‫گوشی شما زنگ می خوره.
‫اونجا به کمک من نیاز پیدا می کنید.
‫انجامش بده.
‫این خلاف قوانینه.
‫نمی تونی بیای اینجا و منو کنترل کنی.
‫متعلق به کدوم سازمانی؟
‫چند سال نقشه ی این کار رو کشیدی؟ ‫جواب بده!
‫بله دکتر؟
‫بله، بفرمایید.
‫قربان، حال خانوم وزیر خوبه.
‫ما گلوله رو خارج کردیم. ‫وضعیت مناسبی دارن.
‫- خدا رو شکر. ‫- ولی مسئله ی مهم اینه که...
‫اون کسی که بهش شلیک کرد، سعی نکرد ‫ایشون رو بکشه. بلکه نجاتش داد.
‫چی؟ میشه توضیح بدین؟
‫از اونجایی که وزیر مشکلی قلبی دارن...
‫پارسال یه ضربان ساز در بدن شون ‫کار گذاشته شد.
‫دکترها این قابلیت رو داشتن
‫که از راه دور در یک ‫پهنای باند خاص اون رو تحت نظر بگیرن.
‫زمانی که یه ضربان ساز جدید براشون ‫کار گذاشتیم، داده ی قبلی رو بررسی کردیم.
‫ضربان معمولا بین 70 تا 100.
‫ولی زمانی که بهشون شلیک شد...
‫ضربان قلب وزیر بیش از 200 تا بود.
‫کاملا غیرطبیعیه.
‫یه شخصی ضربان ساز ایشون رو هک کرده.
‫امکانش هست که ‫ضربان ساز رو هک کرد؟
‫قربان، در 2010، زمانی که ‫معاون رئیس جمهور آمریکا تهدید شده بود...
‫که اونا کنترل از راه دور ‫ضربان سازش رو قطع می کنن.
‫که یعنی احتمال خیلی زیادی داره.
‫اون کسی که به وزیر شلیک کرد چیزی می دونست ‫که هیچ کدوم ما نمی دونستیم.
‫نشونه ی دقیقی گرفت ‫و درست ضربان ساز رو زد.
‫همین الان فهمیدم که یه لطف ‫خیلی بزرگ به ما کردی.
‫متاسفم. ‫ولی نیاز دارم که توضیح بدی.
‫یه لیوان آب می خوام.
‫چی؟
‫یه لیوان آب می خوام.
‫اولین مسیری که برای وزیر ‫مشخص کردین خیلی امن بود.
‫حمله کردن خیلی سخت بود.
‫ولی برای اینکه بتونن ‫ایشون رو از مسیر خارج کنن...
‫اون شخص یه انفجار گاز رو ‫در محله ی هندی ها سازماندهی کرد.
‫می دونستم دارم خطر بزرگی می کنم.
‫ولی انتخابی نداشتم.
‫به خدا توکل کردم...
‫و با اسلحه ام شلیک کردم.
‫ولی شما یه راهی دارین تا ‫کسی که پشت این قضیه بوده رو دستگیر کنید.
‫دارم گوش میدم.
‫یه لیوان چایی.
‫دوست هکرم گفت
‫که وسایل تو محدوده ی 100 متری کار می کردن.
‫پس احتمالا تو شعاع 100 متری ‫ازشون استفاده کرده.
‫احتمالا مکان شخصی اش هم اونجا بوده.
‫با در نظر گرفتن تمام این ها...
‫گرند هتل که پشت سر ایشون ‫قرار داشت، با این معیارها همخونی داره.
‫تا طبقه ی 11ام سیم های الکتریکی هستن.
‫ولی برای طبقه ی 12ام دیگه ‫مزاحمتی نیست.
‫طبق ساختاری که دارن،
‫باید یکی از 3 اتاق در ‫بخش راستی ساختمون باشه.
‫اگر الان حرکت کنیم می تونیم بگیریمش.
‫داری جوک میگی؟
‫فکر میکنی اونجا نشسته منتظر ماست؟
‫احتمالا همه اش درگیر اینه که ‫چرا سیگنالش قطع شد.
‫برای اینکه شک ایجاد نکنه ‫به سرعت خارج نمیشه.
‫مثل یه توریست می گرده و ‫فردا خارج میشه.
‫من این کار رو می کنم.
‫- گوروم ، تیمت رو جمع کن و برو. ‫- بله قربان.
‫حرکت کنید، حرکت کنید. ‫تکون بخورید.
‫به طبقه ی 12 برین.
‫5 نفر دارن به سمت بالا میرن.
‫تیم امنیتی وزیر.
‫نمی تونم فرار کنم.
‫و فرار هم نمی کنم.
‫تو همچین ماموریت بزرگی شکست خوردم.
‫برای اولین بار تو زندگی ام،
‫پلیس یکی از جرم های ‫منو شناسایی کرده.
‫باید پلیسی که پشت ‫این داستان هست رو ببینم..
‫نقشه ی بی رو شروع می کنم.
‫- 1201... ‫- امنه.
‫- 1202... ‫- امنه.
‫تکون نخور!
‫به مظنون نزدیک میشیم. ‫تکون بخورید.
‫اونا عکس های ما هستن قربان.
‫مظنون تایید شد. ‫تکرار می کنم، مظنون تایید شد.
‫اتاق شماره 1203.
‫تمام شواهد پیدا شد. ‫انتقال به سمت مرکز پلیس.
‫کارت عالی بود سوریا!
‫ حال میرا چطوره؟
‫همین 6 ماه قبل باهاش ازدواج کردی؟
‫بهتره که دهنت رو باز نکنی.
‫دوشنبه ست.
‫خانوم داره تو بوفه ی شرکت آی تی ‫که کار می کنه، ناهار می خوره.
‫جای شلوغیه.
‫هر اتفاقی می تونه بیفته درسته؟
‫یه کلمه دیگه بگو، و بهت شلیک می کنیم ‫و می گیم داشتی فرار می کردی.
‫آپارنا، دختر 6 ساله ات.
‫اگر که توی استخر غرق میشد،
‫بنظر حادثه نمیاد درسته؟
‫هیچ کسی به چیزی شک نمی کنه.
‫به عنوان کسی که همچین نقشه ی دقیقی کشیده...
‫فکر کردی همه چیز رو درباره ی
‫تمام تیم امنیتی وزیر نمی دونم؟
‫ماه ها برای این کار برنامه ریزی ‫کردم، می دونی؟
‫افرادم تو تمام موقعیت ها منتظرن.
‫اگر بهشون پیام ندم...
‫یه نفر از هر خانواده ای می میره.
‫همسر مامور بانک...
‫مادر راننده که ‫توی یه خونه ی قدیمی زندگی می کنه...
‫همه شون امروز می میرن.
‫ولی نگران نباشید.
‫یه شانس برای نجات خانواده هاتون دارین.
‫تا 800 متر دیگه وارد تونل میشیم.
‫یکی از افرادم ‫درست مثل من لباس پوشیده.
‫بجای اون منو بگیرید.
‫هیچ کسی جز شما ‫شش نفر ازش اطلاع پیدا نمی کنه.
‫به همین سادگی.
‫ده ثانیه وقت دارین ‫تا تصمیم بگیرین.
‫زمانی که از تول رد شدیم...
‫دیگه حتی منم نمی تونم کنم.
‫رئیس، همسرم...
‫ماشین رو نگه دار.
‫بهارات، ماشین رو نگه دار.
‫انتخاب خوبی بود رئیس.
‫مثل همیشه، مثل تروریست معرفی اش ‫کنید و پرونده رو ببندین.
‫ازتون می خوام که به یه سوال جواب بدین.
‫با این که نقشه ام حسابی روش کار شده بود، ‫رد منو تو هتل زدین.
‫کی پرونده رو حل کرد؟ ‫پلیس سنگاپور؟
‫یا یه مامور امنیتی هندی مثل تو؟
‫پس کی؟
‫یه یکی که یه مغازه کوچیک داره.
‫مغازه داره؟
‫ما هنوز منتظر مدارک 4 نفریم.
‫دوتا از اونا، پاسپورت هاشون منقضی شده.
‫چطوری باید جسد ها رو تحویل بدیم؟
‫- لطفا متوجه این موضوع باشید. ‫- قربان لطفا.
‫مرده ها قرار نیست مشکلی پیش بیارن.
‫توی هند، خانواده هاشون ترسیدن.
‫هر مدرکی که نیاز باشه ‫براتون فراهم می کنم.
‫لطفا جسدها رو تحویل بدین.
‫حتی اگرم این کار رو بکنیم، ‫توی فرودگاه جلوتون رو می گیرن.
‫این طوری نیست که ‫دلمون بخواد اجساد رو اینجا نگه داریم.
‫مراقب حرفاتون باشید!
‫- سوریا... ‫- ولم کن.
‫این دیگه چه طرز حرف زدنه؟
‫داره ما رو دست به سر می کنه.
‫ما به اینجا مهاجرت کردیم که یه پولی ‫دربیاریم. اجازه نمیدن در آرامش زندگی کنیم..
‫حتی اجازه نمیدن که مرگ مون با آرامش باشه؟
‫امیدت رو از دست نده.
‫بلند کردن صدات ‫مشکلی حل نمی کنه.
‫قربان به اشوارامامورتی زنگ بزنید.
‫طبق اطلاعاتی که همین چند ‫لحظه ی پیش دریافت کردیم،
‫یه تروریست القاعده به نام رشید خان...
‫به دلیل اقدام به ترور
‫آرونداتی موهان دستگیر...
‫ببین، خانواده ی قربانی ها خیلی خوشحال میشن.
‫اگر به خاطر تو نبود، ‫اون رو دستگیر نمی کردن.
‫اگر برای باخت جایزه بگیری، ‫اشتیاقت به برد رو از دست میدی.
‫باید جایزه ات رو بدست بیاری.
‫قبل از اینکه بیام اینجا پدرت ‫رامالینگام ریسکی رو دیدم.
‫برای این شکلات ازم پول گرفت.
‫همه چیز تو این 25 سال عوض شده.
‫ولی پدرت هنوزم مثل قبله.
‫این شکلات هم هنوز همون طوریه.
‫تا اینجا، 53 ماموریت خیلی مهم داشتم ‫که همشون رو انجام دادم.
‫هیچ کسی تا حالا رد منو نگرفته بود. ‫حتی سرنخ هم نداشتن.
‫ولی یکی رد منو تا اتاق هتلم زد...
‫و منو وارد ون پلیس کرد.
‫می خواستم نابغه ای که ‫پشت این قضیه هست رو ببینم...
‫و بکشمش.
‫ولی فکر نمی کردم که ‫کار تو باشه.
‫آخرین روزی که با هم گذروندیم رو یادته؟
‫تو اداره پلیس نشسته بودیم. درست مثل الان.
‫5تا مظنون پشت میله های زندان بودن.
‫یه نویسنده، دوتا بازرس.
‫ساعت پاسگاه 4:45 رو نشون میداد.
‫تو یه تی شرت قرمز و جلیغه مشکی تنت بود.
‫بند کفش چپت بسته نشده بود.
‫فکر می کردم کار کردن توی ‫مغازه حتما کندت کرده.
‫تمام اون نکات رو به یاد داری،
‫ولی این قدر غرق بازی ‫شطرنج شده بودی...
‫که یه چیز مهم رو فراموش کردی.
‫همیشه می خواستم این رو ‫رو در رو بهت بگم.
‫هیچ حرکتی نداشتی.
‫کیش و مات.
‫راجیو...
‫بابا داره بهم زنگ می زنه. ‫برمی گردم.
‫این چیه؟
‫بابا، می خواستم بهت نشون بدم.
‫یادته که حافظه ی عکس برداری ‫ رو بهم یاد دادی؟
‫خیلی ساده ست.
‫یه جایی هست تو شارینگ کراس رادز.
‫یه چیز جدیدی گذاشتن ‫به نام خودپرداز.
‫زمانی که مردم ازش پولی می کشن، ‫می تونم کدشون رو توی انعکاس شیشه ببینم.
‫30 تا رمز فقط تو 30 دقیقه.
‫می دونم که می تونی 100 تا شماره رو ‫تو یک ساعت حفظ کنی.
‫بعد اونا رو دنبال کردم و جیب شون رو زدم
‫با استفاده از همون تکنیک های ‫پنهانی که بهم یاد دادی.
‫پسرک عوضی!
‫بهت اینا رو یاد دادم که مجرم بشی؟
‫می خواستم که یه افسر پلیس بشی.
‫چطور ممکنه همچین کسی ‫مثل تو رو بزرگ کرده باشم؟
‫- دارم به پلیس زنگ می زنم. ‫- بابا، اینکار رو نکن.
‫به پلیس زنگ نزن.
‫خیلی پول بدست آوردم!
‫ولی بجای اینکه بهم شکلات بدی ‫داری به پلیس زنگ می زنی؟
‫بدست آوردی؟
‫احمق.
‫بابا، به پلیس زنگ نزن.
‫زمانی که سوریا این کار رو می کنه، نابغه ست. ‫زمانی که من کار رو می کنم، به پلیس زنگ میزنی؟
‫تو یه مجرمی!
‫بدتر از اون، اینه که...
‫احساس گناه هم نمی کنی.
‫بابا، به پلیس زنگ نزن.
‫بابا، من به اون پول نیاز دارم.
‫- بابا به من گوش کن. ‫- به پلیس زنگ می زنم.
‫دارم بهت اخطار میدم، ‫به پلیس زنگ نزن.
‫بهت اخطار دادم.
‫بهت اخطار دادم، مگه نه؟
‫بهت گفتم که به پلیس زنگ نزنی.
‫خوشت نمیاد زمانی که ‫پسر خودت نابغه ست، مگه نه؟
‫ولی وقتی نوبت پسر همسایه می رسه...
‫کارت عالی بود سوریا!
‫خیلی عالی بود سوریا!
‫فکر می کنی نمره اش از من بهتر میشه؟
‫خیلی استعداد داره پاتل.
‫تو دو ماه، هر چی که توی دو سال به ‫پسرم یاد دادم رو، یاد گرفت.
‫اگر به نیروی پلیس ملحق بشه، ‫رنکش از پسرم بهتر میشه.
‫خیلی با استعداده.
‫نیم میلیون روپی!
‫می تونه همچین پولی دربیاره؟
‫برو و ازش بپرس!
‫زمانی که یه پلیس وارد یه صحنه ی جرم ‫میشه اول دنبال چی می گرده؟
‫سوریا!
‫سوریا ببین. یکی به پدرم چاقو زد و فرار کرد.
‫بابا...
‫اون یه افسر نیروی تحقیقاتی بوده.
‫حدودا 4 تا 5 نفر وارد خونه اش ‫شدن و بهش چاقو زدن.
‫ما داریم روش تحقیق می کنیم.
‫راجیو...
‫تا امروز داشتم دنبال تو می گشتم.
‫نامه نوشتم.
‫دنبال شماره تلفنت بودم.
‫ولی هیچ کس نمی دونست کجا رفتی.
‫هر روز دلم برات تنگ میشد ‫چون تو رو دوست خودم می دونستم.
‫ولی تو همچین احساسی نداشتی.
‫هنوزم اون شخصیت رو داری.
‫پدرت رو به خاطر غروری که داشتی کشتی.
‫روزهای بدت از الان شروع شده.
‫مردم بی گناه هندی اینجا رو ‫بدون هیچ دلیلی کشتی.
‫من نمی بخشمت.
‫باقی عمرت رو تو زندان سنگاپور می گذرونی.
‫وایسا و ببین که چطور این اتفاق میفته.
‫ببینم الان گفتی زندان؟
‫داداش...
‫پلیس تو رو به من نشون داد، ‫حتی تا اینجا منو رسوند.
‫تو بچگی مون، تو همیشه برنده بودی.
‫ولی امروز، داری تو ‫یه مغازه کار می کنی.
‫اصلا نمی دونی که ‫من چقدر رشد کردم.
‫من تصمیم می گیرم که ‫کی زنده بمونه و کی بمیره.
‫ممکنه تو مغازه کار کنم ‫ولی بازم بهم باختی.
‫تو همچنان تو شکوه گذشته ات گیر کردی.
‫این دیگه یه بازی بچگونه نیست.
‫این دنیای واقعیه.
‫تو این دنیا، من خیلی از تو باهوش ترم.
‫می خوای بهت اثباتش کنم؟
‫من به بلاهایی که سر مردم هندی ‫منطقه تون آوردم ادامه میدم.
‫اون مرگ ها یه وثیقه برای قراردادم بودن.
‫ولی حالا برنامه دارم که اونا رو بکشم.
‫دارم تو رو به چالش می کشم.
‫امروز بهت ثابت می کنم، ‫ساعت 6 بعد از ظهر.
‫بین مردم هندی دوست داشتنی ات ‫تو سنگاپور...
‫یک نفر نزدیک بهت رو می کشم.
‫تا زمانی که این کار رو نکنم ‫از این کشور خارج نمیشم.
‫می تونی جلوش رو بگیری؟
‫فکر می کنی بتونی جلوش رو بگیری؟
‫زمان گرفتم.
‫برو.
‫بهت که گفتم. ‫بهش اعتماد ندارم.
‫شما هندی ها بی فایده این.
‫حالا باید چی کار کنیم؟
‫- آره، یه چیزی بگو. ‫- تمومش کن!
‫این ماموریت شکست خورد. ‫متوجه ایم.
‫ولی مهم تر از اون، ‫نباید ردی از مشارکت ما باشه.
‫می خوام که رای گیری کنم.
‫کی می خواد اون رو بکشیم؟
‫ممنون.
‫بعد از اینکه بهم گفتی مغازه رو ببندم ‫برای چی یک ساعت غیبت زد؟
‫این دوستت از 25 سال پیش کیه؟
‫چه خبر شده؟
‫یه بازیه.
‫- بازی؟ ‫- گوش کن...
‫اون دفتر رو بردار و یه لیست درست کن.
‫از افرادی که بهم نزدیکن و برام عزیزن.
‫بگو.
‫بابو...
‫اسمم اولین نفر تو لیسته؟
‫- کی جز تو می تونه باشه؟ ‫- ممنون رفیق.
‫این لیست برای چیه؟
‫چیزی نیست. ‫بهت که گفتم داریم یه بازی می کنیم.
‫منو به چالش کشیده که یکی ‫از افراد این لیست رو می کشه.
‫گفتی می کشه؟
‫بین شما دشمنی هست. ‫یا تو اون رو می کشی یا اون تو رو.
‫بقیه رو بازیچه نکنید.
‫تا زمانی که مشکلت رو حل کنی، ‫میرم خونه ی عمه ام تو نلوره.
‫اگر ازم دور بشی بیشتر ‫برات خطر داره.
‫جات پیش من امنه.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫اگر الان برم، پول بلیطم رو نمیده.
‫باشه، اگر با توئم پس دیگه جام امنه.
‫بقیه رو چطور نجات میدی؟
‫تا ساعت 6 بهم وقت داده.
‫ولی می خوام تمام افرادی که دوست دارم ‫رو تا ساعت 5 یک جا جمع کنم.
‫اصلا ممکنه؟
‫ بیا اول لیست رو کامل کنیم. ‫شماره دو بابا.
‫شماره سه، آشویتا.
‫شماره چهار برادر رامش.
‫کلا شد 230 نفر.
‫190 نفر اونا توی محله ی ما هستن.
‫باقی 40 نفر خارج شهر زندگی می کنن.
‫چطوری می خوای از همه شون محافظت کنی؟
‫بهت میگم.
‫سلام سوریا.
‫سلام آشویتا. میشه همو ببینیم؟
‫حتما، کی؟
‫ساعت 4. میام دنبالت. خداحافظ.
‫عالیه. پس یه برنامه خوب داری.
‫هنوز نگرفتی؟
‫برای درخواست نامزدی باید ‫شخصا ازش دعوت کنم.
‫کی داره نامزد می کنه؟
‫معلومه دیگه، من و آشویتا.
‫چی داری میگی؟
‫یه سوپرایزه. ‫اخیرا مد شده.
‫به این 230 نفر زنگ بزن و ‫ازشون بخواه که بیان.
‫و هر کی اومد اسمش رو از تو لیست خط بزن.
‫کدوم لیست؟
‫سلام، عمو. شما دومین نفر لیست هستین.
‫دومین نفر لیست؟
‫- ببینم قرعه کشیه؟ ‫- یه همچین چیزی.
‫من ببرم شما خوش شانسه هستین. ‫شما ببرین، من خوش شانسه هستم.
‫هنوز از دیشب حالت خوب نیستا.
‫فکر کردی به همین راحتی می ذارم ببری؟
‫- اولین نفر لیست کیه؟ ‫- من.
‫من خیلی ازت بزرگ ترم. ‫حواست به بزرگی کوچیکی باشه.
‫اسم منو بذار اول لیست.
‫همین الان!
‫- باید بذارمش اول؟ ‫- نه...
‫برای چی تردید می کنی؟ ‫این کار رو بکن.
‫چی کار کنم بابا؟
‫قبول کن که پدرت شماره یکه.
‫- نمی تونم اجازه بدم برنده بشه. ‫- متوجه نیستی.
‫- دخالت نکن. ‫- بابا، نکن...
‫- منو بذار شماره یک. ‫- لطفا به من گوش کن.
‫من همیشه شماره یکم.
‫امروز دارم با آشویتا نامزد می کنم.
‫داری امروز با آشویتا نامزد می کنی؟
‫زمانی که برای ناهار رفتم ‫همچین تصمیم بزرگی گرفتی؟
‫برای چی این قدر عجله داری؟
‫بابا، اگر شما قبول نکنید، ‫من لغوش می کنم.
‫یه بازپرداخت برای اجازه تالار عروسی می گیرم.
‫- منظورم این طوری نبود. ‫- نه، بابا...
‫- اگر شما تایید نکنید... ‫- تمومش کن!
‫هر کاری که میگه رو نکن! ‫یه دونه می خوابونم تو صورتت ها!
‫اگر زودتر بهم گفته بودی، ‫یه سری کارها رو انجام میدادم.
‫آخه می خواستم که سوپرایز باشه.
‫اگر داری نامزد می کنی، ‫من شادترین آدم دنیام.
‫سوریا داره نامزد می کنه؟
‫- هتل سزار؟ ‫- با یه کیک گنده میام اونجا!
‫طبقه ی 17ام بود؟
‫از طرف مدرسه رفته اردو.
‫مونده بودم چرا رامالینگام بهم نگفت. ‫یه سوپرایزه؟
‫چی شده؟
‫پینکی گم شده.
‫گفتن که خانواده ها همین الان ‫اومدن دنبال بچه هاشون.
‫- مشکلی براش پی نمیاد. ‫- نگران نباش. آروم باش.
‫مطمئن با یکی از ماهاست. ‫نگران نباش.
‫سلام عمو. ‫نامزدی ات به این زودی تموم شد؟
‫داریم به خاطرش تنبیه میشیم. ‫اردوی مدرسه مون لغو شد.
‫پینکی، کجایی؟
‫دوست تون منو آورد اینجا. ‫می خوای باهاش حرف بزنی؟
‫طعم پسته دوست داشتی، درسته؟
‫بفرما.
‫تبریک میگم سوریا.
‫حتما باید همچین خطر بزرگی ‫می کردی تا تو رقابت مون اول بشی؟
‫در هر صورت، زندگی شخصی خودته.
‫تونستی همه رو اونجا جمع کنی ‫ولی این بچه رو فراموش کردی.
‫یه نگاهی به بیرون بنداز.
‫اون پینکیه!
‫اون بالا رو نگاه کن.
‫تا 30 ثانیه ی دیگه ‫زمانی که ساعت به 6 برسه...
‫اون وزنه ی 4 تنی ‫میفته پایین
‫نه فقط پینکی.
‫هیچ موجود زنده ای تو شعاع 5 متری اش ‫نمی تونه از این برخورد زنده بیرون بیاد.
‫رفیق، جرثقیل داره حرکت می کنه.
‫چه حادثه ی وحشتناکی درسته؟
‫بهت اخطار دادم سوریا، ‫این دیگه یه بازی بچگونه نیست.
‫خداحافظ سوریا.
‫تو باختی.
‫من بردم.
‫یه کاری بکن. ‫جرثقیل داره حرکت می کنه.
‫تو بهم گفتی که ‫چی کار کردی...
‫ولی اصلا نمی دونی که ‫من چی کار کردم، درسته؟
‫من حدود 200 نفری دارم ‫که برام عزیزن.
‫می دونستم که دزدیدن یکی شون ‫برات کار ساده ایه.
‫برای همین منم ‫کسی که برای تو عزیزه رو دزدیدم.
‫من یه مرد تنهام.
‫هیچ وابستگی ای به هیچ کسی ندارم.
‫هیچ احساسی.
‫این دروغیه که به دنیا گفتی.
‫بلیط های جداگانه و صندلی های جدا تو پرواز.
‫و توی هتل همدیگه رو دیدین ‫و یه طوری رفتار کردی که انگار اتفاقی بوده.
‫خیلی دقت کردی که هیچ کسی ‫از چیزی بویی نبره.
‫اگر اونا رو زنده می خوای...
‫حتی یه گرده خاکم نباید ‫روی پینکی بشینه.
‫جرثقیل رو متوقف کن.
‫جرثقیل رو متوقف کن! ‫جرثقیل رو متوقف کن!
‫نگه اش دار! نگه اش دار! نگه اش دار!
‫عمو...
‫راجیو، گفتی که احساسی نداری!
‫ولی لحظه ای که اسم آنیشا رو شنیدی ‫چشمات پر از اشک شد.
‫هیچی نمی دونی. ‫داری چرت و پرت میگی.
‫آنیشا کجاست؟
‫فکر کردی که می تونی ‫رد منو بگیری و منو به چالش بکشی...
‫و منم می شینم ‫و تو مغازه جنس می چینم تو ویترین؟
‫می دونی تمام کارهایی که ‫دارم می کنم به خاطر توئه.
‫به خاطر امنیتت.
‫زمانی که بدونم یه دشمنی دارم...
‫باید بفهمم که کیه.
‫یه رقیب قدیمیه.
‫آنیشا، امشب برو.
‫نه، آنیشا. الان، ‫امنیتت برام مهم ترـه.
‫می دونی که هیچ وقتی هیچی ‫رو بی دلیل نمیگم.
‫مثل همیشه، ‫تا زمانی که دوباره همدیگه رو ببینیم...
‫بیا با همدیگه ارتباط نداشته باشیم.
‫این کیه؟
‫شکلات رایگان خانوم.
‫راجیو گفت که یه رقابت قدیمیه.
‫همون موقع فهمیدم.
‫الان چی می خوای؟
‫ارتباط بین تو و راجیو چیه؟
‫نمی خواد اونایی که از این موضوع ‫خبر دارن زنده بمونن.
‫زمانی که تو بستر مرگ بودی ‫یاد اخطارم بیفت.
‫اینم از هزینه ی کل امسال
‫نه، راجیو. ‫اگر پدرت بفهمه چی؟
‫آنیشا، می دونی که ‫هر کاری برات می کنم.
‫پول مسئله ی مهمی نیست.
‫ولی عموم ازم می پرسه که چطوری ‫تونستم پول مدرسه رو بدم.
‫یه چیزی از خودت دربیار.
‫بگو دوستت بهت داده، ‫یا تو یه مسابقه برنده شدی.
‫خیلی خب.
‫ممنون.
‫راجیو، اینجا چیکار می کنی؟
‫انگار قراره بارون بیاد. ‫بریم.
‫برو. فردا می بینمت.
‫اون دختر بی چاره یتیمه.
‫فقط می خواستم بهش کمک کنم.
‫ورود به این بازی 50,000 روپیه ست.
‫عمو...
‫عزیزم، زود اومدی خونه.
‫برو داخل. برات قهوه درست کردم.
‫چی؟
‫چشما رو کارت.
‫پیتر برنده شد!
‫آروم باش مرد.
‫اینو چی میگی پس؟
‫- من همه اش رو بردم! ‫- بریز وسط رفیق.
‫پیتر، الان 2500 تا بهمون بدهکاری.
‫اگر تا دو روز دیگه ‫پولم رو نگیرم...
‫بهای بزرگی رو باید پرداخت کنی. ‫بریم بچه ها.
‫پیتر، داری چی کار می کنی؟
‫زمانی که هیچی پول نداری ‫داری قمار می کنی؟
‫اگر پول اینا رو ندی، ‫تو خیابون بهت چاقو می زنن.
‫یادت رفته چه بلایی سر کونور مانی اومد؟
‫آخه می دونی ونود...
‫پارسال که داشتم برنده می شدم، درسته؟
‫آره...
‫تو این سه ماه گذشته، شانسم ته کشیده.
‫وینود، یه بازی دیگه برام جور کن.
‫همه اش رو تو یه بازی جبران می کنم.
‫می خوای با چی بازی کنی؟
‫اونا کاملا از وضعیتت خبر دارن.
‫اگر پول نداشته باشی، نمیان.
‫وینود... لطفا برای یه بازی دیگه دعوت شون کن.
‫فردا 4امه.
‫چهار عدد شانس منه.
‫هر چی که باختم رو برنده میشم.
‫نمی تونی این قرض هات رو ‫با بازی های شرط کم بپردازی.
‫باید بازی های شرط بالا انجام بدی، اونجا ‫می تونی پولت هر چی که باختی رو بدست بیاری.
‫هر دوتای اونا یه مشکلی دارن.
‫- برای فردا یه بازی ترتیب میدم. ‫- می زنم له ات می کنم ها.
‫باور داری که برنده میشی، درسته؟
‫پس مشکل چیه؟
‫فقط می تونی از اسمش استفاده کنی ‫تا اونا رو برای بازی دعوت کنی.
‫اون فقط یه بچه ست.
‫باشه، فراموشش کن.
‫هر کاری دوست داری بکن. ‫من رفتم.
‫برای چی اجازه میدی همچین ‫آدمایی وارد خونه بشن عمو؟
‫ساکت باش کوچولو.
‫چطور تونستین بشینید نگاه اش ‫ کنید که درباره ی من اون حرفا رو می زنه؟
‫برای چی این قدر وسواس گرفتین ‫که حتما این بازی رو بکنید؟
‫بیا اینجا کوچولو.
‫بیا. ‫بهم اعتماد کن.
‫بشین اینجا. ‫مسئله ای نیست که به خاطرش گریه کنی.
‫من دارم برای کی ‫این کارها رو می کنم؟
‫تمام این کارها رو دارم ‫برای تو انجام میدم عزیزم.
‫مگه تو این 10 سال گذشته ‫خوب ازت مراقبت نکردم؟
‫پول مدرسه ات رو دادم، ‫لباس جدید برات خریدم...
‫برات سشوار جدید گرفتم، کیف گرفتم، ‫کفش، عطر...
‫ولی تو این چند ماه گذشته، ‫شانسم ته کشیده.
‫یک ماه، ازم خوب نگهداری می کنید و ‫برام چیزای جدید می گیرین.
‫ولی ماه بعدی، ‫حتی پول مدرسه ام رو هم نمی تونید بدین.
‫این کار رو نکنید عمو. ‫اعتیاد به قمار خیلی منو می ترسونه.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫تو هم که مثل بقیه حرف می زنی.
‫این یه بازیه.
‫ریاضیاته.
‫افرادی که ریاضی بازی ‫رو دربیارن، برنده میشن.
‫فقط اونایی که از ریاضیاتش خبر ندارن ‫بهش میگن قمار.
‫حتی تو همین بازی ای که ‫داشتیم بازی می کردیم...
‫اگر سرباز دستش نبود تو این بازی...
‫کل پول برای من میشد.
‫مثل یه ملکه باهات رفتار کردم.
‫فردا برنده میشم. ‫برنده می شم کوچولو.
‫پیتر برنده میشه.
‫تو خونه شروع کردن به قمار.
‫به کلاس برس. ‫من خودم ترتیبش رو میدم.
‫از خونه رفتم می ترسم راجیو.
‫سلام عمو. ‫من خونه رو تمیز کردم...
‫چی شده عمو؟
‫عموت اوقاتش خیلی تلخ شده.
‫یه کارتی که از دسته 52تایی نمی خواست...
‫دوباره و دوباره و دوباره و دوباره بهش افتاد.
‫فقط همین یه بار عموت رو نجات بده.
‫زمانی که بهت نگاه می کنم، ‫احساس می کنم...
‫زود باش پیتر. چی شده؟ ‫برای چی این قدر احساساتی شدی؟
‫اون دیگه بچه نیست.
‫زود باش مرد.
‫- لطفا منو ببخش. ‫- در رو ببند.
‫ببین کی دم دره؟
‫کی هستی بچه؟
‫آنیشا کجاست؟ ‫اومدم که ببرمش.
‫اومدی که ببری اش؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫از سر راهم برو کنار.
‫این بچه کیه؟
‫- دستت بهش بخوره. ‫- چی؟
‫جرات داری جلوی من بهش دست بزن.
‫جرات داری!
‫سیوا...
‫نوبت توئه که بری سمتش.
‫جرات داری. ‫برو سمتش.
‫- نه... ‫- ترسیدی؟
‫اومده بودم اینجا که پول بازی رو ‫بدم و از اینجا ببرمش.
‫ولی عموت دیگه خط قرمز رو رد کرده.
‫- بگو که کارش رو تموم کنم یا نه؟ ‫- آروم باش پسر.
‫بگو آنیشا، بکشمش؟
‫این همه کار برات کردم.
‫من همه چیز توئم، مگه نه؟ ‫بهش بگو کوچولو.
‫آنیشا، تردید نکن.
‫این آدم عوضی رو ‫تو رو گذاشته بود به عنوان جایزه بازی.
‫زیادی بهش فکر نکن.
‫کارش رو تموم کنم؟
‫می دونستم.
‫هرگز نمی گه که منو بکشی.
‫من هم پدرش بودم هم مادرش.
‫من بزرگش کردم.
‫فقط تو این ماه بد شانسی آوردم.
‫اصلا چیه که از این دختر ‫به عنوان جایزه استفاده کردم.
‫زمانی که دفعه ی بعدی برنده بشم، ‫من اونی میشم که ازش مراقبت می کنه، درسته؟
‫نه تو!
‫بهش بگو کوچولو. ‫بهش بگو.
‫کوچولو؟
‫کوچولو، این کار رو نکن.
‫من عموتم.
‫فقط باید این رو بکشی؟
‫آره، ولی محکم نگه اش دار.
‫داری چی کار می کنی؟
‫نه، این کار رو نکن.
‫بعد رفتیم بمبئی.
‫از اونجا به کلکلته.
‫و بعد دوبی.
‫کلی پول درآوردیم.
‫تمام دزدی ها و مرگ های مشکوکی ‫که تو تلویزیون دیدی...
‫احتمالا مسئول یک سری از ‫اون ها ما بودیم.
‫ولی برای یه مدتی همه چی رو ‫گذاشتیم کنار و یه زندگی جدید شروع کردیم.
‫راجیو، تمومش کن!
‫همین الان یه قرارداد خیلی بزرگ بهمون دادن.
‫واقعا بزرگه.
‫آنیشا، ما درباره اش حرف زدیم.
‫روزی که فهمیدم بچه دار شدی...
‫همه چی رو رها کردم.
‫ببین، راجیو...
‫تمام این سال ها، سخت کار کردی ‫که زندگی خوبی برام فراهم کنی.
‫بذار این آخرین بار باشه.
‫چرا برای آمایا این کار رو نمی کنی؟
‫ولی اولین شکستش هم هست.
‫از اونجایی که فهمید ‫شما مسئول این شکستین...
‫همه اش دنبال انتقام بوده.
‫و حالا شما چاقوتون رو ‫سمت من نشونه رفتین.
‫آنیشا، من بهت آسیبی نمیزم.
‫تنها چیزی که می خوام...
‫راجیو برای تو هر کاری می کنه.
‫آنیشا کجاست؟
‫سوریا...
‫آنیشا رو آزاد کن.
‫از این کارت پیشمون میشی.
‫بیا بیرون.
‫چطور جرات کردی به ملکه ی من حمله کنی؟
‫می خوای چی کار کنی؟
‫سوریا، هر چقدر می خوای تلاش کن، ‫نمی تونی به ملکه ام برسی.
‫اول، بذار پینکی بره.
‫عمو...
‫عمو!
‫حالا آنیشا رو آزاد کن.
‫من بهش آسیب نمیزنم.
‫ولی نمی تونم بذارم فرار کنی.
‫هر دوتاتون خیلی نگران ‫بچه تون هستین که بدنیا نیومده.
‫اون 11 نفری که مردن چی؟
‫اونا مادر داشتن. ‫پدر داشتن.
‫بچه داشتن.
‫تا الان، فقط منم که می دونم ‫اون همسر توئه.
‫ولی از لپ تاپش، جزئیات باقی ‫ماموریت هات رو پیدا کردم.
‫این حقیقت که هر کجا که تو رفتی، اونم رفته.
‫6تا پاسپورت جعلی اش.
‫همه چی رو پیدا کردم.
‫اگر اینا رو به اینترپل بدم، ‫جفت شما رو دستگیر می کنن.
‫زود عصبانی میشی.
‫خشمت تو رو احمق می کنه.
‫از نظر احساسی آدم بی ثباتی هستی.
‫نمی تونم تمام زندگی ام ‫باهات مبارزه کنم.
‫بهت میگم چطوری می تونی ‫همسرت رو نجات بدی.
‫اگر این کار رو بکنی، ‫به سلامت می رسه خونه.
‫دارم گوش میدم.
‫بهم بگو.
‫به خاطر مرگ 11 نفر هندی، ‫خودت رو تحویل پلیس بده.
‫منم با همون بلیطی که برای آنیشا ‫گرفتی، می فرستمش خونه.
‫اگر این وسط سعی کنی ‫اختلالی بوجود بیاری...
‫این اطلاعات به اینترپل می رسه.
‫مسئولیت توئه که مطمئن بشی ‫آنیشا به سلامت به خونه میره.
‫قول میدم.
‫میشه قبل از این که بره ‫یک دقیقه با همسرم حرف بزنم؟
‫از این داستان خوشم نمیاد راجیو.
‫نگران من نباش.
‫برام مهم نیست بمیرم.
‫بهش رحم نکن.
‫هزار راه برام وجود داره ‫که خودم رو از این وضعیت نجات بدم.
‫اوه، لعنتی.
‫بله؟
‫داره خودش رو تحویل پلیس میده.
‫چی؟
‫اون طوری که گفته بودی تنها نیست. ‫یه دختر باهاش بود.
‫- اون دختر کیه؟ ‫- همسرش یا نامزدش.
‫یه ماموریت افتضاحی شد.
‫قبل از این که پلیس ازش سوالی بپرسه ‫دختره رو بکش. خودش رو نشون میده.
‫بله قربان.
‫وای خدا اسلحه داره.
‫چی خبر شده؟
‫تکون نخور!
‫- تکون نخور. ‫- همین جا بمون.
‫دستات رو ببر پشتت.
‫بی حرکت بمون. ‫تکون نخور.
‫بنظر میاد که مظنون ‫یک تروریست باشه.
‫ببرینش زندان چانگی.
‫بعدی.
‫میگو؟
‫بعدی...
‫چی میگه؟
‫بهم بگو. ‫چی میگه؟
‫مرده.
‫یکی که نزدیک بهت هست رو می کشم.
‫شنیدن اسم آنیشا ‫باعث شد اشک تو چشمات جمع بشه!
‫من تنها کسی ام که می دونه ‫اون همسر توئه.
‫هرگز اجازه نمیدم سر کشتن هندی های ‫محله ی ما، از چنگم در بری.
‫همسرت، و بچه ات که بدنیا نیومده.
‫فکر کردی می تونی منو به چالش بکشی
‫و منم بشینم تو مغازه و ویترین بچینم؟
‫برای باقی عمرت ‫تو زندان سنگاپور می پوسی.
‫وای خدا، داره خفه میشه.
‫دکتر! یکی دکتر خبر کنه، ‫مورد اضطراریه.
‫- یکی دکتر خبر کنه. ‫- سریع، اورژانسیه.
‫زود باشین. ‫بذارینش رو برانکارد.
‫- شارژ میشه. ‫- امنه.
‫چی شده؟
‫وای خدا.
‫برای شرکت شما بیت کوین ‫به ارزش یک میلیون دلار دارم می فرستم.
‫یه کار براتون دارم.
‫آشویتا، بیا بومرنگ بگیریم و ‫بذاریمش اینستاگرام.
‫خیلی خب، اینو پست کن.
‫دو سال پیش، این ترند بومرنگ ‫دیگه ازبین رفت.
‫اونو کشتن؟
‫همسرش...
‫چی؟
‫یکی همسرش رو کشته.
‫همسر کی؟
‫سریع تر!
‫آشویتا، به گانش زنگ بزن.
‫عزیزم، گوشیت داره زنگ میزنه. ‫ببین کیه.
‫سلام، سوریا؟
‫برادر، بدون وقت تلف کردن ‫برو به خونه ی من...
‫از پدرم بخواه که سریع وسایلش رو ‫جمع کنه و بیارش فرودگاه.
‫چی شده؟
‫اونم درست مثل تو خیلی می ترسه.
‫هیچی جز این که بهتون گفتم بیایین اینجا ‫چیزی نگو.
‫زندگی اش تو خطره.
‫- زود باش برادر. ‫- همین الان پسرم.
‫الان داری کجا میری؟
‫حتما به خاطر خشم دیوانه شده.
‫هر دوتای شما به همراه بابا ‫باید سریع از اینجا برین.
‫داره سعی می کنه بیاد تو ماشین.
‫همین طوری ادامه بده.
‫هدف رو از دست دادیم.
‫می دونستم که فرار می کنه.
‫برین به موقعیت بعدی.
‫اینجا وایسین. ‫سلام؟
‫کی هستین؟
‫دارم باهات حرف می زنم.
‫آنیشا!
‫برای چی سوریا می خواد ‫که از اینجا بریم؟
‫چطوری می تونم این قدر سریع ‫از اینجا برم؟
‫مطمئنم که چیزی نیست.
‫نامزدی یهویی اش رو که یادت هست. ‫باید یه همچین چیزی باشه.
‫بریم.
‫پیاده بشین. ‫آماده شین و حرکت کنید.
‫بله، برادر؟
‫سوریا، من و پدرت آماده ایم.
‫ولی یه ماشین سمت در جلویی وایساده.
‫حدود 8 نفر هستن که ‫با ماسک و اسلحه ازش پیاده شدن.
‫سریع از در پشتی ‫با پدر خارج بشین.
‫باشه.
‫برادر، یه لحظه...
‫برو سمت قفسه ی چهارم مغازه. ‫یه سطل رنگ سبز پیدا می کنی.
‫دنبالش بگرد.
‫بله، اینجاست.
‫اونو جلوی در مغازه خالی کن.
‫برای چی می خوای این کار رو بکنم؟
‫- فقط کاری که میگم رو بکن برادر ‫- باشه سوریا.
‫راه، این طرف؟
‫ماشین اون پشته. ‫بیایین از اینجا بریم.
‫از پشت؟
‫ما راه افتادیم. ‫یه 20 دقیقه دیگه می رسیم.
‫باشه سوریا.
‫سوریا بود؟ خب تلفن رو می دادی به من.
‫بالاخره که قراره ببینی اش.
‫- به خاطر رانندگی کردن بود. ‫- درسته.
‫حرف زدن و رانندگی کردن خطرناکه.
‫دور وایسین.
‫برین تو.
‫برین، برین.
‫به حرکت ادامه بدین.
‫- ساعت یک. ‫- امنه.
‫- ساعت 11. ‫- امنه.
‫- ساعت سه. ‫- امنه.
‫- موقعیت؟ ‫- کاملا امنه.
‫سوپرمارکت خالیه.
‫پدرش چند دقیقه پیش فرار کرد.
‫از فیلم های دوربین امنیتی دیدم.
‫ولی برعکس چیزی که گفتی، ‫سوریا نبود که اون رو برده.
‫مردم همین منطقه بودن.
‫برای تموم کردن این کار ‫از اونا استفاده می کنم.
‫کاری که میگم رو بکن.
‫پخش بشین.
‫برین، برین، برین.
‫مامان...؟
‫مامان!؟
‫بچه ام...
‫دخترم رو ول کن. ‫عزیزم.
‫- نمی تونم تماس بگیرم. ‫- وایسا، بذار من تلاش کنم.
‫سلام آقای سوریا. ‫من خلبان امشب شما هستم.
‫من اسم سه مسافر رو می بینم.
‫آشویتا، بابو و رامالینگام.
‫برای پرواز آماده ایم.
‫رامالینگام پدرمه. ‫چند دقیقه دیگه می رسه اینجا.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫یکی کمکم کنه.
‫اونا دخترم رو بردن.
‫- چی شده؟ ‫- لطفا دخترم رو نجات بدین.
‫- آیشو گم شده. ‫- اونا دخترم رو دزدیدن.
‫کسی چیزی شنید؟
‫نمی دونم. ‫ما خواب بودیم.
‫- یهو صدای جیغ شنیدیم. ‫- خیلی خب، بریم ببینیم چه خبره.
‫سلام!
‫لطفا ساکت باشید.
‫به خاطر خانواده ی گمشده تون ناراحتی اید...
‫بذارین توضیح بدم.
‫همسر عزیزم دیگه زنده نیست.
‫برای همین از هر خونه ای ‫یه بچه رو دزدیدم.
‫وای نه.
‫می خواین زنده برگردن یا نه؟
‫تصمیم با خودتون.
‫درد دارین؟
‫مطمئن که این طوره.
‫می دونید کی این بلا رو سرتون آورد؟
‫کار خودشه.
‫مردی نیست جز اون آدم بی گناهی ‫که شما به عنوان مغازه دار می شناسین...
‫سوریا.
‫تنها کاری که کردم دزدیدن این بچه ها بود، ‫و شماها این قدر ترسیدین.
‫می دونید اون چی کار کرد؟
‫گلوی یه زن باردار رو بریده و اون رو کشته.
‫آنیشای من مرده بود و رها شده بود.
‫این بازی از یه شکلات شروع شد.
‫حالا تبدیل به حمام خون شده.
‫اونو می خوام.
‫خانواده اش رو می خوام.
‫وقتی که تک تک اونا رو بکشم ‫خشمم فروکش می کنه.
‫پدر سوریا، رامالینگام...
‫فقط به خاطر کمک یکی از شماها ‫تونسته فرار کنه.
‫تا نیم ساعت دیگه، ‫باید بیارینش اینجا.
‫ممکنه به این فکر کنید که ‫با پلیس تماس بگیرین.
‫هیچ مشکلی ندارم.
‫تا الان صدها نفر رو کشتم.
‫بدون لحظه ای فکر کردن ‫تمام این بچه ها رو می کشم.
‫چه خبر شده؟
‫واقعا دارین به حرفای این دیوانه گوش میدین؟
‫- من زنگ میزنم پلیس. ‫- آقا، یه لحظه وایسا.
‫عجول نباش.
‫بنظر میاد آدم خطرناکی باشه.
‫- لطفا کامل بهش فکر کنید. ‫- بی خیال!
‫پلیس این قضیه رو حل می کنه. ‫دارم زنگ می زنم بخش اورژانس.
‫چطور می تونست این کار رو بکنه؟
‫دخترم فقط 9 سال داره.
‫حتی می ترسه تو تاریکی ‫از خونه بیاد بیرون.
‫حالا اسلحه به سمتش نشونه رفتن.
‫ممکنه دخترم رو بکشن!
‫لطفا کاری که میگه رو انجام بدین. ‫لطفا کاری که میگه رو انجام بدین.
‫به حرفاش اعتماد ندارم.
‫اول بیایین زنگ بزنیم چوژان.
‫یه راه حل بهمون میده.
‫عمو، هیچ کسی تو خونه و مغازه نیست.
‫دیدین! به مشکل خوردن و فرار کردن.
‫ما همه داریم از روی ترس و وحشت حرف می زنیم.
‫لطفا با آرامش فکر کنید.
‫حتی اگر تصمیم بگیریم که ‫کار درست چیزیه که اون گفته...
‫هیچ کدوم ما نمی دونه رامالینگام کجاست.
‫من می دونم.
‫بعد از این که چوژان بهش زنگ زد ‫با عجله از خونه رفت...
‫و ازش خواست که ‫بره دنبال رامالینگام.
‫بهش زنگ بزن.
‫اونا دختر تو رو هم دزدیدن. ‫سریع باهاش تماس بگیر.
‫وقت تلف نکن. ‫بهش زنگ بزن.
‫وقتی رامالینگام رسید اینجا، ‫می تونیم درباره اش حرف بزنیم.
‫گفت زمانی که رامالینگام رو ببینه ‫بچه ها رو آزاد می کنه.
‫درست میگه.
‫اونا کسایی هستن که ‫تو این مسئله دست دارن.
‫بیایین زمانی که بودن ‫باقی صحبت ها رو انجام بدیم.
‫هیچ کدوم ما جرات رفتن ‫به اداره پلیس رو نداره.
‫لطفا همه چیز رو به شوهرتون ‫توضیح بدین.
‫بله گیتا؟
‫نترس و به چیزی که میگم گوش کن.
‫- هیچی نگو. ‫- چی شده؟
‫یکی دخترمون رو دزدیده.
‫نه فقط دختر ما. ‫چنتا دیگه از بچه ها هم گم شدن.
‫اونی که بچه ها رو دزدیده ‫تو یه ویدئو الان گفت...
‫همه رو آزاد می کنه اگر ما ‫عمو رامالینگام رو بهش تحویل بدیم.
‫تهدید کرده که همه رو می کشه.
‫حتما دخترمون خیلی ترسیده.
‫میشه یه طوری رامالینگام رو ‫بیاری اینجا لطفا؟
‫اگر اتفاقی برای دخترمون بیفته...
‫منم می میرم.
‫گنشان، چی شده؟
‫چرا داری گریه می کنی؟
‫بهم بگو چی شده؟ ‫تپش قلب گرفتم.
‫دخترم حمله ی تشنجی داشت.
‫باید ببریمش بیمارستان ‫ولی نتونستیم آمبولانس بگیریم.
‫نتونستی آمبولانس بگیری؟ ‫این ماشین که هست، مگه نه؟
‫برگرد.
‫- ولی سوریا... ‫- من با پسرم حرف می زنم.
‫این بچه مهم تره.
‫تشنج خطرناکه. ‫برگرد.
‫سریع برگرد گنشان.
‫فقط ما درباره ای ارتباط ‫آنیشا و راجیو می دونستیم.
‫پس کی آنیشا رو کشته؟
‫آخرین کاری که راجیو گرفته ‫از پکن بوده.
‫پکن؟
‫اونا 5 میلیون دلار
‫به حسابش تو پکن انتقال دادن.
‫برای انتقال همچین مقدار زیادی ‫نمیفتن زندان؟
‫امکان نداره.
‫تمامش به بیت کوین بوده.
‫بعد از این که ماموریت راجیو شکست خورد ‫اونا سعی کردن که بکشنش.
‫از کجا اینو می دونی؟
‫یه انتقالی از همون حساب...
‫به یه حساب دیگه تو سنگاپور هست.
‫این حساب کاربری طرفه.
‫زمانی که ما آنیشا رو رسوندیم فرودگاه...
‫این شخص رو اونجا دیدم.
‫دوستان، ترخیص هوایی ‫تا 5 دقیقه دیگه بیشتر نیست.
‫باید همین الان سوار بشیم. ‫در غیر این صورت نمی تونیم پرواز کنیم.
‫- کیه؟ ‫- همسرم.
‫- باهاش حرف بزن. ‫- احساساتی میشه.
‫بیا سریع برسیم اونجا.
‫چی شده سوریا؟
‫تلفنش رو خاموش کرد.
‫- خاموش کرد. ‫- حس می کنم یه مشکلی هست.
‫ولی هر دوتای شما باید برین.
‫نه، دوباره سعی کن بهش زنگ بزنی.
‫احتمالا آنتن نداده یا ‫شارژش تموم شده.
‫نه، یه مشکلی هست.
‫قبل از این که پرواز رو از دست بدیم، برین.
‫ببخشید.
‫لطفا به سرعت اون ها رو سوار کنید.
‫رفیق، با خودت ببرش.
‫- با من بیا. ‫- هر دوتاتون برین.
‫برای چی همه بیرون جمع شدن؟
‫منو ببخش، رامو.
‫سلام، رامالینگام. ‫همه ی ما منتظر توییم.
‫- منتظر من؟ ‫- هیچی نمی دونی؟
‫پس داشتی با کیفت ‫به کجا فرار می کردی؟
‫اصلا خبر نداری که سوریا برنامه اش چی بوده؟
‫می خوای بچه های ما ‫به خاطر جنایت های اون بمیرن؟
‫عمو، اونا بچه مون رو دستگیر کردن.
‫گفته که پسرتون دلیل همه چیزه.
‫من خیلی ترسیدم.
‫دلیلش پسر منه؟
‫- چی داری میگی؟ ‫- سلام عمو..
‫از آخرین باری که دیدم تون 25 سالی می گذره!
‫راجیوم.
‫منو شناختین؟
‫درست همون طوری که ‫خواسته بودی آوردیمش اینجا.
‫حالا بچه هامون رو آزاد کن.
‫نه این قدر سریع.
‫هنوز یه کار کوچیک دیگه هست که مونده.
‫تو، پسرکی که سبز پوشیده...
‫یه کادوی هدیه بیرون ‫خونه ی پلاک 7 هست.
‫بیارش.
‫دقیقا سر ساعت 2 ‫اون بچه ها رو بکش.
‫مردک عوضی. هر کاری خواسته ‫بودی رو انجام دادیم.
‫دیگه چی میخوای؟
‫فقط اونو می خوام.
‫بسته رو باز کن پسر.
‫عمو...
‫تو این بازی نقشی نداری.
‫می تونی بشینی.
‫شماها 15 دقیقه وقت دارین ‫قبل از اینکه ساعت به 2 برسه.
‫ولی فقط 2 ثانیه ‫برای انجام اینکار وقت نیاز دارین.
‫ممکنه هر کدوم از شماها باشه.
‫برام مهم نیست کدوم ‫یکی تون این کار رو می کنید.
‫به پدر سوریا شلیک کنید.
‫گریه نکنید.
‫دلیلی برای ترس ندارین.
‫تمام دوربین های امنیتی ‫این منطقه رو خاموش کردم.
‫می تونید بدون ترس بهش شلیک کنید.
‫این کار رو بکنید...
‫و بچه هاتون به سلامت برمی گردن خونه.
‫روی حرفم هستم.
‫زندگی دخترم برام ‫از همه چیز مهم تره.
‫داری چی کار می کنی؟
‫عجله نکن.
‫بهش شلیک نکن.
‫بله پینکی؟
‫اون آقایی که منو از مدرسه ‫برداشت رو یادت هست؟
‫گفت که دوستته.
‫افرادش 15 تا از بچه های اینجا رو دزدیدن.
‫دوستت یه ویدئو پخش کرد و گفت...
‫اگر تا 15 دقیقه دیگه کسی ‫عمو رامالینگام رو بکشه...
‫بچه ها رو آزاد می کنه.
‫عمو راگو اسلحه رو بیرون آورده.
‫خیلی ترسیدم.
‫پینکی، نترس.
‫- کاری که بهت میگم رو بکن. ‫- بگو عمو.
‫اون جعبه ی برق ‫بیرون مغازه رو می بینی؟
‫بله عمو.
‫برو و درش رو باز کن.
‫عمو، اینجا زده خطر.
‫نترس. ‫بازش کن.
‫یه فیوز بزرگ اونجا می بینی ‫اونو بکش بیرون.
‫عمو، تمام برق ها خاموش شد.
‫بیرون فروشگاه جایی رو ‫می بینی که بدرخشه؟
‫بله عمو.
‫خوبه. رد تایر می بینی؟
‫بله عمو. ‫رد تایر هست.
‫دنبالش کن.
‫سریع. ‫وقت نداریم.
‫شرمنده عمو. زندگی دخترم ‫از همه چیز برام مهم تره.
‫مطمئنم شما هم اگر اتفاقی برای پسرتون ‫میفتاد همین طوری فکر می کردین.
‫مردم فقط به خانواده های خودشون اهمیت میدن.
‫اگر پسرتون به ما اهمیت میداد...
‫سعی نمی کرد فرار کنه و قایم بشه.
‫عمو، تو جاده سنگاپور ‫رد تایر به سمت راست میره.
‫خیلی خب پینکی.
‫سعی کن برگردی.
‫عمو، دارین مایین دیگه نه؟
‫- ولی عمو رامالینگام... ‫- پینکی...
‫اون 15تا بچه ای که دستگیر شدن ‫اونا هم خانواده ی ما هستن.
‫اول باید اونا رو نجات بدم.
‫مشکلی برای پدرم پیش نمیاد.
‫برگرد.
‫نمی تونم این کار رو بکنم.
‫نمی تونم بهش شلیک کنم.
‫رامالینگام، تو و پسرت باید بیایین ‫اینجا و قضیه رو حل کنید.
‫به خاطر تو، ‫ما خانواده مون رو از دست دادیم.
‫هر چقدر می خواین منو سرزنش کنید.
‫منو بزنید.
‫ولی تو این 25 سال گذشته ‫همه شما خانواده من بودین.
‫گوش کنید، با همه تونم.
‫اگر بچه هامون به خاطر ‫من قراره کشته بشن...
‫منو بکشید.
‫چشمام رو می بندم.
‫دیگه نمی دونم کی منو کشته.
‫منو بکشید.
‫بهم شلیک کنید!
‫هیچ کدوم شما جرات ‫شلیک کردن بهش رون نداشت؟
‫انگار که هیچ کدوم تون ‫بچه هاتون رو دوست ندارین.
‫باشه، فراموشش کنید.
‫بذارین کاری که باید رو انجام بدم.
‫آیشو! اون آیشوی ماست...
‫نمی تونم وضعیت بد ‫اون بچه ها رو تحمل کنم.
‫یکی منو بکشه.
‫منو بکشید.
‫مردم منو بکشید. ‫منو بکشید.
‫من بهت شلیک می کنم.
‫شرمنده برادر، ‫من بهت شلیک می کنم.
‫گفتی که چشمات رو می بندی.
‫اون دختر منه.
‫چشمات رو ببند.
‫لطفا چشمات رو ببند برادر.
‫چشمات رو ببند.
‫می دونم که ماشه رو نمی کشی.
‫بدتش به من. ‫بذار من این کار رو بکنم.
‫بده من!
‫ما همه اومدیم اینجا که زندگی بسازیم.
‫هیچ کدوم ما دل کشتن ‫یه آدم دیگه رو نداره.
‫بیایین وقت تلف نکنیم.
‫هر اتفاقی افتاد، افتاد.
‫احمق های احساساتی.
‫بذارین این بشه یه ‫درس زندگی برای همه تون.
‫همه شون رو بکشید
‫اسلحه ها رو پر کنید.
‫- کیه؟ ‫- نمی دونم.
‫با هیچ کدوم از اون نگهبان ها ‫نمی تونم ارتباط برقرار کنم.
‫و نمی دونم اون بچه ها کجان.
‫تمام واحدها.
‫سلام عمو؟
‫ممکنه مردم اونجا احمق باشن، ‫ولی خودتون باید بهتر بدونید.
‫واقعا می خواین برای نجات زندگی خودتون ‫زندگی 15 تا بچه ی دیگه رو به خطر بندازین؟
‫زمانی که 13سالم بود ‫پدر خودم رو کشتم.
‫اصلا مشکلی با ‫کشتن این بچه ها ندارم.
‫امروز 15 تا جسد تو محله تون خالی میشه.
‫چطوری می تونی با خودت کنار بیای؟
‫وجدانت به درد نمیاد؟
‫باشه، دیگه فراموشش کن.
‫بهت آخرین شانس رو میدم.
‫اگر بتونی اون بچه ها رو تنهایی نجات بدی ‫این کار رو می کنی؟
‫یا اینکه مثل همیشه ‫از روی ترس فرار می کنی؟
‫بهم بگو باید چی کار کنم؟
‫برو مغازه ات.
‫و بعد...
‫آره، پیشخون دوم.
‫بالا رو نگاه کن. یه قوطی پیدا می کنی ‫که روش عکس موش زده.
‫می دونم که از ریسک کردن می ترسی.
‫برای همین راحت ترین راه خروج رو بهت دادم.
‫اگر که می خوای اون بچه ها
‫برگردن پیش پدر و مادرهاشون ‫تا 10 دقیقه دیگه...
‫اون قوطی رو باز کن و بخورش.
‫مامان!
‫بابا...
‫بچه هامون برگشتن.
‫آیشو!
‫مامان...
‫حالت خوبه؟
‫تمام بچه هامون برگشتن. ‫خیلی خوشحالم.
‫سوریا...
‫منو ببخش. ‫انتخابی نداشتم.
‫باید برمی گشتم.
‫اگر می دونستم که دخترت تو خطره،
‫منم ازت می خواستم که برگردی.
‫مردم ما هرگز به پدرم آسیب نمی زنن.
‫ما یه خانواده ی بزرگیم.
‫بابا؟
‫سوریا، عزیزم.
‫حالت خوبه درسته؟
‫خوبم بابا.
‫خدا حفظت کنه پسرم.
‫خدا حفظت کنه.
‫خوشحالم که تونستم ببینمت.
‫برای چی اینو گفتی بابا؟
‫این تمام چیزیه که می خوام.
‫بابا، داری خونریزی می کنی.
‫بابا؟ بابا...
‫بابا، چی شده؟
‫میشه یکی زنگ بزنه آمبولانس؟
‫- منو ببخش سوریا. ‫- بابا، چرا؟
‫من سم خوردم.
‫برای چی بابا.
‫راه دیگه ای برای نجات اون بچه ها نداشتم.
‫25 سال پیش، ‫تو ازم 10 دقیقه وقت خواستی.
‫به سرعت از اینجا میریم.
‫بابا، منو برای ده دقیقه ببر تو اون خونه.
‫می تونم مردی که ‫عمو بهارات رو کشته پیدا کنم.
‫اگر سعی نمی کردم که ‫از دست اون مشکل فرار کنم...
‫می تونستیم زمانی که راجیو هنوز ‫خیلی بچه بود اون رو بگیریم.
‫و تبدیل به این هیولا نمیشد.
‫همیشه سر خطر کردن، تو رو منصرف ‫می کردم، ولی دیگه تموم شد.
‫ممکنه من بزرگت کرده باشم...
‫ولی شبیه به من نیستی.
‫مثل مادرتی.
‫هر زمان که کسی مشکل داشت...
‫مادرت همیشه نفر اولی بود ‫که پا پیش میذاشت.
‫اون زمان، خیلی منو عصبی می کرد.
‫ولی تا زمانی که آدمایی مثل ‫راجیو تو این دنیا هستن...
‫به افرادی مثل تو و مادرت نیاز داریم.
‫تو تحصیل کرده ای.
‫با استعدادی.
‫قوی هستی.
‫پدرت تنها نقطه ضعف توئه.
‫نه، بابا. ‫این حقیقت نداره.
‫حالت خوب میشه بابا. ‫بابا؟
‫بابا...
‫بابا، آمبولانس رسید اینجا.
‫حالت خوب میشه بابا.
‫زود باشین.
‫مراقب باشین.
‫بابا، آمبولانس اینجاست.
‫بابا، تو تمام زور و قوت منی.
‫بابا، هیچ اتفاقی برات نمیفته.
‫سریع می رسیم بیمارستان.
‫آمبولانس اینجاست...
‫قدرت واقعی من تویی بابا.
‫بدون تو نمی تونم زندگی کنم.
‫بابا، بیدار شو.
‫بیا ببریمت بیمارستان.
‫نجاتت میدم.
‫برادر، لطفا صداش کن. ‫به صدای تو جواب میده.
‫خواهر، شما صداش کن.
‫اگر صدای شما رو بشنوه بیدار میشه.
‫لطفا یکی یه چیزی بگه؟
‫بابا، منو تنها نذار. ‫لطفا بابا.
‫باهام بمون بابا. ‫این طوری یتیم میشم.
‫سوریا، وقتی می بینم این طوری داری ‫درد می کشی، خیلی خوشحال میشم.
‫دیدنت که داری گریه می کنی ‫بابا، لطفا بیدار شو...
‫نمی تونم از ذهنم خارجش کنم.
‫تو تمام بچه ها رو نجات دادی و ‫کل جامعه رو خوشحال کردی.
‫ولی نتونستی پدر خودت رو نجات بدی.
‫اون یه احمقه.
‫همون آدم ساده ایه که 25 سال پیش بود.
‫فکر می کرد داره بچه ها رو نجات میده، و...
‫بدون یه لحظه تردید سم رو خورد.
‫چی بهم گفتی؟
‫گفتی وقتی عصبانی میشم ‫مغزم درست کار نمی کنه؟
‫چی بود؟
‫از نظر احساسی بی ثباتم.
‫حالا تو عصبانی نیستی؟
‫نمی خوای که منو بکشی؟
‫حالا دیگه برابریم.
‫تو رو آوردم تو سطح خودم.
‫حالا بیا دنبالم.
‫می دونم که میای سراغم.
‫نمی خوام به این فکر کنی که من کجام.
‫بهت میگم.
‫برج شهر. ‫طبقه ی 54ام.
‫جرات داری بیا.
‫زود باش!
‫برای چی آنیشا رو کشتی؟
‫برای چی کشتی اش؟ ‫من اونو به تو سپردم.
‫بهم بگو. ‫چرا؟
‫برای چی کشتی اش؟
‫بهم بگو.
‫زمانی که تو بچگی همدیگه رو دیدیم ‫و با هم وقت گذروندیم...
‫تو رو دوست خودم فرض می کردم.
‫ولی برای چی همیشه ‫این قدر غرور داشتی؟
‫برای چی این قدر خشمگین بودی؟
‫اگر وارد زندگی ام نشده بودی...
‫احتمالا هنوز پدرم رو داشتم.
‫حتما آنیشا کنارم بود.
‫از بچگی، هر زمان که یه اتفاق ‫خوب تو زندگی ام میفتاد...
‫تو با کله می اومدی تو و ‫همه چی رو خراب می کردی.
‫تو پدرت رو کشتی.
‫شروع کردی به جرم و جنایت.
‫تو بودی که همسرت رو بچه ات رو ‫تو خطر انداختی.
‫پدرم یه آدم بی گناه بود.
‫جرم اون چی بود؟
‫شکست درد داره مگه نه؟
‫منم همین احساس رو داشتم.
‫زمانی که آنیشا مرد...
‫همین درد رو حس کردم.
‫وای خدا.
‫پیروزی و شکست؟
‫هنوزم فکر می کنی که یه رقابته؟
‫آره!
‫می دونی چی بدتر از مرگه؟
‫زمانی بمیری که انتقامت رو کامل نکردی.
‫من پدرت رو کشتم و تو رو نابود کردم.
‫همین برای من کافیه.
‫اومدی اینجا که منو بکشی درسته؟
‫پام رو ول کن.
‫ولش کن!
‫آره، می خوام که بکشمت.
‫و انتقام مرگ پدرم رو می گیرم.
‫ولی مردی که همسرت رو کشت...
‫همچنان صحیح و سالم تو این شهره.
‫ولی تو اینو نمی دونی درسته؟
‫به چی زل زدی؟
‫می دونم که چینی ها پولت رو ‫به بیت کوین بهت دادن.
‫و بعد از این که ماموریتت شکست خورد ‫یکی دیگه رو اجیر کردن که زنت رو بکشه.
‫ولی به این قضیه فکر نکردی درسته؟
‫مغرت درست عمل نکرد، ‫چون عصبانی بود.
‫نمی تونستی مردی که ‫آنیشا رو کشته پیدا کنی...
‫و انتقامت رو بگیری، مگه نه؟
‫سوریا...
‫داری دروغ میگی مگه نه؟
‫اون طرف کیه؟ ‫بهم بگو.
‫منو بیار بالا.
‫منو بیار بالا سوریا.
‫خداحافظ راجیو.
‫منو بیار بالا مرد.
‫بابا، وقتی هر سال، زمان سالگرد بابا ‫به اینجا میاییم...
‫برای چی برای اون آقاهه هم گل میاری؟
‫مامان گفته که اون آدم بدی بوده.
‫واقعا آدم بدی بوده.
‫ولی زمانی که همسن تو بود، ‫پسر خوبی بود.
‫این که اون آدم بدی شد، ‫و من سوپرمارکت داشتم...
‫هر دو یه دلیل داشت.
‫پدرهامون.
‫این گل ها رو برای این میذارم ‫تا به خودم یادآوری کنم.
‫هیچی از چیزهایی که گفتی رو نفهمیدم.
‫باشه، خب وقتی بزرگ شدی ‫دوست داری چی کار کنی؟
‫برای چی می پرسی؟
‫بهم بگو دیگه.
‫یه خلبان جنگنده چطوره؟
‫عالیه!
‫راستش نه...
‫اون عمویی که تو سنتوسا ترن هوایی رو ‫راه می اندازه می شناسی؟
‫می خوام مثل اون باشم و ‫هر روز سوار ترن هوایی بشم.
‫چرا که نه!
‫یا چطوره مثل تو بشم و ‫تو مغازه کار کنم؟
‫چرا؟
‫اون طوری هر روز شکلات می خورم.
‫اونم کار خوبیه. ‫ عالیه.
‫بابا، برای چی من هر چی که میگم ‫همیشه میگی باشه، یا عالیه؟
‫آرزوهای دیگه ات رو بهم بگو.
‫می خوام مثل بتمن بشم و ‫با چتر بپرم بیرون.
‫می خوام مثل مرد عنکبوتی بشم ‫و با آدم بدا مبارزه کنم.
‫می خوام مثل شین چان بامزه باشم ‫و باتووسکی رو بزنم.
‫می دونی پشه های دورامون چطوری ‫تو آسمون پرواز می کنن؟
‫خیلی بالا پرواز می کنه؟
::. www.Doostihaa.com .::