وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫(«شرطة» در عربی به معنای پلیس است)
‫ولم کنید، همین حالا!
‫- نمی تونم نفس بکشم! ‫- پاهای کوفتیش رو نگه دار!
‫تکون نخور!
‫- نمی تونم نفس بکشم! ‫- تکون نخور!
‫پانزده نفر در اعتراضات ‫دیروز بازداشت شده اند.
‫ناآرامی ها ناشی از دستگیری ‫«طالب بن حسی» است
‫که روز چهارشنبه در بخش ‫مراقبت های ویژه بستری شد
‫مرکز، درحال پرواز بر روی محله ی ‫سوالگاردن هستیم، تجمع آنچنانی دیده نمی شود.
‫معاون بازرس پلیس معتقد است ‫که اوضاع رو به عادی شدن است.
‫ما در منطقه حضور داریم. ‫افراد جوان تحت کنترل ما هستند.
‫بن حسی با ماشین مسروقه ای بعد ‫از تعقیب و گریز با پلیس دستگیر شد
‫و بعدا به بیمارستان منتقل شد. ‫شرایط او بحرانی توصیف شده است.
‫- باشه؟ ‫- آره، آره، قبوله.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- خودت چطوری؟
‫پس، پولسِن...
(در دسترس نیست)
‫سلام.
‫- دوباره خراب شده؟ ‫- آره.
‫- بنجل آشغال. می تونی کار کنی؟ ‫- آره، احتمالا آب رسانش خراب شده.
‫ماریان هم خونه ست، مریضه. ‫برای تیم گشت زنی اسم نوشتی؟
‫- نه، تو این فکر بودم که گزارش بنویسم. ‫- می خوام همه مشغول گشت زنی باشن.
‫و در ضمن
‫ازت می خوام که با ‫مایک اندرسن گشت بزنی.
‫یکی رو می خوام که چهار چشمی ‫مراقبش باشه تا این جریان ها تموم بشن.
‫کمیته تحقیقات پلیسی ‫من رو احضار کردن.
‫باید با هرکسی که اون شب ‫شیفت داشته صحبت کنن.
‫- بهشون زنگ می زنم. ‫- خوبه.
‫اگه خواستی در مورد هر چیزی ‫حرف بزنی، در اتاقم همیشه به روت بازه.
‫- ممنون. ‫- یه کم دیگه می بینمت.
‫حتما.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- بفرما. ‫ اوه، خیلی ممنون.
‫باید با مایک اندرسن بری گشت زنی.
‫می خوام مغزم رو بریزم کف اتاق. ‫چرا نشانش رو ازش نمی گیرن؟
‫- مثل کوفود و پولسن. ‫- اونا یه هفته دیگه برمی گردن.
‫- اینطور فکر می کنی؟ ‫- اونا پلیس هستن.
‫هیچکس جرئت نداره ‫بر علیه شون شهادت بده.
‫راستی اون شب تو هم ‫شیفت داشتی، مگه نه؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫ممنون که خارج از وقت ‫کاری تون به اینجا اومدید.
‫بخاطر جریان طالب بن حسی ‫کلی مشکل برامون پیش اومده.
‫شرایطش پایداره، اما اگه وضعیتش ‫تغییر کنه ناآرامی ها زیادتر میشه.
‫پس تمرکز اصلی مون روی این ‫موضوعه. بن حاسی اهل سوالگاردنه.
‫پس از این منطقه دوری کنید مگر اینکه ‫برای انجام کار خاصی مجبورید به اونجا برید.
‫حضور ما ممکنه درگیری ها ‫رو تشدید کنه. سوالی هست؟
‫- بله؟ میلز؟ ‫- کوفود و پولسن کجان؟
‫به اجبار اینجا نیستن تا زمانی که تصمیم ‫گرفته بشه اتهامی برعلیه شون وارده یا نه.
‫این پروسه ی همیشگیه و ‫طبیعتا انتظار دارم که تبرئه بشن.
‫- مرخصی هامون چی میشه؟ ‫- اضافه کاری ها پرداخت میشن.
‫به زودی بچه هامون یادشون ‫نمیاد که ما کی هستیم.
در هر صورت، به حال ‫تو زیاد فرقی نمی کنه.
‫- حسابت رو می رسم. ‫- وای ترسیدم.
‫لطفا دهنتون رو ببندید!
‫شما هیجان زیادی دارید، اما از هرکاری ‫که به بهبود اوضاع کمک کنه دریغ نمی کنم.
‫و به یاد داشته باشید... وظیفه ی ماست ‫که در مقابل آشوب از مردم محافظت کنیم.
‫پس بیاید آسایش و قانونمندی رو بازگردونیم ‫قبل از اینکه کسی بهش شبهه ای وارد کنه.
‫برنامه کاری تون رو مشخص کنید.
‫روز خوبی داشته باشید و اون ‫بیرون مواظب هم دیگه باشید.
‫موفق باشی. قراره ‫روز طولانی ای بشه.
‫پس هشت ساعت باید با ‫عینک آفتابیش سروکله بزنی.
‫- من نگران سلیقه ی موسیقیش هستم. ‫- اون یه پلیس کوچولوی طرفدار راکه.
‫شدیدا طرفدار گروه «والبیته».
‫اگه بعدا خواستی در موردش ‫حرف بزنی، نوشیدنی به حساب من.
‫اگه تا اون موقع ‫زنده موندم، باشه.
‫- عصر بخیر، افسر رونینگ. ‫- موفق باشی.
‫ایناهاش. آماده ای بریم؟
‫- بله. ‫- خوبه.
‫- بچه داری؟ ‫- نه هنوز.
‫- متاهلی؟ ‫- بله.
‫- اما هیچ حلقه ای توی انگشتت نیست. ‫- در طول ساعات کاری ازش استفاده نمی کنم.
‫یادته که حلقه ی لارسن در حین ‫ماموریت توی حصار گیر کرد؟
‫- پوست دستش مثل موز ازش کنده میشد. ‫- زیاد خوب نبود.
‫نه. به این خاطر انگشتر ‫رو دستت نمی کنی؟
‫یا فقط حوصله ش رو نداری؟
‫چی؟ سکوتت رو بله در نظر می گیرم.
‫از مرکز به تمام واحدها. بعد از ‫پرتاب سنگ به یکی از همکاران
‫به دنبال مجرمی ‫مرد، ۱۵ تا ۲۰ ساله،
‫با ۱۷۵ سانتیمتر قد و ‫پوست قهوه ای می گردیم.
‫به رونینگ حمله شده؟
‫- دروغ میگی تا رونینگ کوچولو رو نجات بدی؟ ‫- من افسر ناظرش بودم.
‫این حتی ماجرا رو جالب تر می کنه. ‫چه ژست معلم طوری به خودت گرفتی.
‫پاداشت و توبیخ هاش هم ‫حتما دستکاری می کردی.
‫جنس بنجل به درد نخور.
‫آروم باش، هویر. فقط ‫سربه سرت می ذارم.
‫نمی تونن درست حسابی بپیچنش؟
‫برای مشخص شدن این ‫موضوع که آیا دو افسر پلیس
‫با استفاده از زور طالب ‫بن حسی رو دستگیر کرده اند،
‫کمیته ی تحقیقات پلیسی بررسی های ‫گسترده ای رو به جریان انداخته است.
‫مردک ایکبیری.
‫اول اون بوده که به سمتشون هجوم ‫آورده. اون بن حسی یه آشغاله.
‫معلومه که روی زمین خوابوندنش. ‫ما هم بودیم همین کار رو می کردیم.
‫بعدش یه پشتِ میز نشینِ گوساله باید ‫بررسی کنه که کارشون درست بوده یا نه.
‫داشته با سرعت ۲۰۰ کیلومتر ‫در ساعت توی شهر جولان می داده.
‫این که کسی نمرده یه معجزه ست.
‫هیچکسی راجع به این موضوع حرفی نمی زنه. ‫تصور کن اگه به یه بچه ی کوچیک میزد.
‫- میشه یه چیز دیگه گوش بدیم؟ ‫- اختیارش با کسیه که پشت فرمون نشسته.
‫تو شجاعی. پس مسئولیت ‫سرگرم کردن من با توئه.
‫از صبح تا الان چهار کلمه حرف ‫نزدی و منم کاملا حوصله م سر رفته.
‫- یه داستان برام تعریف کن. ‫- می خوای چی بشنوی؟
‫بزرگ ترین گندی که ‫سرکار بالاآوردی چی بوده؟
‫- تا حالا چنین چیزی پیش نیومده. ‫- چرت نگو، همه یه گندی بالا آوردن.
‫خب؟ زودباش. ‫بریزش بیرون.
‫چی شد؟ زودباش.
‫توی شهر وستگنن یه کارآموز بودم.
‫ازم خواسته شده بود که به زیرزمین ‫برم و یه جعبه نارنجک دودزا بیارم.
‫بعدش؟
‫وقتی که بلندشون کردم، یکی از نارنجک ها ‫شکاف برداشت و باعث شد فعال بشه.
‫وای نه، تو چی کار کردی؟
‫جعبه ی لعنتی رو انداختم ‫و پا به فرار گذاشتم.
‫فقط فرصت این رو داشتم که در ‫رو ببندم و بعدش صدای انفجار اومد.
‫- و یه انفجار دیگه. و یکی دیگه. ‫- همه فرار کردن؟ لعنتی!
‫- انبار ضدانفجاره، درسته؟ ‫- بله، بله.
‫در ورودی تقویت شده بود و ضخامت ‫هر کدوم از دیوارها دو متر بود.
‫خیال کردم نارنجک ها تموم ‫شدن و جون سالم به در بردم.
‫بعدش صدای آژیر خطر رو شنیدم.
‫مردم داشتن این طرف و اون طرف ‫می رفتن و دود کل ساختمون رو گرفته بود.
‫خیلی مسخره ست، مرد.
‫- این آخر ماجرا نیست. ‫- بازم مونده؟
‫نیم ساعت طول ‫کشید تا متوجه بشیم،
‫دو نفر رومانیایی ‫توی دستشویی بودن.
‫خفه شو
‫اونا توی دود نشسته بودن و ‫سرفه و استفراغ می کردن؟
‫بسه دیگه
‫لعنت بهشون. ‫کولی های احمق. می دونی؟
‫به همین دلیل خیلی جون سخت اند.
‫- راه بیفتیم؟ ‫- بله.
‫کولی های عوضی، مرد.
‫با خودشون فکرکردن می تونن یه شب ‫اونجا لنگر بندازن و غذای گرم بهشون برسه.
‫تا قبل از ساعت ۱۹ تموم کارهاشون ‫رو انجام میدن وگرنه به شام نمی رسن.
‫هر کولی که از فروشگاه بروگسن دزدی می کنه، ‫به خزانه ی دولت ۵۰ هزار کرون ضرر زده.
‫اما برای گرفتن یه دفتر یادداشت
‫باید کلی درخواست بنویسی.
‫مرکز، اینجا رومئو ۱۴۰۵، ‫درخواست استعلام خودرو دارم، تمام.
‫رومئو ۱۴۰۵، به گوشم.
‫مرکز درخواست استعلام ماشین ‫«براو مایک» به شماره پلاک ۷۹۷۵۷.
‫تکرار می کنم: بی ام ۷۹۷۵۷. ‫ به گوشم.
‫- چرا خب؟ ‫- همینجوری یه حسی دارم.
‫رومئو ۱۴۰۵، ماشین ‫بی ام به شماره ی ۷۹۷۵۷
‫مرسدس کلاس E متعلق ‫به حمزه الفارسی، تمام.
‫- مرکز دریافت شد، رومئو ۱۴۰۵ تمام. ‫- یه ماشینِ ترکیه ایه.
‫- اون رو دیدی؟ ‫- بله.
‫ما رو مسخره کردن. مواظب ‫باش چیزی به شیشه پرتاب نکنن.
‫دارن میرن سمت سوالگاردن. ‫نباید از اونجا دور بمونیم؟
‫یه خردسال صندلی عقب نشسته.
‫- چطوری، مایک؟ ‫- اون کوفتی رو کم کن.
‫هر دوتاتون از ماشین پیاده شید.
‫- چی به خورد اون نره غول می دید؟ ‫- اون؟ سیب زمینی.
‫- فقط سیب زمینی؟ ‫- بله.
‫- شاگرد گنگستر بازی هات کجا رفت؟ ‫- شما تنها گنگستر اینجایید، رئیس.
‫- توی ماشین تو چی کار می کرد؟ ‫- پسرعمومه.
‫شماها و چه به عطر ‫زدن؟ بوی گند میدی.
‫یا شایدم این بوی طویله ایه ‫که ازش اومدی؟ ها؟
‫واسه بار آخر میگم، از ‫کوچیک ترها دور بمون، شیرفهم شد؟
‫همونجا بمون، تکون نخور.
‫حتما.
‫خوبه.
‫خیلی خوب. حالا گم شو.
‫رومئو ۱۴۰۵، متوجه شدیم ‫که توی سوالگاردن هستید، تمام.
‫مرکز، دنبال یه ‫خودرو رفتیم، تمام.
‫رومئو ۱۴۰۵ دریافت شد. کارِتون رو ‫تموم کنید و از اونجا خارج شید. تمام.
‫- کِی میری برای توضیحات؟ ‫- نمی دونم.
‫من چند بار به اونجا رفتم. اگه ‫خواستی در موردش حرف بزنی بهم بگو.
‫- ممنون. ‫- چاکرم.
‫سامی، بی خیال، از پسش بر میام.
‫عیسی، در موردش حرف زدیم. ‫به اندازه ی کافی بزرگ نیستی.
‫- می خوام برادر بزرگ باشم، سامی. ‫- به اندازه ی کافی بزرگ نیستی.
‫می خوای کمک کنی؟ از تمیز کردن شروع ‫کن. بعد در موردش صحبت می کنیم، باشه؟
‫مواظب باش.
‫- کاملا مشغول کاری. ‫- بله. اون می خواد برادر بزرگ باشه.
‫- این به پدر مادرش مربوط نیست؟ ‫- منظورم اون داداش بزرگ نیست.
‫«برادرهای بزرگ» غروب ها ‫گشت زنی می کنن تا امنیت برقرار شه.
‫- فکر نمی کردم بیاید. ‫- به پلیس زنگ زدی؟
‫پیرمرد داره یه خورده چاق میشه؟
‫(کثافت زره پوش)
‫کی این چرت وپرت رو نوشته؟
‫- سلام! کسی خونه نیست؟ ‫- چرا از من می پرسی؟
‫- چون یه کله خرابی. ‫- درست مثل تو.
‫- دنجیل و عیسی، برید هوا خوری. ‫- یاالله، بریم.
‫درکت نمی کنم رفیق.
‫اونا همه چی دارن و بازم ‫اینجا رو به هم می ریزن.
‫- شاید فقط دنبال توجه اند. ‫- آره. خودت رو بی گناه جا بزن.
‫اینجا قربانی ای وجود نداره. ما ‫مسئولیت کارهامون رو برعهده می گیریم.
‫مثل وقتی که عقب ‫ماشینم نشسته بودی؟
‫- چیز دیگه ای هم هست؟ ‫- عثمان با یه پسر بود.
‫- داره جلوی خونه ات آموزششون میده. ‫- خودم بهش رسیدگی می کنم.
‫- نه، کار ماست. ‫- پس بیشتر به اینجا سر بزنید.
‫سامی! سامی! ‫ سریع بیا بیرون!
‫هوی!
‫اینجا چه خبره؟
‫این زن می خواد ما رو ‫فقیر و احمق جا بزنه.
‫من فقط پرسیدم نظرت در مورد ‫بلایی که به سر طالب اومده چیه؟
‫با این برنامه های مسخره تون، ‫فقط دنبال دردسرید.
‫- سعی کردی بهم رشوه بدی! ‫- می تونی به من پول بدی.
‫- جالب نیست! ‫- ما باید تمیز کنیم. بیاید.
‫- میشه ازتون چند تا سوال بپرسم؟ ‫- خیر. میشه از اینجا برید؟
‫به پلیس هایی که به بن حسی ‫حمله کردن اتهامی وارده؟
‫از سخنگوی پلیس ‫بپرسید، باشه؟ ممنون.
‫این بازداشت خشونت آمیز ‫توصیف شده. نظر شما چیه؟
‫- سعی کردی بهشون رشوه بدی؟ ‫- پرداخت پول به مختصص ها چیز عادی ایه.
‫اونا به سن بلوغ نرسیدن. ‫توی چی تخصص دارن؟
‫- تو فقط دنبال اینی که دردسر درست کنی. ‫- این کار شما نیست؟
‫شما دو دقیقه فرصت دارید که وسایل تون ‫رو جمع کنید و از اینجا بزنید به چاک.
‫- برید. ‫- برید
‫- توی دانمارک خبرنگارها آزادن هرجایی برن. ‫- اطرافت رو نگاه کن.
‫اینجا دانمارک نیست.
‫میشه به دوربین نگاه ‫کنی و تکرارش کنی؟
‫اگه یه بار دیگه ببینمت، ‫بازداشتت می کنم. فهمیدی؟
‫بله.
‫کله قندی.
‫بیا اینجا.
‫- چی؟ ‫- بیا اینجا.
‫- بی خیال شو. ‫- چیزی نیست.
‫چی زر زدی اون موقع؟
‫- اینکه توی دانمارک خبرنگارها آزادن... ‫- چی گفتی؟
‫اینطوری جواب نمیده. بریم.
‫بیا. فایده نداره.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫(لعنت به پلیس)
‫ عوضیا.
‫ما این نشان رو اینجا گذاشتیم تا ‫مردم بتونن شب ها با خیال راحت بخوابن.
‫باید نشون شون بدیم ‫که کی تصمیم می گیره.
‫وگرنه دیگه نمی تونیم بدون ‫پشتیبانی ارتش به اینجا بیایم.
‫باید یکی همیشه بالا سرشون باشه.
‫اونا جوان اند. خودت تا حالا از این ‫کارها نکردی؟ من که تجربه ش رو داشتم.
‫بله البته. اما تو پلیس شدی.
‫اونا تبدیل به فروشنده ی ‫مواد و مجرم تبه کار میشن.
‫اولش عادی به نظر می رسن، ‫بعدش شروع می کنن به پاچه گرفتن.
‫یه روزی هم با اسلحه جلوت ‫می ایستند. تا حالا تجربه ش رو داشتی؟
‫- داشتی؟ ‫- نه.
‫من داشتم. اتفاقیه که ‫دیدگاهت رو عوض می کنه.
‫هروقت که این کار رو اندازه ی ‫من انجام دادی، می فهمی چی می گم.
‫باشه، اوکی.
‫آره.
‫باشه.
‫به چی زل زدی، احمق؟
‫کارت شناسایی داری؟ ‫اسم؟ تاریخ تولد؟
‫- اسمم آموس الشامیه. با کد ملی ۰۷۰۶۲... ‫- چهار رقم آخر چی؟
‫- مجبور نیستم به تو بگم. ‫- داری چیزی رو مخفی می کنی؟
‫نه، کدملی خودت چیه؟
‫- باید کد ملیت رو بدونم. ‫- می تونی مال من رو داشته باشی.
‫- چرا من رو متوقف کردی؟ ‫- فیلم نگیر.
‫- در فضای عمومی می تونی فیلم بگیری. ‫- اگه در کار ما خلل ایجاد کنه، نمی تونی.
‫- تو بدون هیچ دلیلی جلوی من رو گرفتی. ‫- ببین، آموس.
‫تو مشکوکی به اینکه اسلحه داری.
‫- بر چه اساسی؟ ‫- خواهی فهمید. باید اول تفتیش بدنی بشی.
‫- شما حق انجام این کار رو ندارید. ‫- فهمیدم چهار تا کلمه بلدی.
‫دهنت رو ببند، وگرنه ‫می ندازمت توی بازداشتگاه.
‫می خوای انجامش بدم یا نه؟
‫این تفتیش غیرقانونیه.
‫جسم تیزی توی جیبت نداری؟
‫لباس، کفش ها و جوراب هات ‫رو دربیار. حواست به اونا باشه.
‫دست بجنبون.
‫زودباش، لعنتی. تمام ‫روز رو وقت نداریم.
‫- تموم نشد؟ ‫- نه، اصلا.
‫باید همه چیز رو چک ‫کنم. لباس هات رو در بیار.
‫درشون بیار!
‫همین الان!
‫- داری چه غلطی می کنی؟ ‫- داری چی کار می کنی؟
‫نه... اینجا چیزی نیست.
‫تو چشم من زل می زنی، جونور؟
‫چیه؟
‫می خوای من رو بزنی؟
‫چیه؟
‫کثافت
‫الان کارمون تموم شده، درسته؟
‫آره.
‫الان تموم شده.
‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫خوبه.
‫هوی! ‫بس کن!
‫- بذار برم، مرد! ‫- تکون نخور!
‫به پلیس چیز ‫پرت می کنی، کله پوک؟
‫- دوستات کجان؟ ‫- من هیچ کاری نکردم!
‫- چرا فرار کردی؟ ‫- چونکه دنبالم کردی!
‫- لازمه وقتمون رو صرف این کار کنیم؟ ‫- بگو که اونا کجان.
‫از مرکز به تمام واحدها، طالب بن ‫حاسی به دلیل جراحت بدنی از دنیا رفت.
‫انتظار داریم در مناطق تحت ‫نظارت تنش ها افزایش پیدا کنن.
‫تمامی واحدها گوش ‫به زنگ باشند، تمام.
‫این چیزیه که ‫اتفاق میفته وقتیکه
‫افسر در خطر! ‫افسر در خطر!
‫سرت رو بنداز!
‫رومئو ۱۴۰۵، ‫موقعیت تون کجاست، تمام.
‫مرکز، ما در سوالگاردن ‫بهمون سنگ پرتاب شد.
‫- رومئو ۱۴۰۵، به گوشم... ‫- رومئو ۱۴۰۵ پرتاب سنگ رو اعلام کرده.
‫مرکز، در حال رانندگی به
‫رومئو ۱۴۰۵ به گوشم
‫زودباش، باز کن!
‫گداهای عوضی!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- پلیس. برگردید داخل.
‫برگرد داخل!
‫به خودکار نگاه کن!
‫هوی، هوی، هوی.
‫فقط این رو نگاه کن.
‫- احساس درد نداری؟ ‫- نه.
‫از مرکز به براوو ۱۴۱۳، ‫سیگنال اضطراری، به گوشم.
‫از مرکز به براوو ۱۴۱۳، به گوشم.
‫مرکز، در منطقه ی سیکادِوِج با سنگ ‫بهمون حمله شد. نزدیک ده تا جوان.
‫ما از منطقه خارج شدیم. به گوشم.
‫براوو ۱۴۱۳، به پایگاه برگردید ‫و خودرو تون رو تغییر بدید. تمام.
‫مرکز، توسط گروه ‫بزرگ تری غافلگیر شدیم.
‫حرکت! حرکت! ‫متفرق بشید!
‫گلف ۱۴۰۱ صحبت می کنه، اونا ‫ما رو محاصره کردن، به گوشم.
‫گلف ۱۴۰۱، براتون کمک ‫می فرستیم. همین الان. تمام.
‫از رومئو ۱۴۰۵ به مرکز، ‫سیگنال اضطراری، به گوشم.
‫رومئو ۱۴۰۵، به گوشم.
‫مرکز، ما به یه ‫ساختمون پناه بردیم
‫- ساختمون کرنبیدوج. ‫- ساختمون کرنبیدوج.
‫با خودرو تصادف کردیم و ‫به کمک احتیاج داریم، تمام.
‫به رومئو ۱۴۰۵ سنگ پرتاب ‫شده و خودرو رو ترک کردند.
‫رومئو ۱۴۰۵، درحال حاضر ‫هیچ نیروی کمکی در دسترس نیست.
‫دنبال نقطه ی دیگه ای خارج از سوالگاردن ‫باشید، که بشه دنبال تون اومد، تمام.
‫هیچکس نمیاد اینجا.
‫هیچکس جرئت نداره ‫پاشو اینجا بذاره.
‫لعنتی
‫لعنتی.
‫تو همینجا بمون.
‫بیا، فکر کنم اندازه ت باشه.
‫- باید بذاریم پسره بره... ‫- با خودمون می بریمش.
‫اون می دونه که ارازل اوباش کجان.
‫- چطوری از اینجا بریم بیرون؟ ‫- چرا باید بهتون بگم؟
‫ببین، تو از حق و حقوقت خبر داری.
‫آره، چون پلیس ‫دائما بهم گیر میده.
‫برای تعرض به حقوق شهروندیت،
‫می تونی درخواست خسارت کنی.
‫هیچکس حرف من رو باور نمی کنه.
‫می تونی من رو به ‫عنوان شاهد معرفی کنی.
‫پس... چقدر بهم ‫می رسه اگه شکایت کنم؟
‫از کجا می تونیم بریم بیرون؟
‫- اونجا. ‫- و الان کجاییم؟
‫اینجا.
‫- از رومئو ‍۱۴۰۵ به مرکز. ‫- رومئو ۱۴۰۵، به گوشم.
‫مرکز ما به سمت پارکینگ های ‫تورنسکادِوِج حرکت می کنیم، تمام.
‫رومئو ۱۴۰۵، دریافت شد، تمام.
‫بس کن! ‫بس کن
‫دست بردار!
‫بس کن! ‫گفتم بسه دیگه!
‫- تمومش کنید! ‫- هوی!
‫- بسه! ‫- هوی!
‫وسایل رو بذارید زمین!
‫- بس کنید! ‫- برو داخل مغازه کوفتیت!
‫بسپارش به من. پلیس! ‫سلاح تون رو بذارید زمین!
‫بذاریدشون زمین!
‫همین الان!
‫بخواب روی زمین!
‫گنده بک خرشانس، با ‫لگد زدم توی شکمت.
‫چطوری هویر؟ کمک می خوای؟
‫هوی، بیاید اینجا!
‫بیاید داخل، عجله کنید!
‫اونا پلیس هستند!
‫دیگه کارشون تمومه.
‫- شما برید خونه، اینجا امن نیست. ‫- باید مواظب مغازه م باشم.
‫- این کار وظیفه ی پلیسه... ‫- اونا می خوان دخلتون رو بیارن
‫- سرت تو کار خودت باشه. ‫- تو هم مواظب خودت باش.
‫شما اینجا زندگی نمی کنید.
‫اوباش برای همه چیز و ‫همه کس تهدید محسوب میشن.
‫من سمیر و نادیا رو بیشتر ‫از ۲۰ ساله که می شناسم.
‫حالا مجبورن ‫مغازه شون رو جمع کنن.
‫چون کسی جرئت ‫نداره از اینجا خرید کنه.
‫- این درست نیست... ‫- هوی! دهنت رو ببند!
‫اونا هر روز میان ازم دزدی ‫می کنن و مشتری هام رو می ترسونن.
‫وقتی هم به پلیس زنگ ‫می زنم، هیچ اتفاقی نمیفته.
‫چرا این کار رو انجام میدی؟ چرا ‫هیچ احترامی از خودت نشون نمیدی؟
‫به چی می خندی؟
‫به چی می رسی؟
‫آروم باش. ‫بیا اینجا.
‫- هر جایی می تونی دوست پیدا کنی؟ ‫- چطور مگه؟ حسودیت میشه؟
‫طالب بن حسی در بیمارستان به ‫دستگاه تنفس مصنوعی متصل شده بود.
‫اما امروز خانواده ی او تصمیم ‫گرفتند که دستگاه رو خاموش کنند.
‫مرگ وی باعث خشم دیگر ‫مهاجران جوان شده است.
‫بعد از حمله به پلیس، ‫۲۳ نفر بازداشت شده اند.
‫مامانم گفت این رو بهت بدم.
‫در فضای مجازی، بسیاری از ‫مردم ابراز ترس و وحشت نموده اند.
‫فردریک کجار گفت: «قلبم ‫سوگ بن حسی را تاب نمیاورد»
‫وی مرگ این جوان را لکه ی ننگی ‫توصیف کرد که هیچگاه قابل پاک شدن نیست.
‫چی کار کردی؟
‫به یکی که روی مخم بود شلیک کردم.
‫شوخی می کنم.
‫من هیچ کاری نکردم. پلیس ها از ‫روی سرگرمی دستگیرم کردن.
‫هی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره.
‫ما دو تا شروع خوبی ‫رو با هم نداشتیم، هویر.
‫راستش به همین خاطر قبول ‫کردم که با تو بیام گشت زنی.
‫- جلوی دهن مردم رو نمیشه گرفت. ‫- جدی؟ چطور مگه؟
‫تو آخرین نفر میری ‫برای ارائه ی توضیحات.
‫مطمئن نیستی که می خوای چی بگی.
‫افراد دیگه مضطرب میشن. وقتی که مردم مضطرب ‫میشن، چیزای احمقانه ای رو به زبون میارن.
‫- داری تهدیدم می کنی؟ ‫- نه، نه.
‫نه، به هیچ وجه.
‫فقط می خوایم بدونیم ‫میشه بهت اعتماد کرد یا نه.
‫کوفود و پولسن زبل ترین ‫نیروی پایگاه نبودن.
‫کاری که کردن احمقانه ‫بود و خودشون هم می دونن.
‫زیاده روی کردن. فقط یه ‫لحظه فرصت فکرکردن داشتن
‫و آخرش هم تصمیم اشتباهی ‫گرفتن. چونکه ترسیده بودن.
‫تصور کن همه چیز چقدر سریع پیش ‫رفته که کنترل از دستشون خارج شده.
‫حقشون نیست که ‫زندگی شون نابود بشه.
‫طالب بن حسی چی؟ ‫زندگی اون مهم نیست؟
‫باید هوای هم دیگه رو داشته ‫باشیم. وگرنه دوام نمیاریم.
‫کسی چه می دونه... شاید ‫دفعه ی بعد تو به کمک نیاز داشتی.
‫- دهنم رو بسته نگه می دارم. ‫- نه.
‫بهشون بگو چه اتفاقی ‫افتاد. تو اونجا نبودی.
‫مشغول نوشتن یه گزارش بودی ‫یا داشتی ظرف ها رو می شستی.
‫یا داشتی حموم ‫می کردی. فرقی نمی کنه.
‫تو هیچی ندیدی.
‫قبوله؟
‫اینجا چه خبره؟
‫(انتقام برای طالب)
‫کی فرستادش؟
‫نمی دونم.
‫- داری چی کار می کنی؟ ‫- برای اونم فرستادنش.
‫- برای همه فرستادنش. ‫- اگه بیان اینجا چی؟
‫- هیچ اتفاقی براتون نمیفته. ‫- بهتره از اینجا برید.
‫اون می خواد همین رو بگه.
‫قبلا کجا دیدمت؟
‫توی باشگاه جوانان پلیس، ‫فوتبال بازی کردی؟
‫دوستم یه مدت اونجا مربی ‫بود. تو بهترین بازیکن بودی.
‫این؟ به گرد پای منم نمی رسه.
‫تو حتی نتونستی من رو بگیری.
‫آخه تو زانو یا مفصل ‫آسیب دیده نداری.
‫چیه؟
‫پس حتما طرفدار آرسنالی. تموم ‫پسرای تیره پوست عاشق آرسنال اند.
‫- و به تو می خوره طرفدار رئال مادرید باشی. ‫- بهترین بازیکن تون کیه؟ اوزیل؟
‫- فقط بلده بایسته و پشتش رو بخارونه. ‫- از بنزما که بهتره.
‫از این می سوزی که ‫زیاد شکستتون داده.
‫بنزما به هر تیمی گل زده. ‫بازیکن های آرسنال آشغالن.
‫- اونا بلد نیستن بازی کنن. ‫- رئال مادرید هم بازیکن آشغال میخره.
‫اما همه شون کله شق اند. ‫اول رونالدو و حالا هم هازارد.
‫پس چرا دیگه بازی نمی کنی؟
‫- دوستت بیرونم کرد. ‫- چرا؟
‫- مگه چی کار کردی؟ ‫- هیچی.
‫البته که نه. تو همیشه بی گناهی.
‫یکی که اسمش راموس ‫بود سر به سرم گذاشت.
‫گفتم که اگه مشکلی داره ‫بعد از تمرین حلش می کنیم.
‫دعوا مال احمقاست.
‫سروکله ش پیدا نشد. بعدش ‫گفت که من با چاقو تهدیدش کردم.
‫- تهدید کردی؟ ‫- چرا از یه جای دیگه شروع نکردی؟
‫لعنت بهش. فقط ‫وقتت رو تلف می کنی.
‫رومئو ۱۴۰۵، تا پنج دقیقه دیگه ‫چارلی ۱۴۰۲ به تورنسکادوج می رسه، تمام.
‫فکر می کنی خودشون باشن؟
‫از رومئو ۱۴۰۵ به مرکز.
‫به گوشم.
‫مرکز میشه چارلی ۱۴۰۲ با ‫چراغ ماشینش علامت بده، تمام.
‫رمئو ۱۴۰۵ در محل ملاقات هستند، ‫چارلی ۱۴۰۲ با چراغ بهشون علامت بده.
‫مرکز دریافت شد.
‫میلز، این اولین باریه که از ‫شنیدن صدات خوشحال میشم.
‫رومئو ۱۴۰۵، یکی ‫باید نجات تون می داد
‫سگ کثافت! فکر می کنی ‫می تونی فرار کنی؟
‫هم خودت و هم ‫خانواده ت رو می کشیم!
‫مرکز، چارلی ۱۴۰۲ توسط ‫حمله قرار گرفت و فرار کرد.
‫تورنسکادوج بن بسته. نمی تونیم ‫از اینجا بریم بیرون. تمام.
‫رومئو ۱۴۰۵، نیروی ‫کمکی موجود نیست، تمام.
‫مرکز منظورت چیه؟ ‫ما چه غلطی کنیم پس؟
‫رومئو ۱۴۰۵، شما تک و تنها هستید.
‫تمام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- دست هام بی حس شدن.
‫فقط خواب رفته ن.
‫- کجا زندگی می کنی؟ ‫- سولریکسوج ۳۷ام، طبقه ی ۱۴.
‫از اینجا خیلی دوره؟
‫تا مدتی رو باید اینجا باشیم، و پسره ‫هم همین نزدیکی ها زندگی می کنه.
‫شاید بهتره بریم خونه ش.
‫می خوای توی خونه اش قایم بشی؟
‫- بله. ‫- نه.
‫- می خوای با تیر اندازی از اینجا بری بیرون؟ ‫- یه راه دیگه پیدا می کنیم.
‫- راه دیگه ای در کار نیست. ‫- اون هیچ جایی نمیره.
‫- همش تقصیر توئه. ‫- می تونستی جلوم رو بگیری.
‫سر جریان کوفود و ‫پولسن، هم اونجا بودی.
‫اما هیچ کاری نکردی.
‫غیر از اینه؟
‫بلند شو بریم.
‫باید بریم.
‫جای تشریف می بری؟
‫- مسخره بازی رو تموم کن. ‫- تو یه عوضی تمام عیار هستی، هویر.
‫باشه، حالا میری اون ور؟
‫ترجیح میدی از این شغال ها ‫محافظت کنی یا همکارت؟
‫حالا که اینطوری شد، به همه ‫میگم چه اتفاقی واسه بن حسی افتاد.
‫تو هیچی حرف نمی زنی ‫کثافت لقمه حروم.
‫وگرنه متوجه میشی که چقدر تنهایی.
‫لعنت به تو و رفیقات.
‫کدوم گوری می خوای بری؟ ها؟
‫چه غلطی کردی؟ ها؟
‫جلوی چشمت رو بگیر.
‫- هیچی نمی تونم ببینم! ‫- نمالش!
‫- نفس بکش! ‫- درد می کنه!
‫آره، نفس بکش!
‫- اینجا زندگی می کنی؟ ‫- نه، آره.
‫- درِ پشتی نداره؟ ‫ - نه.
‫داری چه غلطی می کنی؟
‫- به تو چه کثافت! ‫- لعنت به تو!
‫- از اینجا برو. ‫- ساکت شو!
‫عقلت رو از دست دادی؟ کثافت!
‫سلام، چیزی شده؟
‫سلام! ‫چی شده؟
‫هیچی!
‫گفتم از اینجا برید!
‫گدا گشنه های مریض!
‫نه
‫میشه لطفا
‫- میشه بریم یه جای دیگه؟ ‫- نه.
‫باشه.
‫یه فکر دیگه می کنیم.
‫چی به سر همکارت اومد؟
‫به نظرت حالش خوبه؟
‫مهم ترین مسئله اینه که تو ‫رو به یه جای امن برسونیم.
‫من بودم که میلک شیک رو پرت کردم.
‫می دونم.
‫اصلا بلد نیستی چیزی رو پرت کنی.
‫داری چی کار می کنی؟ خون ‫زیادی رو از دست دادی.
‫بشین.
‫اسمم آبیاست و یه پرستارم.
خونریزی متوقف ‫شده. بهت سُرم می زنم
‫سلام.
‫اسمت چیه؟
‫یه رازه؟
‫باشه.
‫چند سالته؟
‫۲۰؟
‫باشه.
‫۳۷؟
‫حالا فهمیدم. تو ۸۹ سالته.
‫راستش من ۵ سالمه.
‫وای.
‫پسر منم هم سن توئه.
‫خب دیگه، برو بخواب.
‫- اما سروصدا میاد. ‫- پس برو توی تخت من بخواب.
‫مامانی، اون مرد کیه؟
‫کسی که به خودش آسیب ‫رسونده و الان به کمک احتیاج داره.
‫اما آموس کی برمی گرده؟
‫به زودی میاد.
‫ بوی سوختگی میاد... ‫- لعنتی!
‫- حالت چطوره؟ ‫- خیلی بهترم، ممنونم.
‫- اینا بچه هاتن؟ ‫ ام... بله.
‫آمیرا، که الان دیدیش و
‫و اینم آموسه، پسرم.
‫- کجاست؟ ‫- نمی دونم.
‫تا الان باید برمی گشت ‫خونه، احتملا به زودی میاد.
‫- غذای آنچنانی ای نیست... ‫- نمی خوام بهتون زحمت بدم.
‫نه، باید یه چیزی بخوری.
‫(درگیری های خشونت آمیز)
‫فیلم دیگری که به دستمون رسید.
‫هردو ماشین آتش گرفته اند.
‫آشوبگران به پلیس سنگ ‫و منور پرتاب می کنند.
‫صدها نفر در محلی که ‫طالب بن حسی دستگیر شد
‫شمع روشن کرده اند.
‫پیش تر مادر طالب بن ‫حسی با ما گفتگو کرد.
‫اون از معترضین و پلیس ‫خواست که دست از آشوب بردارند.
‫نباید به خاطر طالب درگیری ایجاد ‫کنید. طالب خشونت رو نمی پسندید.
‫اون پسر شیرین و خوشحالی بود.
‫اون فرزند و برادر خوبی بود.
‫و من هیچوقت دیگه ‫نمی تونم ببینمش.
‫نباید با اسم او آشوب به پا کنید.
‫دیگه نمی خوام هیچ والدینی ‫فرزندشون رو از دست بدن.
‫در پی یکی از شدیدترین ‫جنگ های خیابانی در دانمارک.
‫بیشتر از ۶۰ نفر دستگیر شده اند.
‫و بیشتر از ۳۰ نفر از افراد ‫پلیس یا معترضین زخمی شده اند.
‫بچه داری؟
‫بله.
‫یه بار مادرم گفت که فرزند ‫داری مثل این می مونه که
‫قلب آدم از بدنش بیاد بیرون و ‫بدون محافظ واسه خودش بچرخه.
‫آموس پسر خوبیه.
‫فقط همیشه عصبی بود.
‫کاملا درکش می کنم.
‫مهم نیست که چی کار ‫می کنه، هیچوقت کافی نیست.
‫اگه برای چیزی که ‫نیستی، سرکوفت بخوری
‫کم کم خودت باورت میشه ‫که شاید واقعیت داشته باشه.
‫اما احتمالا تو خودت ‫این رو خوب می دونی.
‫مطمئنم که پسرت حالش خوبه.
‫آره
‫می خوای بهمون شلیک ‫کنی، آشغال عوضی؟
‫می خوای بمیری؟
‫ها؟
‫به اون نگاه نکن! اون ‫نمی تونه کمکت کنه!
‫تو کاملا تنهایی پلیس عوضی. ‫هیچکسی نیست کمکت کنه!
‫آموس... خلاصش کن!
‫اسلحه ی کوفتیش رو ازش بگیر!
‫داری چه غلطی می کنی؟
‫می خوای چه غلطی بکنی، مرد؟
‫از اینجا گمشو! میگم ‫گورت رو گم کن!
‫آروم باش.
‫آروم باش. بیا بریم.
‫ولش کن.
‫بریم.
‫چرا گوشی آموس دست توئه؟
‫- پسرم کجاست؟ ‫- با همکارمه.
‫سمت ماشینمون سنگ پرت کرد،
‫پس مجبور شدیم بازداشتش کنیم.
‫داشتیم میاوردیمش خونه ‫که از هم دیگه جدا شدیم.
‫خیال می کردم دارن میان ‫اینجا. احتمالا یه اتفاقی افتاده.
‫- کمک کنید! ‫ ساکت شو!
‫ساکت شو! ‫ساکت شو!
‫من کاری باهات ندارم. ‫ کاری باهات ندارم.
‫بهت آسیبی نمی زنم. ‫باشه؟ ببین من رو.
‫آبیا؟
‫- احتمالا آموس رو پیدا می کنم. ‫- آبیا؟ در رو باز کن.
‫- برمی گرده خونه. ‫- آبیا، در رو باز کن.
‫- مامان؟ آبیا؟ حالت خوبه؟
‫- در رو باز کن، آبیا! ‫- آبیا!
‫آبیا! ‫چه خبر شده؟
‫درِ لعنتی رو بشکن!
‫اگه پشت دری، جات رو عوض کن!
‫بروعقب. من پلیسم. برو عقب.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫- آبیا کجاست؟ کی جیغ کشید؟ ‫- به تو ربطی نداره!
‫- برگردید داخل! ‫- به من دستور نده!
‫- لعنت به تو! ‫- برو!
‫اونجا نایست! ‫گم شو!
‫آره، از اینجا برو. ‫بهتره بری، بازنده.
‫آبیا؟ امیرا؟ ‫ کجایید؟ آبیا؟
‫چه خبر شده، مایک؟
‫- برو داخل. ‫- دخلت اومده؟
‫مگه کری؟ میگم برو داخل!
‫همین الان!
‫اون اسلحه واقعی نیست، مرد!
‫می خوای امتحانش کنیم؟
‫می خوای؟
‫در رو ببند.
‫در رو ببند!
‫زودباش.
‫لعنتی.
‫- باید بهش کمک کنیم. ‫- نه، اون یه پلیس عوضیه.
‫- تفنگش رو نگاه، رفیق. ‫- اسباب بازی که نیست!
‫آروم باش، پسر.
‫اون تفنگ واقعی نیست.
‫بهتون نگفتن خونه بمونید؟
‫در غیر این صورت ‫کی نجاتت می داد؟
‫- چطوری پیدام کردید؟ ‫- اونقدرا هم سخت نیست.
‫تو تحت نظارتی.
‫- می دونی همکارم کجاست؟ ‫- می تونیم کمکت کنیم پیداش کنی.
‫چرا باید به من کمک کنی؟
‫اگه در اینجا، برای یه پلیس ‫اتفاقی بیفته، اوضاع بدتر میشه.
‫برید خونه.
‫می تونم یه ماشین جور کنم!
‫- رانندگیت افتضاحه! ‫- خفه شو!
‫کلاچ رو فشار بده. سمت ‫چپ ترمز قرار داره.
‫وقتی می خوای تندتر بری، ‫آروم آروم پات رو از روش بردار.
‫- این ماشین کیه؟ ‫- مال بابامه.
‫- می دونه داری رانندگی می کنی؟ ‫- نه.
‫براش هم مهم نیست.
‫- کاملا داغون شده. ‫- ساکت باش.
‫- از رومئو ۱۴۰۵ به مرکز. ‫- رومئو ۱۴۰۵ به گوشم.
‫مرکز من هنوز توی ‫سوالگاردن هستم، تمام.
‫رومئو ۱۴۰۵ دریافت شد. ‫بهتره سیگنال بیسیم رو تغییر بدی.
‫برو روی کانال دوم،
‫لعنتی.
‫یه پتو بنداز روش، سریع.
‫چطورید بچه ها؟ با ماشین ‫پدرتون اومدید دور دور؟
‫- اون دوتا پلیس رو ندیدید؟ ‫- نه، نه.
‫- دوستتون چی؟ ‫- اون هیچکسی رو ندیده.
‫نمی تونه خودش جواب ‫بده؟ ها؟ بیا بیرون.
‫- بیا بیرون. ‫- من؟
‫آره، پس کی؟ زودباش، ‫سریع. بیا بیرون.
‫- چی شده؟ من کار دارم. ‫- آروم باش.
‫فقط یه کم حرف می زنیم، باشه؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫اگه یه واقعیش رو می خوای ‫بهم بگو. به سامی نمیگم.
‫اون می خواد که تو پسر خوبی باشی، ‫اما اینطوری احترام به دست نمیاری.
‫- عزت نفس هم باید داشته باشی. ‫- یعنی من عزت نفس ندارم؟
‫چی؟
‫اون کار «برادر بزرگ» ‫بودن کلا چرت و پرته.
‫اما ما به تو نیاز داریم، عیسی.
‫تو دیگه بچه نیستی، هستی؟
‫- نه. ‫- خوبه، خوبه.
‫پس برام تعریف کن
‫اون پلیس لعنتی ‫کجاست؟ منم سر کار نذار.
‫داری به چی نگاه می کنی؟
‫شلیک کنید!
‫بیا بریم!
‫خدایی، خیلی خفن بود!
‫دخل همه شون رو آوردی، پسر!
‫- به بابات یه ماشین جدید بدهکارم. ‫- یه قراضه ی به درد نخور بود بابا!
‫بیا، این واسه توئه.
‫تو می تونی پلیس خوبی بشی.
‫هویر صدام رو می شنوی؟ ‫مایک صحبت می کنه.
‫ببین.
‫- اون کجاست؟ ‫- می تونم ببرمت اونجا.
‫بیا، سریع!
‫بیا دنبالم! ‫ سریع، سریع!
‫سریع تر!
‫- اونا اونجان! سریع تر! ‫- یه دقیقه وایستا، عیسی!
‫پلیس! دستات رو نشون بده!
‫جنس؟
‫جنس.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫نمی دونم.
‫یعنی چی نمی دونی؟
‫یهو جلوم ظاهر شد.
‫خیال کردم یکی از اوناست.
‫من زندان برو نیستم، مایک.
‫نمی تونم برم.
‫مایک
‫اون قصد داشت به تو شلیک ‫کنه. تو از خودت دفاع کردی.
‫تکرارکن.
‫هوی! ‫تکرارش کن!
‫- من از خودم دفاع کردم! ‫- آره، این ماجرا اصلا اتفاق نیفتاده!
‫ممنونم.
‫این رو انداخته بودی.
‫آموس کجاست؟
‫شاهد ماجرا بود؟
‫آره.
‫باید از اینجا بری.
‫همین الان.
‫مادرت منتظرته
‫زودباش، راه بیفت.
‫تو هم می خوای عاقبتت ‫اینجوری باشه؟ می خوای بمیری؟
‫دلت می خواد بمیری؟
‫پس از اینجا گورت رو گم کن!
‫برو!
ارائه شده در سایت دوستی ها ::. www.Doostihaa.com .::