‫وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫اون گوشی رو بذار زمین.
‫بیا یه کم کمکم کن!
‫بیا این زنجبیل ها رو واسم تکه تکه کن.
‫داری به این میگی؟
‫اون به هیچ دردی نمی خوره، مامان!
‫به چه جرأتی زن داداشت رو زدی؟
‫- !کِی قراره بزرگ بشی؟ - ‫بسه !
‫برو به جهنم!
‫سام چای!
‫"احساساتم بهم غلبه کرده
‫"هنوز می تونم اون منظره رنگارنگ رو به خاطر بیارم"
‫وایسا!
‫هی جوون!
‫چند روز پیش یه نفر همین جا به خاطر این که ‫موش گازش گرفته بود، مُرد.
‫فکر کنم دقیقاً همین جا خوابیده بود.
‫"غذا برای نیازمندان"
‫امروز تولدته.
‫واسه تولدت یه نون گرفتم!
‫اومده بودی اونجا که تولدم رو جشن بگیری ‫یا اجرام رو خراب کنی؟
‫دوباره دارن بحث می کنن؟
‫ممنون که اومدی واسه تماشای اجرام.
‫ولی من چندین ساله که دارم اونجا کار می کنم.
‫همیشه از این آدما اونجا پیدا میشه.
‫اگه قرار باشه با تک تکشون دعوا کنی ‫چطور باید اونجا کار کنم؟،
‫به خاطر همین شخصیتته که هیچ وقت معروف نشدی!
‫بون...
‫گلدونِ رئیس فنگ شویی رو ‫استادش واسش انتخاب کرده بود.
‫جِین باید فردا جواب پس بده...
‫خب که چی؟
‫از کجا باید می دونستم...
‫قبل از اینکه چیزی اشتباه پیش بره...
‫باید خوب درباره اش حرف بزنی.
‫دو درصد از اینترنت تخفیف خورده ‫...حالا با 5 درصد تخفیف بفروشش.
‫این طوری سر هر جین، 55 دلار سود می کنی.
‫بون، من حساب و کتاب بلد نیستم.
‫ولی تا وقتی بهم سود برسونه، واسم مهم نیست.
‫دقیقاً.
‫چِنگ پُرحرف!
‫دیشب کجا خوابیدی؟
‫دست رو دلم نذار.
‫یکی منو برد پناهگاه.
‫تو گوشام دستمال گذاشته بودم ‫.ولی باز همه جام رو نیش زدن،
‫دیگه اونجا نمیرم!
‫همه می دونن پناهگاه پر از کَک ـه.
‫به نظرت چرا مردم، اینجا خوابیدن رو ترجیح میدن؟
‫میگم، بون...
‫کاری واسه من سراغ داری؟
‫ببین...
‫فقط همین گیرم اومده.
‫چند تا انبار سمت خلیج کولون هست ‫که فروش کارخونه ای دارن.
‫خیلی از مردم وسایل قدیمیشون رو اونجا می اندازن.
‫مناطق جمع آوری زباله و دستشویی های عمومی رو بگرد.
‫گنج های زیادی اونجا خوابیده.
‫خلیج کولون چندین مایل با اینجا فاصله داره ‫.یه عمر طول می کشه با پای پیاده برم اونجا.
‫برو سر جات بشین.
‫بهش فکر کن.
‫وقتی رفتی تو حال خودت...
‫... دیگه احساس گرسنگی نمی کنی.
‫مادر!
‫یه کم کوپن واست جور کردم!
‫بذار تو جیبت.
‫از روزنامه جداشون کردم.
‫سری بعدی خودت می تونی این کارو کنی.
‫ممنون، بون!
‫تو جِین رو اذیت کردی!
‫واقعاً؟
‫"غذایی لذیذ با اسباب بازی های جدید"
‫نان نان.
‫بازش کن.
‫خوبه، چند تا برچسب هم داره.
‫دیروز زدی تو سرم ‫.این طوری بی حساب می شیم،
‫ای آب زیرکاه.
‫آب زیر کاه، آب زیر کاه...
‫ممنون.
‫"شش نوع دایناسور داخلش پیدا می کنید"
‫یه نامه واست نوشتم.
‫اسمت رو زیرش بنویس و امضا کن.
‫هر چی رسمی تر به نظر برسه،
‫اداره رفاه اجتماعی، قضیه رو ‫بیشتر جدی می گیره.
‫به افسر مسئولش بگو که نامه رو ‫مستقیماً دست ارشدشون برسونه.
‫این فرصت رو از دست ندی.
‫ممنون، بون!
‫مامان، ببین!
‫کیف مدرسه ات رو بذار رو کولت.
‫ممنون، بون!
‫بیدار شو!
‫اینجا قراره کاسبی کنن.
‫میشه بهم کمک کنی کار پیدا کنم؟
‫اونا همیشه اینجا استخدامی دارن.
‫ولی کارشون خیلی سخته...
‫کمکم کن.
‫قبل از ساعت 10 شب باید ‫وسایلت رو از تو کمد بیاری بیرون.
‫وگرنه میره واسه فرداش.
‫تا قبل از نیمه شب نباید برگردی اونجا.
‫اگه پول داشتی، یه همبرگر ازشون بخر.
‫اگه باهاشون مهربون باشی ‫.اونا هم باهات مهربون میشن،
‫اگه پولت ته کشید ‫.نزدیکِ فروشگاه یه یخچال هست،
‫صاحبش غذاها و میوه های باقی مونده رو ‫می ذاره داخلش واسه کسایی که نیاز دارن.
‫اگه می خواستی لباسات رو آویزون کنی ‫.تو رستوران این کار رو انجام ندی،
‫اون مادر، لباساش رو می ذاره بیرون تا خشک بشن ‫و دم طلوع برشون می داره.
‫اون مادر و نان نان می دونن چطور زندگی کنن.
‫اگه سوالی داشتی و من نبودم ‫.از اونا بپرس،
‫کِی قراره ببینیمش... چی باید بهش بگم؟
‫"فقط بگو "ممنونم.
‫هی.
‫سلام یان.
‫می دونم سرت شلوغه،
‫واسه همین یکی رو آوردم کمکت کنه.
‫دوباره، بون؟
‫هی، بچه جون!
‫برادر یان اینه.
‫سلام، برادر یان.
‫من نیرو نمی خوام.
‫اون کارش رو خوب بلده.
‫فقط به اندازه ای پول لازم داره که شکمش رو سیر کنه.
‫بیا کارت رو شروع کن، یالا.
‫گفتم نیرو نمی خوام، بون!
‫ببین، متوجه نمی شی، بون.
‫دیگه غذا ارسال نمی کنم.
‫خیلی خرج داشت. الان دیگه به مشتری ها میگم ‫خودشون بیان و غذاشون رو ببرن.
‫فهمیدم.
‫مراقب خودت باش ‫.اگه به کمکم نیاز داشتی، خبرم کن.
‫فقط واسه اینکه 200 دلار بیشتر کاسب بشه...
‫همین 200 دلار رو با دو تا ارسال می تونستن در بیارن.
‫چه ضد حالی!
‫حالا باید چی کار کنم؟
‫مگه دنیا به آخر رسیده؟
‫همیشه یه راه دیگه هست.
‫میگم.
‫منتظر چی ایستادیم؟
‫منتظر شانس که بهمون رو کنه.
‫مگه تو هم این کار رو نمی کنی؟
‫دنبال چی می گردی؟
‫پول.
‫اینا رو بنداز تو سطل زباله...
‫چرا خودت نمی اندازی؟
‫نکنه غذات هم من باید بدم؟
‫اگه می خوای راحت باشی، خب برو خونه ـتون...
‫اگه نمی خوای خجالت زده بشی ‫.کاری که میگم رو بکن،
‫می خوای سر 10 جفتش 50 دلار کاسب بشی...
‫یا سر هر جفتش؟
‫یه کم صابون بزن بهش بابا.
‫فکرت رو به کار بنداز!
‫وگرنه هنوز یه هفته نشده که از خونه فرار کردی ‫.از گرسنگی تلف میشی،
‫از کجا می دونی از خونه فرار کردم؟
‫راست میگی.
‫پس یعنی کیسه خواب با خودت آوردی...
‫که بری تعطیلات، مگه نه؟...
‫گداها بیشتر از ما که داریم کفش می فروشیم، پول در میارن.
‫پس چرا نمیری گدایی کنی؟
‫چرا بهم پول دادی واست کار پیدا کنم؟
‫بفرما ببینشون.
‫چقدر؟
‫70تا.
‫باشه، 60 تا چطوره؟
‫50تا.
‫بگو 55 خیرش رو ببینی.
‫والا پول درآوردن سخته.
‫این پسر بیچاره رو ببین.
‫پوست و استخون شده.
‫باشه، باشه.
‫- .اینم 60 تا، 5 تا بهم پس بده - ‫چشم .
‫ما طرفدار محیط زیستیم ‫.پلاستیک نداریم،
‫خیلی ممنونم!
‫ممنون!
‫ازم استفاده کردی.
‫گداها هر چقدر دلشون بخواد ‫می تونن التماس کنن.
‫ما می شوریمشون، تمیزشون می کنیم ‫و جلوی مشتری می ذاریم که ببینه.
‫داریم کار می کنیم.
‫این رو بفهم.
‫چیه؟
‫با قیمتی که ما می دیم،
‫مردم هم می دونن دارن چی می گیرن.
‫چیزی به اسم کاسبِ صادق وجود نداره.
‫امشب می خوای گرسنه بمونی ‫یا اینکه یه کاسه برنج بخوری؟
‫بفرما.
‫بریز، یالا.
‫چسب.
‫من فقط دارم سعی می کنم کمک کنم.
‫اشتباهات در توجه به جزئیات پیش میان"،
‫"ولی موفقیت در توجه به کلیت موضوع.
‫چی داری میگی؟
‫راحت می تونم بگم تو از اون دسته آدمای غیر اجتماعی و تنبلی.
‫درس خوندن حتماً نقطه قوتت نیست.
‫تو هم حتماً خیلی خفن و بزرگی.
‫تمام کاری که از دستت بر میاد، اذیت کردن منه.
‫هی، بچه جون.
‫استعدادی داری؟
‫من اسم دارم.
‫سام چای.
‫- پس استعدادت بازی کردنه؟ - ‫تو چطور؟
‫استعدادت حرف مفت زدنه؟
‫استعدادم؟
‫ماهیگیری!
‫فکر کردی بهت میگم قبلاً قایق بادبانی داشتم؟
‫چسب.
‫چرا تو اون فست فودی می خوابی؟
‫جین.
‫بون ازم خواست این رو واست بیارم.
‫کجا بذارمش؟
‫اوه، اونجا.
‫ببخشید خانم، اون برچسب ها رو می خواین؟
‫واسه چی؟
‫بذار بشمارم ‫...یک، دو، دو و نیم...
‫نمی خواد بشماری!
‫داشتم باهات شوخی می کردم ‫!بگیر.
‫ممنونم، خانم ‫!شما خیلی مهربونی!
‫همه برچسب ها رو جمع کردم ‫!لطفاً 200 دلار بدید.
‫بفرما.
‫- .اینم برای شما - ‫ممنونم .
‫- .ممنونم - ‫نوش جان .
‫"غذای خیریه رایگان"
‫نوش جان.
‫داری واسه خانواده ات می بری، دختر کوچولو؟
‫کارت شهروندی با خودت آوردی؟
‫چه کارتی؟
‫خانواده ات کارت شهروندی دارن؟
‫«غذای خیریه رایگان» ‫خانواده ات کارت شهروندی دارن؟
‫یعنی فقط واسه بزرگاس؟ ‫«غذای خیریه رایگان»
‫هی، صندوقدار.
‫به جای اینا پول درشت بهم بده.
‫کلاً 3500 دلاره ‫.خودت هم بشمار.
‫چشم، نُه انگشتی.
‫نه انگشتی، اقساط رو به موقع دارم پرداخت می کنم، مگه نه؟
‫فقط دو تا قسط دیگه مونده.
‫دیگه بهم پول خرد ندی!
‫بعد از این همه سال، هنوزم کودنی!
‫نه انگشتی.
‫میشه خواهش کنم...
‫دیگه به مادر شوهرم پول قرض ندید؟
‫من دلم واست می سوزه.
‫ولی اگه کاری که میگی رو انجام بدم ‫.افرادم گرسنه می مونن،
‫و دلم واسه اونا هم می سوزه.
‫به جاش به اون مثلاً مادرشوهرت بگو ‫که دیگه شرط بندی نکنه.
‫بریم یه جای دیگه غذا بخوریم!
‫مامان، من گرسنمه.
‫بخور.
‫بده به من.
‫امروز دیگه تموم کردیم.
‫«غذای خیریه رایگان»
‫چی کار کنیم؟
‫مگه نشنیدی؟
‫تموم کردن. بریم!
‫خبری از اداره رفاه اجتماعی نشد؟
‫هنوز نه ‫.فقط باید منتظر بمونم.
‫چندین ساله که منتظر موندی.
‫نان نان هنوز مجوز اقامت تو چین نداره.
‫الان فقط می تونی واسش ویزای ملاقاتِ اقوام بگیری.
‫درسته ازدواج کردم ‫.ولی سند ازدواج ندارم،
‫کاری که میگی خیلی سخته.
‫به خاطر دخترم هم شده،
‫همچنان واسش می جنگم.
‫اگه واقعاً دلت می خواد واسه نان نان کاری انجام بدی،
‫بدهی های اون پیرزن رو دیگه نده!
‫به همین زودی فراموش کردی؟
‫اون بود که تو رو جزئی از خانواده به حساب نیاورد.
‫اون بود که دخترت رو از خونه بیرون کرد.
‫مهم نیست چی کار کرده،
‫هنوزم مادرشوهرمه.
‫منم قبلاً این طوری بودم.
‫فکر کردی اگه از روی عشق و علاقه ‫بدهی های یکی دیگه رو بدی...
‫کسی ازت قدردانی می کنه؟...
‫بعضی آدما هستن که خیلی راحت از بقیه استفاده می کنن.
‫اگه بذاری بقیه راحت اذیتت کنن،
‫دیگه بیخیالت نمی شن.
‫اگه شوهرم...
‫این قدر واسه گرفتن سند ازدواج سخت نمی گرفت...
‫و زندگی بهتری واسمون فراهم می کرد،
‫شاید...
‫هنوز زنده بود.
‫فراموشش کن، گذشته ها گذشته.
‫به هر حال...
‫باید خودت و دخترت رو تو اولویت قرار بدی.
‫خودت چی؟
‫حداقل من نان نان رو دارم.
‫مشتری های اینجا داره روز به روز کمتر میشه.
‫اگه اینجا بسته بشه،
‫می خوای چی کار کنی؟
‫اون موقع یه فکری می کنم.
‫شام خوردید؟
‫کارِ شما تموم نشده، مادر؟
‫تقریباً تمومه.
‫- .بذار کمکت کنم - ‫تموم نشده، نان نان؟
‫- .نه هنوز - ‫بذار کمکت کنم .
‫ممنون.
‫آقا!
‫می خواین ماشینتون رو بشوریم؟
‫نه، ممنون.
‫خیلی خرج نداره.
‫تازه ماشینم رو شستم.
‫آقا، بذارید مامانم یه کم پول دربیاره...
‫وگرنه گرسنه می مونیم.
‫چقدر میشه؟
‫70تا!
‫- .بفرمایید - ‫ممنون !
‫ممنونم.
‫بهتون 70 دلار داد؟
‫آره.
‫20دلار واسه مادر.
‫20دلار واسه نان نان.
‫20دلار هم واسه تو ‫.واسه خودمم 10 دلار.
‫بیاین کار کنیم!
‫امروز هیچ غذایی نخوردی؟
‫ما هم نخوردیم.
‫وقتی کارمون تموم بشه می خوریم.
‫یه ماشین مدل بالا!
‫آقا، می خواین ماشینتون رو بشوریم؟
‫اجازه بدید ماشینتون رو بشوریم، آقا.
‫خودتی، بون؟
‫بون!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫بعد از در اومدن از زندان ‫یه کار دیگه راه انداختی؟،
‫راستی،
‫زیردستای قدیمیت الان دارن واسه من کار می کنن.
‫فقط اینکه یه کم بیشتر از قبل دارن درمیارن.
‫چه آدم بیشعوری.
‫ممنون، مارتین.
‫فکر کنم امشب قراره جشن بگیریم.
‫بیاین.
‫از سر راهش برید کنار ‫و بیاین کارمون رو شروع کنیم!
‫راستی، بون...
‫خواهر کوچکترت...
‫چند روز پیش واسه مصاحبه کاری اومده بود پیشم.
‫خیلی دلم می خواد بهش کمک کنم،
‫ولی می دونی دیگه...
‫زیر بار قرض خیلی سنگینیه.
‫اعتبار و اعتماد تو کار ما خیلی مهمه.
‫از اونجایی که تو یه اختلاس گر بودی،
‫می دونی منظورم چیه دیگه، مگه نه؟
‫کی دسر می خواد؟
‫واستون دسر گرفتم، بچه ها ‫.بیاین بخورید.
‫بون...
‫حالا دیگه چنین زن هایی دور و برت می پلکن؟
‫خب، البته صبر کن یه لحظه،
‫خیلی هم بهت میاد.
‫حتی واسه شستن ماشین هم کت و شلوار پوشیدی...
‫واقعاً قابل تحسینه، بون.
‫حداقل به جای عوضی بودن ‫.ماشین شستن بلده،
‫نمی خوام حتی یه خش به ماشینم بیوفته.
‫یه کم آب بخور، باشه؟
‫کِی قراره برادرت بیاد دیدنم؟
‫اون به یه سفر کاری رفته ‫.خیلی زود برمی گرده،
‫کارش خیلی سخته...
‫کِی برمی گرده؟
‫خیلی زود میاد خونه.
‫خیلی طول نمی کشه.
‫باهاش تماس بگیر.
‫الان سرش شلوغه، بعداً...
‫- ...باهاش تماس بگیر، زود باش - ‫باشه، الان تماس می گیرم ...
‫الان بهش زنگ می زنم، باشه؟
‫می بینی؟ دارم شماره اش رو می گیرم.
‫«طلبکار - وینگ»
‫الو؟
‫به محض اینکه کار پیدا کنم ‫.پولتون رو میدم،
‫ببین، وینگ...
‫تو این 10 سال، حتی یک بار هم ‫پرداخت بدهی برادرم رو عقب ننداختم.
‫میشه چند روز دیگه بهم فرصت بدی؟
‫خیلی ممنونم.
‫ممنونم...
‫اون تو جلسه بود.
‫دستیارش واسم چند تا عکس فرستاد...
‫... که بهت نشون بدم.
‫اینجا بون داره تو تالار بورس، سخنرانی می کنه.
‫وای...
‫اینجا تو تالار بورس نیویورکه.
‫چه پسر باهوشیه...
‫معلومه که هست ‫.پسر شماس دیگه،
‫چه پسر باهوشی دارم...
‫مامان...
‫گریه نکن... خیلی زود برمی گرده خونه، باشه؟
‫گریه نکن، مامان...
‫فانوس گل چه قیمته؟
‫2000دلار.
‫ارزون تر ندارید؟
‫فانوس نه.
‫ولی بخور مارپیچ هست، 500 دلاره.
‫یا می تونی روی یه پاکت نامه قرمزِ شانس ‫.دعایی که داری رو بنویسی،
‫بودا به هر حال پیامت رو می گیره.
‫آرامش، سلامتی و خوشبختی برای» ‫«.مادر و خواهرم. از طرف تانگ هو پوک
‫آرامش، سلامتی و خوشبختی برای» ‫«.مادر و خواهرم
‫فکر کنم همه همبرگرهاشون رو خریدیم!
‫هی رفقا، به جشنمون خوش اومدید.
‫- .یکی بده - ‫دیوانه .
‫هی، بگیر!
‫خوب گرفتش.
‫این لاغر مردنی رو ببین ‫.حتماً خیلی گرسنه اس.
‫یکی بهش بده! نه، دو تا بده!
‫اینم یکی دیگه!
‫هی رفقا، شما هم بگیرید.
‫هی، پاشو ‫!همبرگر مجانی آوردیم!
‫- !یکی بهش بده - ‫تقریباً تو رو یادم رفته بود !
‫همبرگر واسه همه هست!
‫نمی خواد تشکر کنید، رفقا.
‫هی پیری، چرا قیافه ات تو هم رفته؟
‫یکی از اینا بگیر، مهمون من!
‫اون جای...
‫معذرت می خوام، اونجا جای کسی ـه.
‫من همین جا رو دوست دارم.
‫می خوای چی کار کنی؟
‫- ...درباره اش حرف بزن - ‫لطفاً ...
‫اگه چیزی اشتباه پیش رفت ‫...درباره اش حرف بزن،
‫بیخیال بابا! بیخیال!
‫من که تا صبح قرار نیست اینجا بشینم.
‫برو یه جای دیگه بشین.
‫اون آب. اون لیوان آب مال...
‫اون لیوان... اون لیوان آب...
‫برو یکی دیگه واسم بگیر!
‫اگه چیزی اشتباه پیش رفت ‫...درباره اش حرف بزن،
‫باید خوب درباره اش حرف بزنی.
‫- ...می تونیم درباره اش حرف بزنیم - ‫باشه پولدارید، خب که چی؟
‫با این حالتون اینجا نیاید و دردسر درست نکنید!
‫اونجا جای یکی دیگه اس!
‫چرا نمی تونم اینجا بشینم؟!
‫پول!
‫منم پول دارم! بیا، پول!
‫گم شید بیرون!
‫روی صندلیِ زن من نشستید!
‫و تو لیوان آبش رو خوردی!
‫گم شید!
‫چرا این قدر عصبانی میشی حالا؟!
‫چی میخوای، ها؟ ‫می خوای دعوا راه بندازی؟
‫اون لیوان آب زنم رو خورد...
‫در واقع، اونا رقت انگیزتر از ما هستن.
‫اونا رو ما با رفتارمون بزرگ کردیم...
‫مثل تماشاچی هایی که دلقک های سیرک رو تشویق می کنن.
‫«این نیز بگذرد»
‫قسطت چی میشه؟
‫بون کارهای نیمه وقتش رو داد به من.
‫این قدر باهام مهربون نباش.
‫حالا بگیرش.
‫تانگ هو پوک؟
‫اونجا اولین مراسم بزرگی بود که رفتم.
‫تو تمام این سال ها،
‫هیچ وقت ندیده بودم این همه سرمایه دار ‫یه جا دور هم جمع بشن.
‫اون مرده رو یادته که تو ‫پارکینگ بهش پریدم؟
‫ده سال پیش ‫...همه اش دور و بر آقای تانگ پر پر می زد،
‫چی شده؟
‫چند روز کار تو ساختمون ‫این طوری داغونت کرده؟
‫پس واسه همین چِنگ پرحرف باهات نیومد.
‫حالا دیگه حتی اگه بخوای هم کار گیرت نمیاد.
‫شما پولدارا کلاً ‫آدمای مزخرفی هستید.
‫اون گوشی خیلی گرونه!
‫بهم یاد بده چطور باهاش کار کنم.
‫کار و بارت سکه شده؟
‫دارم دنبال چند تا کار می گردم.
‫اگه کمک خواستی بهم بگو.
‫تمام کسایی که اینجا می خوابن، فقیرن.
‫ولی "عمو انتظار" پولداره.
‫پس چرا میاد اینجا؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫خب برو ازش بپرس.
‫هر کسی یه بار پرسیده،
‫ولی جواب همه با هم فرق داره.
‫خیلی خنده داره!
‫عمو انتظار!
‫اسم واقعی شما که "عمو انتظار" نیست.
‫پس چرا بقیه به این اسم صداتون می کنن؟
‫به خاطر این که منتظر کسی هستم!
‫واسه همین شب ها نمی رید خونه؟
‫خونه من شبا پر از سوسک میشه.
‫سوسک؟
‫و امشب آسانسور هم خراب شده.
‫دیشب چی؟
‫برق رفته بود!
‫اون رو بیار!
‫جوابت رو گرفتی؟
‫بهت نگفت کبوترا سر و صدا می کنن ‫و نمی ذارن بخوابه؟
‫خیلی عوضی هستی، چنگ.
‫تو که می دونی عمو انتظار واسه این نمی ره خونه...
‫... چون شاهد پریدن زنش از پنجره و مردنش بوده.
‫عمو انتظار ‫!بیا باهامون عکس بگیر! خوش می گذره،
‫- عکس بگیرم؟ - ‫قراره عکس بگیریم؟
‫- !جین، بیا ازمون عکس بگیر - ‫باشه .
‫بیاین با هم عکس بگیریم.
‫گرفتی؟
‫آره، ولی وایسا یکی دیگه بگیرم.
‫- آماده اید؟ - ‫من اینجام !
‫یک، دو، سه!
‫خوب شد ‫.ببینش، سام.
‫خیلی خوب شد.
‫واقعاً همه ـمون تو عکس جا شدیم.
‫الو؟ باشه!
‫ساعت 6 ‫.حله!
‫نظرتون درباره یه غذای درست و حسابی چیه؟
‫عالیه!
‫باشه.
‫یه پیرمرد هم می خوای؟
‫عمو انتظار.
‫یکی دیگه رو هم لازم داریم!
‫باشه، پیرمرد هم داریم.
‫عالیه، می بینمت پس ‫.ممنون.
‫خیلی حقه بازی...
‫مامان، چه غم انگیز مُردی!
‫مامان...
‫- ...چه غم انگیز مردی - ‫نخند ...
‫مامان، چه...
‫- !کات - ‫کات !
‫این احمقا رو از کجا پیدا کردی؟
‫ببخشید کارگردان، الان ترتیبش رو میدم.
‫به چی دارید می خندید؟!
‫یعنی باید تا صبح از خنده شماها فیلم بگیریم؟
‫معذرت می خوام.
‫معذرت می خوای؟ تو حتی نمی تونی ‫نقش یه پسر فداکار رو بازی کنی!
‫یه کم جدی باشید!
‫یه بار دیگه می گیریم!
‫آخه چطور یه آدم عوضی مثل من ‫می تونه نقش یه پسر فداکار رو بازی کنه؟
‫همه سر جای خود...
‫حرکت!
‫اولین تعظیم.
‫دومین تعظیم.
‫سومین تعظیم.
‫اعضای خانواده از تشریف فرمایی شما تشکر می کنند.
‫زوم کن روش!
‫عزیزم... عزیزم...
‫برداشت خوبی بود!
‫آقا، خیلی خوب بازی کردید.
‫کارگردان از شما خوشش اومد!
‫واسه فیلم بعدی باهاتون تماس می گیریم.
‫شما دو تا باید از ایشون یاد بگیرید.
‫حتی نمی تونید نقش پسرای فداکار رو بازی کنید!
‫فردا دو تا آدم سرمایه دار می خوام ‫که نقش آدمای عوضی رو بازی کنن.
‫اینجا! اون می تونه.
‫اون می تونه.
‫- این دو تا؟ - ‫آره .
‫آخه چطور از پس اون نقش برمیان؟
‫شما دو نفر!
‫خیلی ممنون!
‫وقت شامه!
‫ای بابا!
‫تابوت رو زدید داغون کردید!
‫تهیه کننده رو بیارید!
‫صد و سی امین مراسم قرعه کشی شش توپیِ مارک...
‫سه شنبه هفته آینده، 19 نوامبر، ساعت 9:30 شب برگذار می شود.
‫در حال حاضر این توپ ها 160 میلیون ارزش دارند،
‫که یعنی جایزه نفر اول حدود 180 میلیون خواهد بود.
‫موفق باشید، دوستان!
‫صد و هشتاد میلیون...
‫الان کجا داری زندگی می کنی؟
‫شماره همراهت چنده؟
‫مامان می خواد صدات رو بشنوه.
‫من یه برادر بزرگتر دارم ‫ولی چرا اصلاً وجودش رو حس نمی کنم؟،
‫تو که ورشکست شدی.
‫چرا دیگه این طوری زندگی می کنی؟
‫ما یه خانواده ایم.
‫واسم مهم نیست بدهی های تو رو بدم.
‫آخه تو هم خرج تحصیل من تو انگلیس رو دادی.
‫ولی مامان منتظره تا تو برگردی خونه.
‫تو هیچ دِینی به من نداری، بون.
‫فردا تولد مامانه.
‫واقعاً دلمون می خواد تو هم بیای.
‫این طوری باید بزنی.
‫اگه یه روز یکی رو ببینی...
‫که یه زمانی خیلی بهش بدی کردی،
‫و اون شخص دوباره بخواد تو رو ببینه،
‫چی کار می کنی؟
‫یه تصمیمی می گیرم که بعداً ازش پشیمون نشم.
‫پس یعنی باید برم؟
‫مامان، بخور.
‫مامان...
‫تولدت مبارک.
‫رفتم اونجا.
‫ولی نرفتم داخل.
‫محل کار من هم داره بقیه رو اخراج می کنه.
‫با رئیسم حرف زدم...
‫گفتم میشه بمونم یا نه...
‫گفت اگه با نصف دستمزد الانم موافقت کنم ‫.می ذاره بمونم،
‫چی شده؟
‫من نمی تونم برم... منو بیرون نندازید.
‫نه... من نمی تونم برم.
‫لطفاً منو بیرون نندازید.
‫ما داریم کارمون رو انجام می دیم ‫.لطفاً درک کنید،
‫من نمی تونم برم... لطفاً منو بیرون نندازید.
‫فقط یه شبه.
‫عمو انتظار، صبح دوباره باز می کنیم.
‫من نمی تونم برم...
‫- میشه بذارید داخل بشینه؟ - ‫می دونید که نمی شه .
‫من فقط یه گوشه می شینم ‫.تو دست و پاتون نمیام،
‫نمیشه آقا.
‫نمیشه، عمو انتظار.
‫- .فردا صبح دوباره باز می کنیم - ‫نمی تونم برم ...
‫نمی تونم برم ‫.منو بیرون نندازید...
‫- !مراقب باشید - ‫نمی تونم برم... منو بیرون نندازید !
‫- !مراقب باش - ‫نمی تونم برم... نمی تونم... نمی تونم برم !
‫- !عمو انتظار - ‫نمی تونم برم... نمی تونم برم ...
‫مراقب باشید، زخمی نشه...
‫- !معذرت می خوام - ‫نمی تونم برم ...
‫منو بیرون نندازید...
‫- .بیاین داخل - ‫منو بیرون نندازید .
‫- .معذرت می خوام، فقط یه شبه - ‫منو بیرون نندازید ...
‫بذارید بیام داخل...
‫زنم هر شب اینجا منتظرمه!
‫«از ساعت 00:00 تا 06:00 برای نظافت بسته است» ‫فقط یه شبه.
‫- ...بذارید بیام داخل - ‫بسه، عمو انتظار، عمو انتظار ...
‫- !بذارید بیام داخل - ‫این کارو نکن، عمو انتظار !
‫عمو انتظار!
‫بذار اینجا بشینم ‫...بذار اینجا بشینم...
‫- ...بهت پول میدم - ‫چی کار داری می کنی؟ !
‫بهت پول میدم، بذار روی این میز بشینم.
‫- !باید کنار در بشینم - ‫وایسا، عمو انتظار !
‫تو رو خدا کمکم کنید ‫.التماستون می کنم.
‫به پاتون میوفتم، تو رو خدا.
‫اجازه بدید جای شما بشینم - ‫...عمو انتظار! ازتون معذرت می خوام.
‫- ...باید کنار در بشینم - ‫عمو انتظار !
‫- !ولم کن، باید کنار در بشینم - ‫عمو انتظار ...
‫ولم کن، باید برم داخل...
‫بذار برم داخل...
‫- !عمو انتظار - ‫بذار برم داخل ...
‫زنم اگه منو نبینه، برنمی گرده خونه.
‫باید برگردم داخل، بذار برم...
‫- ...زنم منتظرمه - ‫زنت مُرده !
‫داری مزخرف میگی!
‫- !زنم نمرده - ‫اون مُرده !
‫نمرده!
‫بیدار شو دیگه ‫!اون خیلی وقته مُرده!
‫زنم مرده؟
‫زنم مرده...
‫من یه آتش نشان بودم...
‫آدمای زیادی رو نجات دادم.
‫آخه چرا وقتی خودش رو کشت، فقط نگاهش کردم؟
‫چرا نتونستم نجاتش بدم؟
‫چرا نتونستم نجاتش بدم...
‫چرا نتونستم نجاتش بدم؟
‫اون آشغالای عوضی که تماس می گرفتن ‫...تمام پولاش رو بالا کشیدن،
‫ولی می تونستیم با حقوق بازنشستگیِ من ‫زندگیمون رو بگذرونیم!
‫ولی اون نتونست تحمل کنه ‫...بعدش پرید،
‫قبل از اینکه چیزی اشتباه پیش بره ‫.باید خوب درباره اش حرف بزنی،
‫می تونستی درباره اش حرف بزنی.
‫فیلم نگیرید! بسه!
‫لطفاً فیلم نگیرید...
‫نگران نباش.
‫ما امشب باهات می مونیم...
‫- .بون - ‫مادر !
‫واسه هر کدوم از این دستبندا می تونی یه دلار کاسب بشی.
‫دستور العملش رو داخلش نوشته.
‫ممنون، بون.
‫بون، وقتی بدهیم رو صاف کردم...
‫و یه کم پس انداز کردم ‫!همه رو شام دعوت می کنم،
‫باشه.
‫هی!
‫حالا دیگه رسماً بدبخت شدی!
‫چی شده؟
‫مادر شوهرت مشتری خیلی خوبیه.
‫همه اش می بازه!
‫دو هفته فرصت داری 40 هزار دلار واسم جور کنی!
‫خب به مادر شوهرش بگو جور کنه!
‫اگه می تونست پول بده که من الان اینجا نبودم!
‫این بار تقلب هم داشت می کرد!
‫افرادم الان دستگیرش کردن.
‫من فقط مسئول پول جمع کردنم.
‫تا دو هفته دیگه پول رو جور کن ‫.بعدش با دستای سالم برش می گردونیم،
‫اگه نتونی، بازم با دست برش می گردونیم.
‫ولی دستاش رو جدا واست می فرستیم!
‫نه انگشتی، نه انگشتی...
‫آخه چطوری تو دو هفته 40 هزار دلار جور کنم؟
‫وقتی پول رو جور کردی، باهام تماس بگیر!
‫نه انگشتی! نه انگشتی!
‫دیگه بدهی هاش رو نده!
‫چنین پولی واسه من خیلی بزرگه.
‫فقط با دزدی.
‫باشه... بهم کمک می کنی، مگه نه؟
‫شینگ...
‫ایشون یین ـه.
‫لطفاً کمکش کن.
‫باشه، استخدامه.
‫ممنونم، بون.
‫وقتی حقوق گرفتم، یه کمیسیونی بهت می دم.
‫حرفای احمقانه نزن.
‫دنبالم بیا، یین.
‫اینم 20 دلار.
‫الو؟ مامان.
‫بیا تو بالکن.
‫سام چای؟
‫سام...
‫سام چای، حالت خوبه؟
‫وقتی بچه زن داداشت به دنیا بیاد،
‫همه چیز تغییر می کنه.
‫پات هنوز درد می کنه؟
‫نه... خوبم.
‫مامان...
‫دستت رو از پنجره بیار بیرون.
‫یه کم بیشتر.
‫پسر خوبم.
‫برو داخل.
‫واسه چی؟
‫تو بهم 20 دلار داده بودی که واست ‫کار پیدا کنم، مگه نه؟
‫اینجا؟
‫ولی من که اصلاً آرایشگری بلد نیستم.
‫چطور باید اینجا کار کنم؟
‫می خوای تا آخر عمر، مادرت بهت کمک کنه؟
‫واسه مصاحبه کاری اومدم.
‫باید از لحاظ روانی آماده شنیدن این موضوع باشی...
‫به احتمال قوی، سرطان ریه داری.
‫چی گفتید؟
‫سرطان ریه.
‫امکان نداره.
‫من حتی سرفه هم نمی کنم.
‫چند وقته اون زخما رو روی بدنتون دارید؟
‫ندارم.
‫هیچ زخمی ندارم.
‫پس نفس تنگی و درد تو قفسه سینه چی؟
‫اونا از کِی شروع شدن؟
‫نه...
‫من هیچ دردی ندارم.
‫خیلی هم راحت نفس می کشم.
‫دلم می خواد بون رو ببینم...
‫می ترسم دیگه هیچ وقت نبینمش.
‫دزد!
‫وایسا!
‫- !وایسا - ‫دزد !
‫- !دزد - ‫فرار نکن !
‫بسه!
‫چی شده، چنگ؟
‫اون وسایلم رو دزدید.
‫وسایلش رو پس بده ‫!همین الان!
‫- چی شده؟ - ‫اون ازم دزدی کرده .
‫این بود؟
‫- .آره، خودشه - ‫بده ببینم !
‫بیا اینجا.
‫من فقط می خوام هر روز صبح ‫...یه کم غذا واسه خوردن داشته باشم،
‫تا حالا گذاشتم گرسنه بمونی؟
‫بهت کمک نکردم کار پیدا کنی؟
‫بارها و بارها بهت کمک کردم...
‫چون نمی خوام پات به زندان کشیده بشه!
‫زندگی کردن به عنوان یه زندانی سابق...
‫از مرگ هم بدتره!
‫بریم!
‫بون...
‫فکر می کنی اگه چاره دیگه ای داشتم ‫این کار رو می کردم؟،
‫ببین، پوست و استخون شدم.
‫تمام عمرم، مردم بهم گفتن شبیه ‫اینا هستم که آشغال جمع می کنن.
‫فکر می کنی دلم نمی خواد کار کنم؟
‫هیچ کس دلش نمی خواد منو استخدام کنه.
‫راه بیوفت!
‫شاید تو زندان بودن بهتر باشه.
‫منم دلم نمی خواد مثل یه سگ کار کنم.
‫بون...
‫من دلم نمی خواد مثل چنگ پرحرف بشم.
‫من فقط می خوام دخترم اینجا ‫بدون هیچ دغدغه ای درسش رو بخونه.
‫میشه کمکم کنی؟
‫الو، سام چای؟ ‫بون رو ندیدی؟
‫چند روزی هست ندیدمش.
‫اینم برای شما، نوش جان.
‫نام، بون رو ندیدی؟
‫راستش نه. چیزی شده؟
‫اگه دیدیش، میشه باهام تماس بگیری؟
‫مادرش پس فردا از بیمارستان مرخص میشه.
‫قراره از خونه سالمندان هم بیاد بیرون و ‫دوباره برگرده خونه.
‫بین تمام سرمایه گذاری ها، سرمایه گذاری احساسی"...
‫کمترین ارزش...
‫".و بالاترین میزان بازگشت رو داره...
‫یه مدیرعامل ژاپنی این حرف رو زده بود.
‫ولی من امروز متوجه شدم که...
‫نظریه های اقتصادی و مدیریتی ‫که تو تمام این سال ها یاد گرفتم...
‫کاملاً مزخرفن!
‫قبلاً دلال سرمایه گذاری بودم.
‫حسابش از دستم در رفته که از چند نفر خواستم تا...
‫... تمام سرمایه ـشون رو در اختیارم بذارن.
‫ده سال پیش بود...
‫چائو هونگ.
‫تو این 20 سالی که خوانندگی کردم،
‫هیچ وقت آهنگی که می خوام بخونم رو انتخاب نکردم.
‫تصمیم گرفتم روی تو سرمایه گذاری کنم.
‫مهم نیست آخرش چی بشه...
‫خوشحالم که روی تو سرمایه گذاری کردم.
‫آدنوکارسینوم یا تومور بدخیم ریه ‫که در مرحله چهارمه.
‫است ALK یه نوع جهش ژنی ‫(نوعی تغییر ژنتیکی سلول های ریه که باعث رشد غیرطبیعی سلول ها میشه).
‫درمان میشه؟
‫یه نوع داروی مهار کننده جدید به اسم "الکتینیب" ساخته شده...
‫که می تونه خطر مرگ رو تا 85 درصد کاهش بده...
‫و به طور مؤثری می تونه سلول های سرطانی ‫موجود در مغر رو بکشه.
‫تو مغز؟
‫درگیر هستن ALK تو بیشتر کسایی که با سرطان ریه...
‫دیده شده که سلول های سرطانی ‫به تدریج به مغزشون هم می رسه.
‫ولی نگرانش نباشید.
‫این نوع درمانِ هدفمند، بسیار مؤثره.
‫هزینه اش چقدره؟
‫این یه داروی جدیده و ‫هنوز تو لیست فرمول بندی دارویی ـه.
‫چیزی حدود 80 هزار دلار در ماه میشه.
‫من شیمی درمانی رو بهتون پیشنهاد میدم.
‫بعد از ساخته شدن داروی جدید، خیلی ارزون تر شده.
‫قیمت هر دوز حدود 3000 دلاره.
‫ولی شیمی درمانی واسه بیمار، عملاً شبیه شکنجه اس.
‫اگه 3000 دلار بدم ‫می تونم درمان رو شروع کنم؟،
‫تعیین وقت برای شیمی درمانی، یه کم زمان بَره.
‫تو این مرحله، مهم نیست از چه دارویی استفاده می کنید،
‫هدف فقط تأخیر در روند پیشرفت و وخامت بیماری ـه.
‫نگرش مثبت داشتن هم...
‫می تونه بهتون کمک کنه.
‫شماره 7، خبر از بداقبالی می دهد.
‫خانمی از فاجعه می گریزد...
‫راه پیش روی شما خیانت آمیز است...
‫راه ها نیز خاکی هستند...
‫اگه به جاهای دیگه نگاه کنید...
‫هیچ کار و هیچ خانه ای برای استراحت پیدا نمی کنید.
‫این فال، خبر از بدبختی بزرگی می دهد.
‫اگه دنبال سلامتی خودتون هستید،
‫معنیش اینه که این سلامتی، دست خود شماست.
‫می تونید برای برکت دادن به زندگیتون، دعا کنید.
‫باید بیشتر از اینا مراقب خودت باشی.
‫ممنونم، رئیس.
‫می دونم خیلی زود خوب میشه.
‫حالا که به اینجا رسیده...
‫دیگه واسم مهم نیست بپوشم یا نه.
‫میشه 3000 تاش کنید؟ ‫باید به یه دوست کمک کنم.
‫باشه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫اینا رو با پنج کاسه آب بجوشون ‫.و بذار آبش تبخیر بشه تا یک کاسه بشه،
‫یک ساعت قبل یا بعد از غذات بخور.
‫چقدر میشه؟
‫هیچی، ما چهارشنبه ها ‫مشاوره رایگان می دیم.
‫- .ممنونم - ‫خواهش می کنم .
‫خوشحالم برگشتی.
‫قبل از اینکه چیزی اشتباه پیش بره،
‫... باید خوب درباره اش حرف بزنیم.
‫آفرین! باورم نمیشه خودت اینا رو نقاشی کردی.
‫بون، بیا اینجا.
‫ببین، بون.
‫اینو کی کشیده؟
‫چنگ پرحرف قبل از اینکه بره ‫.اینو بهمون داد،
‫مثل اون بدجنس نباش.
‫از پیشمون نری ها.
‫اون دیگه گرسنگی نمی کشه.
‫تو هم همین طور.
‫جین بهمون گفته بود قراره برگردی.
‫این واسه توئه.
‫مامانم این سوپ رو درست کرده.
‫و اینکه، جانی میگه کارم خوبه.
‫هفته دیگه قراره شستشوی سر رو یادم بده.
‫خیلی خوبه.
‫روزای تنبلی کردنت دیگه تموم شد.
‫بون، شنیدم اینا واسه سلامتیت خوبه.
‫ممنون.
‫یه کم شیر هم بخور ‫.واسه سلامتیت خوبه،
‫ممنون.
‫بگیر، واسه خوش شانسیه.
‫بگیرش.
‫نه، ممنون.
‫بگیر.
‫واسه خوش شانسی.
‫نمی تونی ردش کنی.
‫واسه خوش شانسیه، نمی تونی نگیری.
‫بده منم یه کم بذارم.
‫بفرما، نمی تونی ردش کنی.
‫بده منم بذارم.
‫واسه خوش شانسیه، نمی تونی ردش کنی.
‫به عنوان دوستمون،
‫باید از پسش بربیای و زود خوب بشی.
‫- .راست میگه، زود خوب شو - ‫مراقب خودت باش .
‫اینم از داروی گیاهیت.
‫واسم نگهش دار.
‫برگشتی ‫.بیا اینجا بشین.
‫- .بالاخره برگشتی - ‫بون .
‫چرا اول یه کم نمی خوابی؟
‫فقط دو روز دیگه مونده.
‫این دو روز هم بگذره ‫.بعدش استراحت می کنم،
‫باید برگردم سر کار.
‫لطفاً به جای من مراقب نان نان باشید.
‫چرا یه کم بیشتر استراحت نمی کنی؟
‫نیازی نیست.
‫پس مراقب خودت باش.
‫ممنونم.
‫خواهش می کنم.
‫نگران نباش.
‫دیدنِ استاد چیگونگ خیلی گرون درمیاد.
‫بذار اول نظر استاد رو بپرسیم.
‫نه انگشتی، ازت خواهش می کنم.
‫لطفاً دیگه به مادرشوهرم پول قرض نده.
‫هی، اون زنیکه رو بندازید بیرون!
‫برو پایین!
‫دیگه بهش پول قرض ندید!
‫تو پسرم رو کُشتی!
‫اگه قرضت رو نداده بود ‫!تا الان مُرده بودی،
‫تو پسرم رو کُشتی!
‫تو پسرم رو نفرین کردی!
‫پسرتون تو تصادف مُرد!
‫جادوگر عوضی ‫!تو خودِ نفرینی! تو پسرم رو نفرین کردی!
‫بسه! نمی دونم پسرتون چطوری مُرده.
‫تمام چیزی که می دونم اینه که این مادر و دختر...
‫دارن به خاطر شما، با فلاکت زندگی می کنن ‫!تو دیگه چه زن نمک نشناسی هستی.
‫به تو هیچ ربطی نداره!
‫تو پسرت رو از دست دادی ‫،ولی اون هم شوهرش رو از دست داده،
‫و یه بچه کوچولو، پدرش رو از دست داده!
‫تو حتی نوه خودت هم طرد کردی.
‫حق نداری به جای پسرت حرف بزنی!
‫تو یه نفرینی!
‫تو پسرم رو نفرین کردی!
‫شما خیلی خوش شانسید!
‫اداره رفاه اجتماعی بهم خبر داد که...
‫مجوز اقامت یک طرفه من ‫.به زودی تأیید میشه،
‫واقعاً؟
‫تبریک میگم!
‫ممنونم، بون.
‫خواهش می کنم.
‫لوله آب ترکید!
‫مامان، ببین!
‫ببین، بون!
‫چرخ باد و آتش ـه؟ ‫(نوعی سلاح سرد چینی)
‫یه گیوتین پرنده اس!
‫چه باحاله.
‫می دونم!
‫مامان، مامان، مامان.
‫زنگ بزن آمبولانس!
‫مادر!
‫بیدار شو، مادر.
‫مادر!
‫پاشو، مادر!
‫چشماتو باز کن!
‫هنوز که دخترت رو بزرگ نکردی!
‫نام خانوادگی شوهرش رو که این همه وقت دنبالش بود...
‫... بالاخره تو مراسم ختمش به دستش آورد.
‫باید تحمل کنی!
‫نان نان دیگه همه چیزش رو از دست داده.
‫الان تو تنها کسی هستی که واسش مونده.
‫وای، این کار رو اصلاً بلد نیستی، بون.
‫باید بیشتر تمرین کنی!
‫هر کاری که لبخند به لبت بیاره...
‫انجام میدم.
‫- .سریع تر - ‫چشم .
‫- !سریع تر - ‫چشم .
‫بون، هر سال همین موقع باید بیای باهام بازی کنی.
‫سریع تر، بون!
‫- خوش می گذره؟ - ‫آره !
‫تو هم تاب بازی کن، بون.
‫باشه.
‫- می خوای ببینیم کی می تونه بالاتر بره؟ - ‫آره .
‫قول میدم بچه خوبی باشم...
‫و درسامم خوب بخونم.
‫خیلی زود خوب شو، بون.
‫خودم می تونم برم داخل.
‫«پرورشگاه»
‫خیلی خوب کشیده.
‫وقتی پول دستم اومد،
‫می فرستمش تو هنرستان درس بخونه.
‫پس باید هر چه زودتر خوب بشی...
‫که بتونی مدل نقاشی هاش بشی.
‫خیلی خوش قیافه ای ‫.باید ازت استفاده کنه،
‫جین.
‫کارِت خوب پیش میره؟
‫بد نیست.
‫قبل از اینکه خواننده بشی...
‫به کار دیگه ای هم فکر کرده بودی؟
‫می خواستم یه زن خونه دار بشم...
‫می خواستم یه مادر بشم...
‫آخه من تو یه خانواده تک سرپرست بزرگ شدم.
‫همیشه دلم می خواست یه خانواده واسه خودم داشته باشم.
‫این چیزا رو که نمی شه خرید، مگه نه؟
‫تا حالا به برگشتن به خونه فکر کردی؟
‫دیگه خیلی دیره.
‫باید برگردی سر کار.
‫فردا هم بیا، باشه؟
ارائه شده در سایت دوستی ها ::. www.Doostihaa.com .::
‫«سرپرست فروش»